Over the border.....Bangkok

Voeten

2012-02-05T09:14:00.011+03:00

Een blogje over voeten?
Ja hoor en dan nog wel over MIJN voeten.

Die lichaamsdelen waar iedereen mee gezegend is. Nou ja gezegend?? Ik heb wel eens gezegd dat als ik opnieuw geboren zou worden, en aan onze lieve heer zou mogen vragen wat ik graag anders zou willen zien bij mezelf, ik dan behalve gewijzigden lichaamsverhoudingen (onze schepper heeft bij mij de boven en onderkant door elkaar gehaald, ik ben nu "bottom"zwaar zijn ipv "top"zwaar -_-), bovenal graag van die leuke kleine poezelige voetjes zou willen hebben. Niet die maat kano zoals nu en vooral niet van die gevoelige voeten.

Ik ben altijd al dol op schoenen geweest. Mijn tantes kunnen verhalen schrijven over de vele shopping expedities die ik tijdens een logeerpartij ondernam. Altijd kijken naar schoenen. Vooral omdat die tantes mij op hakken lieten lopen. Van tante N. kreeg ik mijn eerste pumps, echte queenies. En strompelend liep ik toen reuze trots door de stad. Giga blaren als gevolg maar ik dacht toen nog dat het vooral een kwestie van wennen was. Hummm. Niets bleek minder waar.

Schoenen kopen werd een ramp. Ik had al snel een vrij grote maat voor een jong meisje waardoor veel schoen, laarzen en pumps helemaal niet leuk stonden. Iedereen liep met leuk schoentje maatje 38 en daar kwam ik aanzetten met maat 40. Als 13 jarige puber vind je dat niet leuk. Bovendien waren sommige (kinder)schoenen niet eens in mijn maat verkrijgbaar want naast een vrij grote maat heb ik ook nog hele brede voeten. Dus maat 40,5 -soms 41- moest het eigenlijk zijn.

En had ik dan eindelijk toch een leuk passend model gevonden begonnen pas echt de problemen. Want ik heb daarbij ook nog eens hele gevoelige voeten. Ik krijg bijna altijd BLAREN. En waar een ander, nadat de schoen is ingelopen, er geen last meer van heeft weet ik al dat als er een blaar verschijnt die schoen verdwijnt. Niets kwestie van wennen of inlopen. Ik krijg geen eelt of hardere huid maar een giga wond. Menig schoen is al vrijwel ongedragen in de kast beland.
Kost(te) mij en mijn ouders een hoop geld. Volgens mij heeft mama (en Rob nu ook) er nog nachtmerries van. Korfbal- (en andere sport) schoenen die ik niet ingelopen kreeg, paardrijlaarzen die eerst van plastic en toen van echt leer werden aangeschaft, allen belanden vrijwel ongedragen in de kast. Of met skieen, 3 x terug naar de winkel voor weer een ander huurexemplaar. Echt waardeloos. En op mijn werk gooide ik heel vaak mijn schoenen onder m'n buro en liep dan op sokken door het gebouw. De meeste mensen kennen mij dan ook als de vrouw met pleisters op haar hielen. Ik ga op reis en neem mee.....

Ik heb in de loop der jaren echt van alles geprobeerd van Second skin, pleisters, Compeed, speciale naadloze sokken, iemand anders in mijn schoenen laten lopen zodat de achterkant al wat soepeler wordt en middeltjes die ik op mijn hiel smeerde waardoor de huid dikker zou moeten worden. Maar helaas, niets helpt.

Afijn, eenmaal wonende in het buitenland ging de zoektoch naar de perfecte schoen gewoon door. Voordeel was wel dat in die zonnige warme landen je vaak op sandalen of blote voeten kunt lopen. Nadeel is dat in elk land de schoenmaten anders zijn. UK size is anders dan de US size en de Nederlandse maat 41 is niet dezelfde als de Franse maat. Ook zijn de leesten bij de div. merken niet hetzelfde. Heb ik bij merk A. nog maat 40,5 zit ik bij de ander op maat 42. Komt er bovendien nog bij dat in Zuid Amerika en hier in Azie al die vrouwen zo klein en tenger zijn vaak dat de grootste damesmaat size 39 is. Slik!!! Miss, you go to men's-section. Heb je wel eens een man met ballerina's of op hakken gezien?

Toen ik in Brazilie ging hardlopen heeft het dan ook een hele tijd geduurd (lees: vele miskopen) voordat ik de juiste hardloopschoen gevonden had die prima paste EN geen blaren opleverde. Gelukkig had Mats inmiddels aardig grote voeten (Michou heeft normale maatje 38,5/39) en kon hij mijn afgedankte exemplaren dragen. En wijzer geworden kocht ik direct een tweede paar van die Asics loopschoenen. Mij fopten ze niet meer. Maar ja na 3 jaar waren die schoenen beiden aan vervanging toe. En natuurlijk was dat model niet meer leverbaar. Dus dan maar een ander model. Gevolg: baren. 't zelfde merk maar toch stonden deze mooi weer in de kast naast de al die andere ongedragen schoenen.

Afijn, hier in Bangkok ben ik weer aan het wandelen en sporten geslagen en moesten er dus goede schoenen komen. Loopt men in Brazilie op Havaianas hier is het de FitFlop teenslipper die het staatbeeld bepaald. Dus modebewuste Sally wil niet uit de toon vallen en heeft een paar gekocht. En zowaar, ik loop er zo op weg en kan afstanden met Dinkel wandelen. Ze geven zelfs goede support aan mijn rug. Woehoe. Dus naast die teenslippers kocht ik ook een paar (degelijke) sandalen van dit merk. Mij maken ze niet meer gek.

Aangemoedigd door deze triomf besloot ik dat er dan nu ook nieuwe sportschoenen moeten komen. Ik 'work out' op Rob's afgetrapte Reebok's en ideaal is dat niet. Maar ja, elk merk wat ik in een winkel uitprobeer zit al niet lekker. Laat staan dat ik ermee ga sporten. Afijn, nu maanden en vele zoektochten later laat ik mij overhalen om toch de nieuwe Nike Free Run+2 te proberen. Deze zijn ultra licht, soepel, flexibel, goed voetbed en hebben ...heel belangrijk...geen harde achterkant. In principe gepusht door Nike als 'n barefoot runner shoe maar recencies geven vooral aan dat het een goede schoen is voor 'daily workout in the gym en hiking'. En inderdaad als een mes in warme boter glijden mijn schuiten erin. Zou het dan eindelijk toch?

Vanmorgen de ultime test; Dinkel uitlaten. Dat betekent lopen, sprinten, springen en abrupt stoppen over divers terrein. Ik loop over asfalt maar ook over onverharde grond (stuk land wat als hondenuitlaat veldje door moet gaan). En inderdaad de schoen zit als gegoten. Ik voel hem niet, zo licht, zo zacht, lekker flexibel, hij ademt, geen drukpunten.... kortom de perfecte schoen.

Voor mijn linker voet dan. Want op mijn rechterhiel zit...jawel.. een BLAAR.

AAARRRGGHHHHH!!!!

Ben ik weer...

2012-02-02T11:22:00.004+03:00

Pffff zoals velen houd ik me ook niet aan mijn goede nieuwjaars voornemens. Ik had me toch echt voorgenomen om met meer regelmaat te bloggen. Als er geen verse leesvoer is haken de vaste lezers langzaamaan af en rondom mij heen stopt ook al de een na de ander met het bloggen. Dat vind ik erg jammer dus moet ik zelf wel het goede voorbeeld blijven geven, toch? Ik vind het alleen soms zo moeilijk een onderwerp te verzinnen. Vaak zijn de dagelijkse dingen zo banaal om over te bloggen. Die info knal ik al op FB en bovendien zijn de kids er ook niet altijd mee eens als ik wat over hun op het web gooi (en terecht) dus dan neemt mijn inspiratie af. Afijn, 't kip en het ei verhaal.

Een van mijn andere voornemens was ook om weer te gaan sporten en daar houd ik me gelukkig wel goed aan. Ik heb nu een vast ritme; zoonlief op schoolplein droppen, door naar de sportschool, bij terugkomst met Dinkel erop uit en dan douchen en ontbijten. Zo ben ik rond 10 uur helemaal klaar en heb er voor mijn gevoel al een hele dag op zitten (klopt ook wel want mijn wekker gaat al om 6 uur). Ik krijg alleen zo wel erruggg laat mijn o zo broodnodige shot caffeine, maar sporten met volle maag vind ik helemaal niets.

Met Dinkel gaat het trouwens prima. Ze luistert elke week een stukje beter -_- en heeft hier in de wijk al een aardige groep K9 friends. Gisteren nog (samen met Michou erbij) bij labrador Daisy in de tuin gespeeld en vanmiddag hebben we met semi-Nederlandse Jack Russel pup Vlekje een speeldate op het hondenveldje. Ff lekker rennen 'off leash'. Dinkel wordt helemaal gek gemaakt door die pup. Zo klein als die is, ze is Dinkel echt de baas haha. Dinkel is na zo'n uurtje helemaal total loss en slaapt de hele ochtend verder op de bank.

Michou is ook weer thuis, haar first semester examens zitten erop en eind volgende week moet ze dan haar 2nd term vakken kiezen. Nu is het afwachten op de cijfers en is ze dus zowaar een paar dagen vrij. Zij maakt van de gelegenheid gebruik om dit (lange) weekend haar gewonnen prijs te verzilveren (met oud en nieuw heeft ze de hoofdprijs gewonnen met een loterij vd duikschool...'n gratis duikcursus) en Rob heeft daarom 2 dagen vrij genomen. Samen gaan zij nu hun advanced diver certificate halen. Ik heb gisteren voor die twee nog snel een hotelletje geboekt. Mats en ik blijven gewoon thuis.

Verder zijn in principe opa en oma Kemper en nicht Jaqueline met haar man hier bij ons op visite ware het niet dat die op dit moment aan het genieten zijn van een 12-daagse rondreis. Ze hebben hier een gids en prive-busje geboekt en ervaren 'Amazing Thailand'. Dus ik heb het even rustig op dit moment. Daarom gelijk van de gelegenheid gebruik gemaakt en met dochterlief een footmassage geboekt. Heerlijk...

Wat hebben we nog meer gedaan en beleefd de afgelopen weken?

Oja mijn zeer gewaardeerde echtgenoot werd vorige week weer een jaartje ouder. Dat hebben we gevierd met een heerlijke bbq en een moeder die lekkere Roti Kukus maakte. Mmmmm, lang leve oma euh Rob natuurlijk. Trouwens die big Five-O komt nu wel erg dichtbij :-)

Ook hadden we nog een nieuwjaarsborrel/birthdayparty bij Nederlandse vrienden, hebben we nog thee geleut bij een andere (honden) vriendin en hebben we natuurlijk genoten van ons bezoek. Helaas werkt het weer niet zo heel erg mee want het is qua temperatuur alweer behoorlijk gestegen (lees broeiend warm) en er viel af en toe een fikse bui. Leuk als je net in een bootje op de river Chao Praya zit of in China town loopt.Verder heeft Mats in 'een box geslapen' op school voor het behalen van community hours. Geen succes want hij werd lek gestoken door de muggen maar er zijn in elk geval uren gemaakt.

En zo is januari alweer voorbij. Februari it is. Betekent ook dat op de 1e vrijdag van iedere maand we gaan borrelen bij Breeze. Dus morgen weer een gezellig uitje. En als opa en oma volgende week terug zijn kunnen we nog een paar dagen van hun gezelschap genieten, dan ga ik nog een kooklesje doen met wat vrouwens uit ons compound en daarna staan nicht Sanne met haar handige Harrie alweer bij ons op de stoep. Ook in dit nieuw jaar blijven de pagina's in mijn agenda niet maagdelijk wit -_-.

aftellen

2012-01-20T10:27:00.006+03:00

Zo het aftellen is begonnen. Nog 3 dagen en dan komen mijn schoonouders en een nicht van Rob ons met haar man bezoeken. Leuk, we krijgen dus weer visite (en lekkernij uit Nederland!). Dat worden weer hele gezellige en natuurlijk drukke weken. Echter hun planning is ook om wat rond te trekken door Thailand. Tenslotte hebben zij vakantie en dan wil je niet alleen ons of enkel Bangkok gezien hebben -_-

Inmiddels is Rob ook weer thuis, hij was voor een kleine week naar Zweden. Maar met een tussenstop in Nederland wat dus betekende een koffer vol lekkers mee terug. Het voorraadje drop, Calve pindakaas, hagelslag en DE koffie is weer voor even aangevuld.

Verder ben ik de afgelopen weeken maar eens actief gebruik gaan maken van mijn Clark Hatch fitness membershipcard. Gym... here I come! In de strijd tegen de kilootjes en inmiddels waardeloze conditie was ik in eerste instantie weer begonnen met hardlopen. Maar dat blijkt definitief een afgesloten zaak. Mijn rug wil hier echt niet meer aan meewerken. En terwijl Rob dus heerlijk jogt -en tegenwoordig in het weekend met een groep mountainbiket (?)- loop ik, naast het dagelijkse rondje met de hond, de sportschool binnen. Hier heb ik inmiddels een haat-liefde relatie opgebouwd met de stairmaster. Wat een @#%$ apparaat. Maar desondanks geniet ik van mijn uurtje sporten (vandaag zelfs ruim1,5 uur want ik had zulke leuke muziek op mijn i-pod) dus we blijven fanatiek doorgaan.

Nu is 't bijna weekend. Michou is alweer thuis; die hebben we gisteren opgehaald. Ze is druk (euh) aan het studeren want volgende week zijn de final semester exams. Begin februari begint dan semester 2 en moet ze na volgende week andere (vervolg) vakken kiezen. Afhankelijk hoeveel credits ze bij elkaar gesprokkeld heeft. De taal Japans heeft ze trouwens laten vallen. Dat was haar uiteindelijk toch te moeilijk (en naar mijn mening ook een vak waar je niet veel aan hebt, maar dat terzijde). Ze kijkt nu of ze credits voor haar IB Spaans kan krijgen. Lekker vlot allemaal weer. Typisch onze dochter. Maar goed belangrijkste is dat ze het naar haar zin heeft daar op college en haar draai gevonden heeft.

Mats hobbelt ondertussen ook gewoon door. Ergens in februari heeft hij van school Global Citiziens Week (aka Week Without Walls); een soort schoolreisje tbv het goede doel c.q de community. Sigh!
Over een paar maanden moet hij trouwens zijn vakkenpakket kiezen e/o keuze maken voor IB maar meneer heeft nog geen flauw benul wat hij leuk vindt of wil gaan studeren. Lastig kiezen dus. Vooralsnog maar goede cijfers blijven halen dan bekijken we het eind van het schooljaar wel verder.

Wie het ook allemaal bekijkt is Dinkellientje. Onze hondedame begint behoorlijk te puberen. Sinds kort is ze het er niet mee eens dat ik 's morgens naar de sportschool ga en haar dan alleen achter laat. Ze laat dit dan ook goed merken door in die tijd op sloopjacht te gaan. Ze zoekt bewust naar dingen om te slopen. Zo gooit ze de prullebak in de keuken om (en haalt deze vervolgens overhoop) en sleept de inhoud de huiskamer in, heeft al een muis, usb memorystick en oa mijn bril gemold en presteerde het zelfs om een nieuwe halogeenlamp die in een doosje op tafel lag kapot te bijten. Ik bedoel maar.. dat moet toch pijn doen, en toch heeft ze erop zitten kauwen. Ook schoenen, 'n bord met schelpen en een rekenmachientje moesten eraan geloven. Uiteraard dacht ik dat ik alles op een veilige afstand had weggelegd. Niet dus. En 't is niet dat ze geen speelgoed van haarzelf heeft. Wat zeg ik..er staat een hele doos vol. Nu gaat mevrouw in de tuin als ik ga sporten maar ook daar moet ik dus goed kijken of er niet iets ligt of staat wat ze kan slopen. Ik heb in elk geval genoeg gaten in de tuin om nwe boompjes te planten. Het is dat ze zo ongelofelijk knuffelkont is want anders...... Tja, wie wilde er ook weer een boxer?

Zie haar zitten: de directrice....

Fijn weekend allemaal!

Een bewogen jaar

2012-01-06T08:34:00.009+03:00

Alweer bijna een week in het nieuwe jaar. Wat vliegt de tijd.

Uiteraard wensen wij iedereen een geweldig en vooral gezond 2012.

Dat al jullie dromen mogen uitkomen dit jaar.

Voor ons was het afgelopen jaar vooral een enerverend, emotioneel en best wel stressvol jaar. Een jaar waarin Michou (eind)examens deed, een jaar waarin ze moest beslissen wat ze daarna wilde gaan doen en waar, het jaar van feestjes en (trouw)partijen, het jaar waarin (o)pa K. -met succes- een zware operatie onderging maar vooral het jaar waarin we definitief te horen kregen dat we nog een keer uitgezonden werden en dus weer gingen verhuizen. Thailand werd het deze keer. 'n Spannende maar zeker ook een moeilijke tijd.

Want het klinkt allemaal wel erg avontuurlijk en geweldig dat wonen in het buitenland, op al die mooie, verre en zonnige locaties, maar voor ons betekent het ook steeds weer een hoop onzekerheid. Weer je spullen inpakken, weer afscheidnemen van huis, vrienden, school en werk. Het weer opnieuw moeten aanpassen aan een andere cultuur, land en taal en het wederom nieuwe vrienden moeten maken en een school en (t)huis vinden. En al hebben we dit inmiddels als gezin vaker gedaan, helemaal wennen doet het nooit. Het is elke keer weer anders en dat kost ergens een hoop energie. Het expat leven is best een onrustig leven. Maar zeker niet saai! En we voelen ons dan ook echt wel bevoorrecht.

En zo zitten we dus via Zuid-Amerika, het Midden Oosten nu in Azie. En het hele gezin is nog steeds bij elkaar want Michou besloot in Thailand te gaan studeren, en we hebben zelfs gzinsuitbreiding in de vorm van onze boxer hond Dinkel genomen.

Na een wat vreemde start hier (o.a. door de overstromingen) komen we nu wat in rustiger vaarwater. Michou heeft een mooie studenten 'kamer' en vindt rustig haar draai op de Universiteit. Mats doet het ook goed en had een mooi rapport ondanks dat hij aardig moest wennen op zijn nieuwe school en zijn oude vrienden mist. We zijn dan ook behoorlijk trots op onze kinderen. Ze doen het toch maar weer. Verder kregen we ons eerste bezoek in Bangkok - fotoverslag moet nog steeds volgen - en genoten we zelf ook van een korte vakantie. Mats ging 2 weken terug naar Dubai en vierde kerst en Oud & Nieuw daar bij zijn vrienden en Rob, Michou en ik vertrokken voor 4 dagen naar de kust. Heerlijk, dat hadden we echt even nodig en we zijn dan ook lekker uitgerust en bijgetankt teruggekomen.

We hadden in Rayong een kamer in het Tamnanpar Resort geboekt. Een prachtig, soort Eco style resort waarin je je in de jungle waant. Van hieruit reden we via een prachtige kustweg richting Klaeng naar het privestrand (aka Coca Cola beach) van Rayong Diving Center. Hier hadden Rob en Michou wat duiksessies geboekt en genoot ik ondertussen van zon, zee en strand en een heerlijke Thaise massage! Wat een super locatie daar!

Toen bleek dat de duikclub een oudejaarsfeest op het strand organiseerde hoefden we dan ook niet lang na te denken en hebben we kaartjes gekocht. En zo luidden we op spetterende en Thaise wijze het oude jaar uit.

Inmiddels zijn we allemaal weer thuis, en ook Dinkel is ook weer terug van haar logeeradres. Rob en Michou zijn alweer volop aan het werk en volgende week begint ook Mats' school weer. Het 'gewone', dagelijkse leventje kan beginnen.

Welkom 2012!

Even snel

2011-12-29T08:30:00.004+03:00

Zo opa en oma zijn weer naar huis. De 3 weken zijn omgevlogen. Het was erg gezellig en al met al hebben we aardig wat gezien en gedaan. Het wordt dan ook nog een aardige klus daarvan een foto-overzicht te maken. Gezamenlijk hebben mijn ouders nl. zo'n 2500 (!!) foto's gemaakt. Tja, dat kost even tijd om daar doorheen te gaan. Niet alle foto's zijn geschikt voor publicatie, we passen natuurlijk wel censuur toe :-). Ook het feit dat Slide.com, waar ik normaliter mijn foto's publiceer, ermee stopt zorgt er voor dat ik ff er goed voor gaan zitten om uit te zoeken waar en hoe ik nu de foto's ga onderbrengen. Dit blog is leuk voor een enkele foto maar niet handig om veel foto's te laten zien.

Maar dat alles laat nog even op zich wachten want eerst gaan we morgen nog even een lang weekend weg. Rob, Michou en ik (Mats vermaakt zich nog steeds in Dubai) gaan Oud & Nieuw aan de kust vieren. We hebben voor 3 nachten/4 dagen een kamer geboekt in Rayong in het Tamnanpar Resort. Gezellig, we kijken er echt naar uit. Vooral Michou want dit is een van de weinige 'vakanties' die ze nog met ons gezamenlijk heeft. Wellicht kan er nog door haar en Rob gedoken worden... we zullen zien. We gaan in elk geval een dagje naar het eiland Ko Samet.

Dus bij deze iedereen alvast een gezellig uiteinde gewenst, voor ons geen oliebollen dit jaar maar hopelijk zien we wel wat mooi vuurwerk. Stay safe!

Wij wensen iedereen een geweldig en vooral gezond 2012!

Fijne feestdagen

2011-12-20T12:56:00.000+03:00

Een hele fijne kerst vanuit Bangkok.

groeten:

Rob, Sally, Michou & Mats

Visite

2011-12-20T12:51:00.003+03:00

Jaaa daar zijn we weer.

Het is ook veels te druk om te bloggen, want (o)pa en (o)ma zijn hier. Het is dan ook erg gezellig en we hebben een leuke tijd samen. Weer een nieuw land en nieuwe omgeving om te ontdekken en we trekken er dus regelmatig op uit. We hangen de toerist uit, we shoppen, gaan lekker eten, relaxen gewoon wat in de tuin en wandelen met Dinkel, fietsen of rijden in de golfcart hier in de omgeving rond. Er valt genoeg te verkennen.

Elke avond houdt oma dan ook de computer bezet met het versturen van een dagelijkse reisverslag aan het thuisfront. En opa sorteert en bewerkt een giga lading foto's op de andere computer (wie heeft ooit beweerd dat Japanners veel foto's nemen heeft nog nooit mijn moeder ontmoet -_-) dus ikke moet me behelpen met internet via mijn mobieltje. Geen vrije computer voor mij haha.

Inmiddels is voor Mats de kerstvakantie begonnen en zit hij sinds gisteren in Dubai. Hij telde de dagen.... wel stoer hoor op je 15e alleen op vakantie en vliegen. Michou is juist vorige week weer begonnen op de universiteit nadat deze ruim 2 maanden gesloten is geweest. Maar de omgeving is nu droog dus ze kan weer aan de slag. Ook manlief is weer thuis na ca. 2 weken afwezigheid dus terwijl de een weg gaat komt de ander aan.

Nu de kids niet thuis zijn, hebben we Dinkel toch maar naar het dierenpension laten gaan zodat we nog een paar dagen onze handen vrij hebben. Vanaf morgen heeft Rob 3 dagen vrij genomen en trekken we er met mijn ouders op uit. We hebben een hotelletje geboekt in Kanachanaburi en gaan de omgeving van river Kwai bekijken. we hebben er echt zin in. En de maid past op de poezen. Wat een luxe.

nog even snel wat foto's, meer volgt zsm.

(sorry, ik krijg de foto's niet netjes geplaatst)

bijna weekend

2011-12-01T10:06:00.000+03:00

Morgen krijgen we de paspoorten weer terug. Ben blij dat het dan allemaal geregeld is en we voor 3 mnd weer klaar zijn. Ik sprak andere medelanders die hier al langer wonen en hoogstverbaasd waren dat wij ons moesten melden. Daar hadden ze nog nooit van gehoord (hoefden zij nooit te doen?) en kenden alleen de verhalen van mensen of maids die hier op een toeristenvisum zijn en die dan na die 3 mnd gauw een visa run doen. Even dagje over de grens. Maar wij hebben toch echt de juiste visa plus werkvergunning, geregeld mbv de Thaise werkgever hier, maar blijkbaar zijn de immigratie regels 'veranderd' en hebben wij nu als houder van een non immigrant B en -O visa (O voor ons als partner en kinderen zijnde) met multiple entry van 1 jaar een meldingsplicht na 90 dg. Officieel is het dat ze permission to stay for 90 days afgeven en dan weer verlenging volgt. Afijn, zo is er iedere keer weer wat anders. Het melden gaat vrij eenvoudig en kan je dus ook laten doen door een gemachtigde. En anders zal ik/wij gewoon wat meer reisjes moeten maken. Dan wordt de entry stamp automatisch vernieuwd ;-)

Inmiddels is het alweer bijna weekend, ik vergis me nog wel eens met de donderdag en vrijdag. 4 jaar 'ander weekend' in Dubai is niet gauw vergeten. Helaas, we moeten dus nog een dag. Morgenavond ook eerst nog de Sinterklaas-dobbel bij vrienden.
Rob vertrekt a.s. zaterdag voor 2 weken richting Europa, hij heeft meeting(s) en een training in Zweden. Het weekend tussenin gaat hij nog even gauw naar Nederland; er is een kleine familiereunie van de Kemper-kant en hij heeft een afspraak gemaakt met oude schoolkameraden.
Allemaal leuke dingen dus.

Gelukkig hoef ik me ook niet te vervelen want a.s. woensdagochtend komen mijn ouders hier aan. Gezellig. Ons eerste bezoek in Bangkok. En ze blijven 3 weken dus Rob zien ze gelukkig ook nog. En Michou, want haar universiteit begint pas de 13e. Tot dan is ze ook nog gezellig thuis.

Nu we met kerst weer eens echt thuis zijn zal ik maar eens de kerstversieringen tevoorschijn halen. Kijken wat nog werkt en goed is. Bovendien moet ik op zoek naar een nieuwe kerstboom. Ons oude kunstgeval, een van de allereerste (20 jr geleden gekocht!), zag er inmiddels zo troosteloos uit dat ik hem bij de laatste verhuizing euh, misplaats heb. Dat ding heeft na al die jaren echt wel z'n geld opgebracht en ik was hem gewoon zat. Naalden vielen uit etc. En tegenwoordig heb je veel mooiere exemplaren. Want ik geloof niet dat je hier een echte denneboom kan kopen -_- Maw tijd om te gaan shoppen. Hopelijk laat Dinkel dat ding dan wel heel.

Mission impossible?

2011-11-28T03:58:00.005+03:00

Afgelopen vrijdag was het zover. Rob en ik gingen op avontuur. Onze missie: het paspoort van Michou ophalen. Zoals ik in de vorige posting al geschreven had, hebben wij dit paspoort nodig voor verlenging van onze visa en lag het nog in Michou's studentenkamer in het ondergelopen Salaya.

Donderdags heb ik eerst contact gehad met een proffesor van de universiteit en tevens eigenaresse van MU place. Zij vertelde dat het campus + appartementengebouw droog lagen maar dat de omgeving blank stond. Salaya was alleen bereikaar via bus (en alleen enkele lijnen), trein, legertruck of verhoogde 4 wheeldrive/ pickup truck. Rob en ik besloten heen met de trein te gaan. Online had ik al eea uitgezocht. We zouden wel zien tot hoever we konden komen.

Al vroeg vertrekken we naar Hua lamphong trainstation. Vanaf dit main railway station in Bangkok vertrekken treinen naar allerlei bestemmingen in geheel Thailand. Het is een heel mooi oud gebouw, vol historie en we hadden voldoende tijd om op ons gemak koffie te drinken en wat rond te kijken.

Om 9.20 uur vertok onze trein richting Hua Hin. Een rit van zo'n 25 km, enkele reis a 8 bath p.p (0,20 eurocent). Een oud treinstel, klasse 3, geen airconditioning maar met ventilatoren aan het plafond en houten luiken als ramen die gewoon open stonden. Echt om te gillen. Normaliter duurt de reis trouwens ongeveer een uur. Maar ivm de overstromingen deden we er bijna een uur en drie kwartier over. Maar dat gaf niet. We waren een dagje uit, 't is mooi weer en voor ons een geweldige manier om wat van Bangkok en de omgeving te zien. Als je zag hoe dicht de trein soms langs 'woningen' reed....brrr.

En hoe dichter we bij Salaya kwamen hoe meer we van de overstromingen zagen. Het spoor lag wel wat hoger maar toch moest ook de trein soms door het water. Eenmaal aangekomen bij Salaya station stonder er nu geen taxi's of tuk-tuks klaar maar mensen met bootjes die reizigers tegen betaling verder wilden vervoeren. Maar omdat Michou's appartementen gebouw zo'n 3 km verderop aan de spoorlijn ligt wilden Rob en ik in eerste instantie verder over de rails en een aangelegd zandzakkenspoor naar haar kamer lopen. Helaas liep dit 'pad' dood of althans tegen een muur aan. Daar konden we niet overheen. Er zat dus niets anders op dan teruglopen en via de normale doorgaande weg naar de ingang van haar flatgebouw te lopen. En dat betekende door het water waden!!!. Het eerste stuk was knie-diep maar meer aan de zijkant van de 'straat' was het wat beter te doen. Daar was het waterpeil ietsje lager. Maar wat een gedoe zeg. Echt bizar om al dat water en ondergelopen huizen en winkels te zien. Wat een ellende voor al die mensen. Je kon aan de muren van de huizen goed zien hoe hoog het water heeft gestaan. Het waterniveau is dus nu wel aan het zakken maar 40+cm is nog steeds te veel :-(.

Eenmaal in de hoofdstraat zagen we dat de campus van Mahidol, Michou's universiteit het inderdaad redelijk droog gehouden had. Men had met spoed een hele dijk rondom de campus aangelegd en deze heeft het gelukkig gehouden. Maar aan de andere kant van deze barriere lag het dus allemaal onder water. Al lopend door het water kwam er net een legervoertuig voorbij en mochten we instappen. Zij zetten ons daarna netjes bij MU place af.

Omdat de straat hier wat omhoog loopt bleek het inderdaad droog. Dus gelukkig heeft het appartementengebouw geen waterschade opgelopen. Michou's fiets stond dan ook nog netjes in de stalling -_-

Wij hebben buiten toen gauw onze natte schoenen uit gedaan en zijn naar binnen, naar de 7e verdieping gegaan, naar Michou's kamer...alwaar we als eerste haar paspoort hebben gepakt. JOEHOEE missie geslaagd!! Hoe we verder weer thuis komen dat zien we wel maar we hebben het in elk geval het geen waarvoor we kwamen! Snel nog even de kamer en koelkast geinspecteerd maar omdat de stroom gewoon is aangebleven was alles prima in orde. Geen ontdooide vriezer en/of bedorven levensmiddelen. Pfff. Alleen een laag stof maar dat mag dochterlief straks zelf schoonmaken ;-)

Toen weer gauw naar buiten, natte schoenen aan en weer door het water richting station lopen. De trein naar Bangkok gaat pas weer eind vd dag maar met een beetje gelukt halen we de trein naar station Bangkok Noi (Thonburi). Dan zijn we in elk geval weer dichter bij Bangkok centrum. Maar al lopende zag ik opeens een bus staan waarvan ik aan het busnummer te zien vermoedde dat deze richting Bangkok ging. Dus door het water naar de overkant en dit gevraagd. Chauffeur sprak geen Engels maar het woord Bangkok verstond hij wel en hij knikte. Dus besloten we om terug dan maar met de bus te gaan. Is weer wat anders en zien we wellicht nog wat meer van de omgeving. Het buskaartje kostte wel 9 bath (0,24 eurocent) p.p en dan mag je plaatsnemen op houten banken en voor een open raam zitten. Een vreselijk oud barrel, gaten zaten in de houten vloer! maar wederom een hele belevenis. En je zit tussen de locale Thai. De bus reed een alternatieve route maar moest nog steeds door 'n flinke laag water. De meesten rijbanen waren dan ook onbruikbaar dus tegemoetkomend verkeer (vrachtwagens, pick up trucks of andere bussen) manouvreren maar ternauwenood langs elkaar. En die tegenliggers veroorzaken ook golven dus tot 2x toe sloeg de bus af en hield ik mijn hart vast of de chauffeur de motor weer aan de praat zou krijgen. Maar het moet gezegd, hij was een prima mechanicien.

Onderweg weer veel gezien en ruim een uur later kwamen we Bangkok binnen. Bij een shopping mall uitgestapt en eerst even gauw wat gegeten. Daarna met een taxi (77 bath = 1,95 eurocent) terug naar Hua Lamphong station alwaar onze auto geparkeerd stond.

Al met al waren we om 4 uur weer thuis. MET paspoort...

Mission IM POSSIBLE!!

Nu dinsdag de visa stempels regelen. Kunnen we weer 3 mnd vooruit.

Hebben wij dat weer

2011-11-24T10:47:00.001+03:00

Tjonge alweer ruim 1,5 week voorbij na mijn laatste posting. En deze keer was er genoeg gaande om over te bloggen.

Maar door Facebook heb ik veel minder de behoefte mijn weblog bij te houden. Tegenwoordig knal ik via FB mobiel a la minuut wat ik doe of wat op dat moment mij bezighoudt online, fotootje er bij et voila .......iedereen is gelijk op de hoogte. Je krijgt direct reacties op je status en bovendien zitten veel van mijn webloglezers ook op FB. Dan voelt het bloggen een beetje als mosterd na de maaltijd. Maar.... aangezien er ook nog steeds trouwe lezers zijn die geen facebook account hebben en het blog een leuk naslagwerk voor mij persoonlijk is nu toch maar weer een nieuw blogje.

Michou's universiteit heeft nog steeds te lijden van de overstromingen en heeft maar weer eens openingsdatum van de campus & colleges opgeschoven van 28 november naar 13 december (gevolg: alle semester data schuiven door en vakanties en vrije dagen schieten erbij in). Dus is een gezamenlijk kerst- EN zomervakantie als gezin nu definitief van de baan. Flink balen maar 't is niet anders.
Plannen gewijzigd. Gelukkig komen mijn ouders met de feestdagen. Voor ons is Bangkok en Thialand ook nog onbekend dus gaan we gezellig samen de toerist uithangen. Mats heeft daar niet zo'n behoefte aan en voor hem hebben we daarom een ticket Dubai geboekt. Hij gaat naar Cody en viert kerst en oud & nieuw bij en met zijn vrienden. Dat is natuurlijk voor een tiener ook veel leuker. OF feesten, naar Ski Dubai, surfen en op het strand hangen met je vriend(inn)en OF met je oma in een tuk tuk....'n erg moeilijke keuze -_-
En zoals Rob's zo mooi schreef op zijn FB page:

Mijn dochter vloog op haar 16de alleen naar de USA. Mijn zoon vliegt met 15 jaar alleen naar Dubai. Ik vloog voor het eerst in mijn eentje op mijn 30ste. Tijden veranderen.

Me dunkt, onze kids zijn bevoorrecht.

Ook heb ik van de week het geld voor Global Citizens Week (aka Week without Walls) voor zoonlief betaald. Dit jaar blijft hij nog 'gewoon' IN COUNTRY gaat hij o.a. mountainbiken en kajakken in westen van Thailand. Tja, is weer eens wat anders dan op de fiets naar de Ginkelse hei.

Verder kon ik nog meer de portemonee trekken want we gaan op 2 december met een groep Nederlanders Sinterklaas-dobbelen (?) en moeten er dus mooie, leuke, grappige of heel foute kadootjes gekocht worden. Samen met Felicia (baasje van Binkel en Bonus) ben ik naar een van de vele shoppingmalls in downtown Bangkok gereden (wat een luxe; vriendinnen met een prive chaffeur!) om eens flink te gaan schoppen. Daar ook nog heerlijk gelucht en wederom vinden Dr. Frank of Sonja B. geen klant in mij -_-

Mango sticky rice & yakisoba with chiken.

Eenmaal weer thuis bleek dat onze XL Hoover koel-/vriescombinatie de geest gegeven had. Natuurlijk zat deze net aardig vol met eten :-( Rob kon zo gauw niet het probleem ontdekken en ook het servicenummer dan wel internet bood geen oplossing. Afijn, om een lang verhaal kort te maken hebben we dezelfde avond maar een nieuwe koelkast gehaald. Er was niet veel keus, veel warenhuizen staan nog onder water of hebben waterschade geleden, en dus hebben we een modelletje gehaald die nog in de winkel op voorraad was. Hij is vanmorgen afgeleverd en over een uurtje kan ik hem dan aanzetten en gebruiken (vanavond wordt het kliekjes eten van hetgeen inmiddels ontdooid is).

En blijven we nog even in het rijtje van hebben wij dat weer...... het is blijkbaar zo dat, al bezitten we een Thai residentie visa voor 1 jaar (non-immigrant visa) toch moeten we ons elke 3 maanden melden bij immigratie. Die oproep kwam van de week binnen. Locale regeltjes he. Rob heeft hier geen last van want hij reist zo veel dat iedere keer dat langs de douane komt zijn visastempel automatisch vernieuwd wordt. Maar Michou, Mats en ik moeten daarvoor naar het immigratie kantoor toe. Persoonlijk gaan, maar je kan ook een gemachtigde sturen. Zolang het ingevulde en ondertekende 'long stay' formulier met origineel paspoort maar meegebracht worden. Tja, nu mogen jullie raden waar Michou's paspoort zich op dit moment bevindt. Bingo....in haar appartementje.... waar de boel nu ondergelopen is. Area is alleen te bereiken via legertruck. Dus dit weekend maar uitdokteren hoe we evt. per trein, bootje en legertruck bij haar kamer kunnen komen. Gelukkig woont ze op de 7e verdieping dus haar spullen zijn droog. Tja toen ze in oktober even een paar dagen thuis kwam hadden we nooit gedacht dat waar zij woont ook alles zou onderlopen en dat de universiteit zo lang dicht zou gaan. Anders hadden we uiteraard veel meer kleding en belangrijke papieren meegenomen. Off topic; ik ben benieuwd hoe haar koelkast er nu trouwens uitziet euh ruikt?

Ook vandaag maar eens bellen met immigration wat de uitzonderingen zijn en anders hoe hoog de boete is bij je niet melden (of althans niet kunnen tonen van een paspoort)....

Never a dull moment hier in huize Kemper.

hondenblog

2011-11-11T11:10:00.002+03:00

Vrijdag alweer, bijna weekend. Eigenlijk niet veel te melden, dagen gaan sloompjes in elkaar over.
Mats is weer naar school, halejuja, en alleen Michou is nog thuis. Tegen de tijd dat Mats uit school komt, zie je Michou in de bewoonde wereld verschijnen. Madam houdt er zo haar eigen ritme op na:-)

Mijn ochtendritme is veel van hetzelfde. Onmenselijk vroeg wakker worden omdat manlief zulke idioot werktijden erop nahoudt, dan als eerste direct de hond naar buiten (in tuin) doen, katten eten geven (die ook allang miauwend aangeven wakker te zijn), daarna Dinkel haar brokken voorschotelen, en in een verloren kwartiertje alvast mijn laptop aanzetten, thee zetten en dan zoonlief om 6.15 uur wakker maken. Terwijl Mats worstelt met wakker worden check ik vast mijn e-mails en FB (hoezo verslaafd?) en ga dan naar boven, trek mijn sportkleren aan en check ondertussen bij Mats in hoeverre hij uit bed is. Als hij eenmaal om 7 uur de deur uit is, loop ik zijn en onze slaapkamer na, ruim kleding op, sla bedden open, check wasmand, gooi wasmachine vol en zet deze aan en ga dan om ca. 7.15 uur met Dinkel lopen. Ondanks dat ik geen ochtendmens ben, althans ik ben pas echt aanspreekbaar na een bakkie koffie -_-, vind ik het eenmaal buiten echt heerlijk. Zo vroeg op de dag is het nog niet zo warm en je ziet de wereld om je heen ontwaken. Het ruikt zo lekker en je hoort de vogels. Heel soms ben ik echt nog te moe (weer veels te laat naar bed gegaan voor een wekker die om 5.30 uur afloopt) en duik ik weer een uurtje mijn bed in. Alleen loop ik dan pas zo laat met Dinkel. Ik neem me dan braaf voor eerder naar bed te gaan, maarja ik ben nu eenmaal een avondmens.

Afijn, eenmaal buiten is het dus lekker en een gezellige drukte. Mensen die gaan werken, moeders die terugkomen van kinderen naar school brengen, sporters, maids, tuinmannen en andere werklui die naar hun werkgever rijden EN honden die uitgelaten worden. Tegenwoordig lopen Dinkel en ik al best een aardig ommetje en volgens mij kent inmiddels iedere guard ons wel. Daar komt dat gekke mens met DINKEL aka Tiger.

Het duurde even voordat Dinkel wandelen echt leuk vond. Ik liep in het verleden (ahum) dan ook vaak voor joker met een hondje die ik echt mee moest slepen of zelfs het laatste stuk kon dragen omdat mevrouw niet verder wilde lopen. Inmiddels is Dinkel aardig gegroeid en kennen de securitylui haar allemaal en roepen ze d'r al van verre. DINKKKELLL. Ze rent daar dan enthousiast naar toe en 9 van de 10 keer word ik er achteraan getrokken en struikel ik over een stoeprand of loop tegen een boom, struik of ander object omdat ik natuurlijk net niet op tijd haar rolriem kort gehouden heb. Of Dinkel vliegt een meter in de lucht omdat ze opeens niet verder kan omdat haar riem aan het einde van z'n lengte is. En mijn arm wordt dan bijna uit z'n kom getrokken en sta ik te zwaaien alsof ik een vliegtuig binnen wil leiden. De guards vinden het geweldig en denken dat onze dame dol op hen is. (Ze snappen niet dat Dinkel eigenlijk meer komt kijken of er wat te snoepen valt. De ontbijt, lunch en dinner bakjes staan allemaal op de grond naast de securityhuisjes en etensrestjes worden in de bosjes gegooid...en dat weet onze Dinkel inmiddels LOL).

Dinkel heeft van sommige guards de bijnaam TIGER gekregen. Met haar gestroomde vacht lijkt ze inderdaad op ......een tijger. Het gekke beest krijgt nog een indentitiescrisis met die twee namen haha.

Het allerleukste vind Dinkel andere honden. Ze wil zoooo graag spelen. En buiten kom je die K9's tegen dus tegenwoordig wil ze heel graag 'UIT'. We moeten het tuin hek dan ook goed goed dichthouden.
En er zijn hier in ons compound heel veel honden. Veel van die kleine keffende euh...schoothondjes maar gelukkig ook grote exemplaren zoals Golden Retrievers en Labradors. Toevallig lopen er hier 6 jonge bruine labradors rond, door meerdere gezinnen geadopteerd uit het zelfde nest. Zo lief.
De meesten honden worden uitgelaten door de maids, die de beesten liever niet laten spelen en bang zijn voor wat andere te enthousisate exemplaren (a la Dinkel), maar gelukkig lopen er ook baasjes rond die zelf met de honden wandelen en in zijn voor een praatje en een playdate. Omdat er niet echt een afgesloten honden uitlaatveld is of een plek waar we de honden los kunnen laten hebben Dinkel en ik al een keer bij golden retriever Binkel thuis gezwommen en bij labrador Daisy in hun tuin gespeeld. De honden lekker ravotten en de baasjes aan de koffie. 'n Prima oplossing.
En een leuke manier om contacten op te doen -_-

Maar omdat Dinkel zo dol is op spelen, en verwacht dat bij elk lopend persoon een hond hoort, gaat ze dus regelmatig zitten wachten op die gespotte wandelaar. Daar sta ik dan als een idioot te trekken aan de riem om madam mee te krijgen. Of zij trekt mij juist de andere kant op omdat ze naar de overkant wil. Opeens is ze dan oost-indisch doof. En een boxer is een sterke hond kan ik je vertellen. Het is wederom een spektakel voor de guards. En een wandeling duurt zo ook uren als ze steeds met d'r kont op de grond gaat zitten. Ik krijg er in elk geval gespierde armen van. Af en toe waag ik een poging om hard te lopen met haar. Gaat nog niet al te best met het netjes langszij blijven lopen maar dat geeft niet want ik kan toch ook niet te lang rennen ivm mijn rug. We proberen in elk geval flink de pas erin te houden of in elk geval een aardig stukje te lopen zodat we toch onze morning workout krijgen.

Nu alleen nog beiden leren minder te snoepen ........ maar ja thuis is dan inmiddels tijd voor een douche, koffie en een koekje euh ik bedoel ontbijt.

updeetje

2011-11-03T12:56:00.001+03:00

Inmiddels zullen jullie de verhalen en nieuwsberichten over de overstromingen in Bangkok wel zat zijn. Wij in ieder geval wel -_-.
Gelukkig houden we het nog steeds droog in onze wijk en lijkt het erop dat onze buurt goed wegkomt. Maar pas als AL het water is afgevoerd weten we dit zeker. Tot dan .......

Aangezien de situatie vorig weekend nog kritisch was, en ik opeens de mogelijkheid had om de tickets van mijn ouders kosteloos om te boeken, heb ik dit toch maar gedaan. Beter safe then sorry. Anders zouden opa en oma volgende week al komen maar nu bezoeken ze ons in december. En nu hoef ik ook niet gauw alle opgeslagen meubelen uit de logeerkamer te sjouwen. Bovendien is het nu niet echt leuk toeristje spelen hier in de omgeving met al dat water. Hopelijk is in December beter. Verder heb ik de geboekte vakantie naar Phuket eind van het jaar ook maar geannuleerd omdat Michou's vakantie veranderd is. Zij is dus niet vrij. Nu zijn in elk geval mijn ouders gezellig met kerst hier. En we zien wel wat we dan in die periode nog gaan doen. Ik boek in elk geval niets meer op voorhand.

Zoals geschreven in de omgeving om ons heen is het aardig nat. Dus toen Mats en ik eergisteren vanuit downtown Bangkok met de taxi terug naar huis gingen reed de -niet Engels sprekende- chauffeur lina recta het ondergelopen gebied binnen. Zucht, we hadden blijkbaar een watertaxi besteld.

Na een giga omweg kwamen we uiteindelijk toch nog droog thuis aan. Mats had al visioenen dat hij moest gaan zwemmen haha.

Inmiddels is Mats herfstvakantie afgelopen en is school weer 'begonnen'. Althans virtueel want volgens Thai Goverment resolution (verordening) moeten alle scholen tot 15 nov. gesloten blijven. Dus hij zit deze week thuis maar volgt E-learning. Online, via speciale schoollink, staan de div. lessen en het huiswerk wat gemaakt moet worden. En had de school nog even hoop op dispensatie en dat ze toestemming kregen om volgende week open te gaan blijkt vandaag dat ook zij nog een week langer dicht moeten blijven. Nog een week van E-learning. Niet ideaal natuurlijk. Je zult maar senior zijn en dit jaar eindexamen doen. Afijn, het is overmacht en om de gemiste instruktiedagen in te halen worden o.a. alle early-dismissal days, parent-eacher conferences (normaliter een vrije dag voor studenten) ingetrokken en de springbreak ingekort. Je begrijpt Mats was erg blij :-(. Maar liever dat dan, zoals bij Michou, men de kerstvakantie opoffert .

Verder is het best een beetje 'saai' hier want veel ondernemen we niet. Deze week is het gelukkig wel weer wat drukker in ons compound. Michou zit hele dag met haar neus in de e-boeken, Mats speelt x-box en doet nu wat aan school en manlief werkt. Hij kan nog steeds kantoor bereiken al duurt de reis erheen wat langer. Ik drink koffie bij Starbucks, al dan niet met vriendinnen, haal mijn boodschappen, heb een keer een footmassage geboekt, loop dagelijks met Dinkel (of beter gezegd Dinkel loopt met mij of nog beter gezegd neemt een loopje met mij....dat beest is niet wijs met uitlaten) en kreeg ik vandaag een traditional Thai oil massage van Maleise vriendin Felicia aangeboden waarna we op mijn kosten uitgebreidt zijn gaan luchen.

Tja, je moet jezelf in deze barre tijden toch verwennen nietwaar.

overstromingen

2011-10-26T16:21:00.000+03:00

Een week geen update hier geplaatst. We maken ook niet zo veel mee. Alles draait momenteel om de overstromingen die thailand en 'the greater area of Bangkok' getroffen hebben. Gaat downtown Bangkok overstromen of houden ze het droog? Dat is nu de centrale vraag. Het nieuws brengt zeer tegenstrijdige berichten en op dit moment vooral doemscenario's. Men vreest het ergste. Het water is niet meer tegen te houden en de komende dagen wordt het erop of eronder. Een bulk water vanuit de noordelijke (al overstroomde ) provicies wat op weg is naar Bangkok en wederom high tide in de Golf van Thailand plus miscommunicatie en slecht beleid blijken een funeste combinatie. Het normale leven in Bangkok houdt een beetje op.

In ons compound is het nog droog. Wij wonen officieel in een provincie ten noorden van Bangkok stad. In Nonthaburi, Pakkret. Maar eigenijk loopt het allemaal in elkaar over en is het een groot Bangkok.

Pakkret aan de Chao Phraya rivierkant is deels ondergelopen en ook aan de andere kant van het Klong Prapa kanaal richting Lak Si ligt alles onder water. Schuin boven ons ligt het Don Muang nationale airport wat sinds vandaag ook een laag water heeft staan en dus gesloten is. Maar wij houden het (nog) steeds droog.

Wel is het in ons compound erg rustig. Vooral omdat de school van Mats deze week herfstvakantie heeft en velen al een weekje weg hadden gepland. Die gezinnen zijn dus vertrokken en nu bovendien de school een week extra dicht blijft ivm de onrustige situatie, blijven de meesten -of gaan ze nu juist- weg....op de vlucht voor water....
Dus zoals gezegd is het best stil hier. Behalve dijken en zandzakkenbarricades die op strategische plekken zijn aangelegd, is er niets te merken van alle problemen om ons heen.

Ja sommige winkeltjes in het buurtcentrum hebben hun zaak leeggemaakt en deuren gesloten en ook water, eieren en rijst zijn niet meer te krijgen in het Villa supermarktje. Maar als je verder geen nieuws zou volgen heb je hier geen weet van het drama wat om ons heen zich afspeelt. Het is het stralend weer en zonnig. Ook Rob kan nog 'gewoon' naar zijn werk (al staat de snelweg wel vol met geparkeerde auto's in veiligheid gebracht door bewoners van ondergestroomde gebieden). Al met al een vreemde gewaarwoording. Gelukkig is de Starbucks nog gewoon open en heb ik daar o.a. koffie gedronken met wat andere achtergebleven Ned. en Belgische dames.

Ook Michou is thuis. Zij had geen herfstvakantie maar haar Salaya campus ligt in de provincie Nakhon Pathon, ten westen van Bangkok, waar ze ook erg te lijden hebben van overstromingen. Haar Universiteit dient nu ook als soort opvangcentrum. Zij kreeg dan ook de melding dat haar klassen niet eerder dan 15 november zullen gaan beginnen en misschien nog later, pas 1 december. Arghhhh. Dit houdt zo wie zo in, welk scenario het ook wordt, dat ons kerstvakantie in Phuket dus in de soep loopt. Want Michou 's academisch kalender is omgegooid. Idem dito voor de zomer 2012. Ook daar ziet het ernaar uit dat Mats' en Michou's kalender niet meer in sync lopen. Grrrrrr.

Nu eerst maar eens de komende dagen afwachten. Voor het geval dat het water ook hier komt hebben we wel alvast de belangrijkste spullen een verdieping hoger gezet. Ook heb ik voldoende (houdbaar)eten en water in huis. Batterijen, zaklamp, plastic zakken etc hebben we ook bij de hand dus als electra wordt afgelsoten kunnen we in elk geval kamperen op de slaapkamers. We gaan niet ergens heen. Ik zou niet weten waarheen en bovendien laat ik mijn huisdieren niet alleen achter. De meeste dierenpensions zitten uiteraard vol (of zitten zelf in een probleem gebied) en andere animal opvangcentra hebben hun handen vol aan het redden en verzorgen van achtergelaten dieren.
Gezien onze geografische ligging zouden we nooit meer dan 0,5- 1 meter water moeten krijgen hier. In dat geval dus kunnen we ons redden op de bovenste verdieping van ons huis.
Maar laten we hopen dat het niet zo ver komt.

En over 2 weken zouden mijn ouders komen. Hopelijk kan dat nog doorgang vinden.
Pff ik had mij een ander begin van een nieuw avontuur in den vreemden voorgesteld.

Water

2011-10-18T09:03:00.003+03:00

Het blijven spannende tijden voor Bangkok e.o. Nog steeds probeert men met man en macht het water in goede banen te leiden en te voorkomen dat downtown Bangkok onderstroomt. Helaas gaat dit ten koste van andere provincies en buitenwijken, en hebben zij daar minder geluk en blijken de in de haast aangelegde dijken niet bestand tegen de kracht van water. Hele woonwijken en industrieterreinen liggen onder water. Een enorme financiele en vooral ook humanitaire ramp. Het blijft vechten tegen moeder natuur. Wij zitten nog steeds droog, vooralsnog buiten de gevarenzone, en houden de social media goed in de gaten. Ik vertrouw nu meer op Twitter en email/sms van school en de US ambassade (na 1 mailtje, waarin gevraagd wordt vooral de lokale media in de gaten te houden, trouwens niets meer gehoord van de Ned. ambassade) dan op de berichtgeving in het nieuws. Want de verschillende ambtenaren en officials geven vooral tegenstrijdige berichten af en liggen hier nogal onder vuur vanwege de slechte coordinatie en informatieverstrekking.

Maar zoals gezegd zitten wij nog 'goed'. Wel werden we geconfronteerd met een ondergelopen snelweg toen we Michou terug naar de universiteit hadden gebracht. We konden er maar net door en ik verwacht dat we volgende week een andere route moeten nemen omdat deze weg dan afgesloten zal zijn.

Het weekend hebben we verder rustig aan gedaan. Mats had vrijdag vrij (parent-teacher conferences) en hing met wat vrienden in het compound rond. De avond erna zat hij bij vrienden thuis een 3D-film te kijken. Hij heeft nu langzaam aan zijn draai gevonden en doet het goed op school. Wel vindt hij deze school moelijker (qua lessen een stuk zwaarder) dan de vorige school. Ook ik merk dat hij veel meer huiswerk heeft.... Hum. De leraren zien trouwens ook dat hij steeds losser komt. Hij maakt meer aanspraak. Zo is hij vorige week trouwens voor het eerst wezen stappen in Bangkok. Met een groep gingen ze naar Khao San Road. Het werd een latertje en een vriend bleef hier nog slapen.

Ook wij krijgen steeds meer contacten. Zo had ik vorig weekend een borrel met wat Ned. vrouwen bij Marjolein thuis en ging ik de dag erna met Anneke en Annabel naar de Chatuchak weekend market. En hoe klein is de wereld... want Annabel had ik al eens ontmoet toen ze in Dubai (!!) bij vriendin Christine op bezoek was.

's Avonds gingen Rob en ik nog gezellig uit eten met Anneke en haar man. Bij een leuke Thaise tent met Live Music. Oorspronkelijk wilden ze ons meenemen naar een ander restaurant aan het water ware het niet dat deze nu ondergelopen was. Ach voor ons is alles nieuw dus het maakte niet uit waar we heen gingen. Dat andere restaurant bewaren we gewoon voor de volgende keer :-}Al met al dus 'n gezellig weekend. De mannen zouden eigenlijk afgelopen vrijdag nog gaan stappen maar de regen en neg. berichtgeving mbt overstromingen maakten dat ze dat plannetje even hebben uitgesteld.

Ook Dinkel heeft volop aanspraak. Zo komen we altijd bruine labrador Daisy tegen tijdens onze ochtendwandeling en ook de golden retreiver Binkel en cocker spaniel Bonus zijn haar kameraadjes. Vanmorgen was het weer raak en liepen we Binkel tegen het hondelijf. Omdat de baasjes ook aan de praat raakten en het aangelijnd spelen maar niets is werden we bij hun thuis uitgenodigd. En daar is een zwembad. Binkel de retriever houdt van water, onze Dinkel ook, dus dat werd een playdate in de nattigheid. Terwijl de baasjes aan de Maleise koffie zaten (heerlijk!!!) speelden de honden in het zwembad.

Al schrok Dinkel wel van de diepte van het zwembad. Ai, geen vaste grond meer onder haar poten. Oef dat is dan wel werken geblazen.... Nadien speelde ze dan ook liever bij het zwembad dan erin. De schijterd.

Maar het werd een gezellig ochtendje. Dat houden we erin. Moe en voldaan, Dinkel kreeg nog een heerlijke kluif mee, lag ze daarna eenmaal thuis een behoorlijke tijd voor pampus.

Nat

2011-10-10T06:01:00.008+03:00

Het kan niemand ontgaan zijn dat Thailand op dit moment te maken heeft met de ergste overstromingen sinds tijden. Het is volop in het nieuws en de beelden zijn dramatisch. Mensen hebben huis, bezittingen en inkomen verloren, de landbouw (vooral rijst) en industrie ( industrieterreinen en dus fabrieken staan blank) zijn zwaar getroffen en helaas zijn er ook doden te betreuren. Als je de ziet in wat voor onhygenische omstandigheden de getroffenen nu leven.... zo erg. Ook ziekenhuizen staan blank en artsen kunnen de vraag voor medische hulp maar nauwelijks aan. En wat dacht je van al het ongedierte. In een oostelijke provincie waren krokodillen ontsnapt uit een farm en ook slangen komen nu uit hun schuilplaatsen. Brrrrr. Drinkwater en voedsel worden schaars en prijzen gaan omhoog. Overal worden dan ook inzamelacties gehouden voor de getroffen 'flood victems'.

Al dit water komt nu vanuit het noorden richting het zuiden. Ook Bangkok zet zich schrap. Men probeert met man en macht deze 'economic and historical city' te beschermen maar het blijft een gevecht tegen de moeder natuur. Er zijn al gebieden in de Bangkok die last hebben van overstroming. En met nog meer hevige regenval voor de deur, in combinatie met de te verwachten hoge waterstand van de zee (high tide) gaat het komende tijd spannend worden.

Behalve veel regen (met name 's avonds) en de bijbehorende stroomuitval (gisteravond en een groot gedeelte vd nacht zaten we in het donker) hebben wij zelf nog geen water overlast. Ons compound ligt vrij gunstig al is de provincie Nonthaburi waar wij wonen wel 'at risk'. In ons compound zie je wel dat op strategische punten een soort dijkjes gebouwd worden. Vooral rondom de internationale school.

Ook de provincie waar Michou studeert heeft te lijden van de overstromingen maar gelukkig de regio waar haar universiteit ligt nog niet. Wel hebben we haar gisteren op tijd weggebracht voor het geval we onderweg problemen zouden tegen komen. We moeten tenslotte de Chao Phraya rivier over....

Vooralsnog zitten wij dus droog en houden we gewoon het weer en het nieuws in de gaten.
Maar wat een ellende zo om ons heen. De enigste die echt lol heeft is Dinkel... want regen betekent plassen...en die zijn leuk.

Maar als er ergens een hulpactie op gang komt, denk dan....Thailand (en andere getroffen landen in Azie) kan alle steun goed gebruiken.

Ik ga maar eens op zoek naar kaplaarzen.

vakantieplannen

2011-10-03T13:34:00.002+03:00

En zo is er al weer een weekend voorbij.
Time flies when your busy.

Afgelopen week maakte ik weer een staaltje Thaise vakmanschap mee. Men kwam voor controle en opvolging van de gedane termieten behandeling. Ze hadden ter bestrijding van die beestjes div. Exterra bait-stations in de tuin geplaatst. Onder de grond wel te verstaan. Dus opzij bij de patio moest de boel opengemaakt worden maar konden ze 1 pot niet vinden. Afijn, met een lange ijzeren staaf port meneer van de pestcontrol tussen de tegels en in de aarde waar die pot zou moeten zitten. Ik sta erbij en bekijk hoe ze een voor een allerlei tegels eruithalen en opeens zie ik allemaal water naar boven komen. Ggrrrr....de eikel heeft een waterleiding stuk geprikt. Oenig staan ze naar die lekkage te kijken. Oei, ach, diepe zucht. En een verontschuldige glimlach, dat dan wel weer. Maar ik moet de relocations agent bellen om eea te vertalen en hun tot actie te manen. Natuurlijk hebben ze geen gereedschap bij zich en terwijl 1 persoon dat en reparatie materiaal gaat halen staan de anderen een beetje uit hun neus te eten. Ondertussen 'vragen' ze waar de hoofdwaterleiding schakelaar zit. Eerlijk gezegd heb ik geen idee. Wij hebben een ingewikkeld watersysteem met giga watertank en pomp achter het huis met wel 5 leidingen en kranen erop. Lijkt in niets op wat we in Brazilie of Dubai hadden. Bovendien kan ik de tekst op de ketel niet lezen. Ze zoeken het maar uit. Gauw zet ik mijn wasmachine uit en laat ze het verder zelf uit dokteren. Na 2 uur zijn ze klaar en het lek schijnt gemaakt te zijn (waarom mijn pomp dan nu continue aanspringt is mij een raadsel). Afijn, ik ben er klaar mee. Ik merk dat ik steeds minder goed tegen dit soort dingen kan. Was ik in Brazilie nog enthousiast en zag ik alles als een grote uitdaging, werd dat in Dubai al wat minder en bespeur ik nu toch enige weerstand bij mezelf...Weer problemen in en rond het huis, weer een nieuwe taal leren, weer eeuwig geduld hebben en tot 10 tellen. Ik ben duidelijk niet zo flexibel meer -_-

Rob is na een klein weekje Bangkok weer gaan reizen, Saudi Arabie deze keer. Ik benijd hem niet. Zuid Afrika en Mauritius trokken mij wel maar naar SA mag hij mooi alleen haha. Hij boft wel steeds want hij vliegt met Emirates, via Dubai, en wordt iedere keer door overboeking (en als goldcard houder) ge-upgrade naar Businesss class. Das' luxe reizen.

Ik krijg inmiddels ook echt zin in vakantie en dus hebben we (euh ik) afgelopen weekend plannen gemaakt voor de 'kerstvakantie'. Ipv wintersport wilden we nu in Azie blijven. Even relaxen na alle drukte van de afgelopen maanden. Mats heeft oren naar een surfvakantie en Rob en Michou willen het duiken weer oppakken. Geef mij strand, zon en wat sightseeing mogelijkheden en iedereen is tevreden. Bali leek ons daarom een goede bestemming. Totdat we erachter kwamen dat het A. daar dan net regenseizoen is, B. we natuurlijk al rijkelijk laat zijn met het boeken van een reis voor de feestdagen en C. de prijzen ook niet mis zijn. Beetje naief van mij om te denken dat Azie goedkoop is omdat wij er al wonen. Niet als je in de drukste maand en naar de geijkte toerstische oorden gaat. Net als toen wij in Brazilie woonden, en mijn ouders een complete rondreis boekten, kun je vanuit Nederland een complete reis (hotel met hp, incl. vlucht en soms met excursies erbij) voor dezelfde prijs boeken als ik nu alleen al aan losse accommodatie betaal. Ook het reisburo hier kon niet echt met leuke aanbiedingen komen. Die zagen een 'farang' en dachten kassa?? Dus na een hele dag googlen en div. opties vergeleken te hebben, besloten we om "gewoon" in Thailand te blijven en het eiland Phuket te gaan ontdekken. We gaan lekker met eigen vervoer zodat we gelijk wat van het land en omgeving kunnen zien en verder heb ik op 3 verschillende locaties een verblijf geboekt. Ik kijk er acht naar uit. Dus met kerst en Oud&Nieuw zijn we onder de pannen.

Voor Dinkel hebben we ook een vakantieadres gezocht zodat zij zich dan niet eenzaam en alleen hoeft te voelen.
De katten blijven gewoon thuis, die zulllen verzorgd gaan worden door de nieuwe parttime maid die morgen gaat beginnen -_-.

leven met een boxerpup

2011-09-28T13:46:00.002+03:00

Inmiddels doet Weblog (deze keer zonder streepje ertussen) verwoedde pogingen de websites online te krijgen. Heel af en toe kan ik inloggen op mijn eigen site (alhoewel 'mijn' of 'eigen' gaat helemaal niet op want wat ik te zien krijgt lijk in de verste verte niet op mijn oude vertrouwde site). De layout is totaal veranderd, de nieuwe opties vind ik waardeloos, ik snap niets van de inhoud en de mogelijkheden en.... het allerergste...ik mis nog steeds 7 jaar verhalen en foto's. In en in triest. Zelfs als Weblog het ooit nog opgelost krijgt blijf ik nu definitief hier bloggen. Mij zijn ze kwijt als klant. Ik zal dan zorgen dat ik mijn oude postings gekopieerd krijg of in elk geval ergens anders opgeslagen en gepubliceerd. Maar eigenlijk vrees ik het ergste en ga ik ervan uit dat ik al mijn verhalen uit Brazilie en Dubai kwijt ben. Heel pijnlijk.
Never change a winning team. Ik zal nooit snappen wat Weblog heeft doen besluiten deze migratie uit te voeren.

Afijn, inmiddels zijn we een weekje verder na mijn laatste blog. Nog steeds ben ik zonder maid en dus heb ik vandaag voor de verandering maar weer eens een aardig stapel strijk weggewerkt. Blijft een van mijn favoriete klusjes in huis. Gelukkig kwam Dinkel mij helpen en werd de stapel ietsje kleiner omdat ik het eea weer in de wasmachine kon gooien -_- Wel gezellig zo'n hond in huis hoor.
Ik las laatst een leuke test t.a.v. de aanschaf van een boxer. Hilarisch. En zo waar............ Inmiddels heb ik geen leuke kaarsjes en schelpjes meer op mijn salontafel staan, zit onze bank al onder de balpen strepen (tja dus nooit een pen op tafel laten liggen), heeft mijn bril een apart montuur gekregen (tsss die viste madam uit mijn handtas), zien mijn kunstzonnebloemen er maar trooste- (euh blaadjes)loos uit en heeft het rotan tijdschriften mandje de gekke vijf minuten van Dinkel ook niet overleefd.

Gelukkig begint onze boxer dame steeds meer van wandelen te houden en gaan we er iedere dag een stuk op uit. De afstanden worden steeds langer die ze kan afleggen. Heb even een poging gewaagd om met haar te gaan rennen maar ik moet eerst nieuwe goede loopschoenen hebben en mevrouw moet nog ietsje beter langzij lopen. Nu breek ik nog te vaak me nek over haar :-) Ben trouwens ook eens aan het rondkijken voor een leuke hondencursus met Dinkel. Agility ofzo, volgens mij vindt ze dat geweldig.

Michou heeft het ook naar haar zin op de universiteit. Langzaam komt ze in een studie ritme en het zelf 'koken' gaat goed. Lang leve de magnetron!! Afgelopen weekend was ze weer thuis maar moest ze op zaterdag toch nog verplicht 2 uurtjes een freshman seminair volgen. Dus hebben Rob en ik haar weggebracht en bij haar in de buurt wat boodschappen gedaan. Er was daar een soort permanent overdekte markt. Apart hoor om al dat locale fruit en verschillende, soms vreemde, groentes te zien. Over het vlees en vis heb ik het maar niet. Komplete varkenskoppen, poten en snuiten maar ook schildpadden, kikkers en andere vreemde vissen lagen (al dan niet gekoeld) tentoongesteld. Bleh.

Daarna zijn we nog een stukje achter Michous' kamer gaan rondrijden en kwamen we bij de Salaya river. Zo apart in de middle of nowhere zie je dan opeens tempels en een toeristen site. Met een longtailbootje kun je de rivier op en vaar je langs drijvende huizen naar rijstvelden en kwekerijen.

Natuurlijk had ik mijn fototoestel niet bij me dus eea is genomen met mijn mobieltje.

real housewife

2011-09-21T09:23:00.001+03:00

Tja en zo ben ik sinds gisteren weer een 'echte' huisvrouw.
Wat ik ergens al voelde aankomen werd gisteren bewaardheid..... de maid zei op!

Ze was een lieve vrouw, werkte op haar manier ook best hard (alleen niet zo bij mij), maar vanaf het begin af aan voelde het niet goed. Ik had dan ook mijn instinct moeten volgen maar mijn onwennigheid/onzekerheid mbt verhuizing, nwe land en vreemde taal en Michou's transport probleem gaf de doorslag toch met haar in ze te gaan.

Het leek ook de ideale oplossing. Een goed Engels sprekende maid cum driver met rijbewijs en eigen vervoer die in 1e instantie Michou van/naar Universiteit gaat rijden en in de tijd die overblijft mij wat in het huishouden helpt. Bovendien houdt ze van koken dus een win -win situatie. Ik niet meer in de keuken en Rob krijgt lekkere maaltijden -_-.

Dat koken inderdaad haar passie is bleek ook uit het feit dat ze als bijverdienste vanuit huis een soort cake service runt. Dat 'bedrijfje' loopt als een speer (haar brownies zijn inderaad fantastisch) en de hele dag door ging dan ook haar telefoon voor bestellingen. Met als gevolg dat ze soms later kwam of eerder weg moest ivm een levering. In principe had ik in het begin nog zoiets van... prima zolang het huis maar gedaan is...toch begon het me wel steeds meer te irriteren. Maar ja ze deed haar werk en het was zo handig iemand in huis te hebben die voor mij kon communiceren met monteurs, de tuinman, telecombedrijf etc.
Toch kreeg ik steeds meer het gevoel dat ze misbruik maakte van mijn goedheid en ze de boel afraffelde om op tijd naar huis te kunnen te kunnen.
En toen achteraf bleek dat ze helemaal niet zo happig was om te gaan rijden (dat merkte ik twee weken geleden toen we Michou's universiteit & campus gingen verkennen) baalde ik echt stevig. Want daarop was ze wel aangenomen en belangrijker nog ..... ook haar salaris gebasseerd!

Maar omdat we inmiddels voor Michou toch een andere oplossing hadden gevonden en er niet meer gereden hoefde te worden liet ik het maar (weer) gaan. Bovendien vervielen de eerder gemaakte afspraken en kwamen we overeen dat de maid voortaan parttime zou gaan werken. Ik heb gewoon geen FT hulp nodig. Ook zij vond dit een ideale oplossing. Zo had ze meer tijd voor haar bakservice en kon ze er bovendien nog een ander PT jobje bij zoeken. Liefst bij een Europees gezin want die betalen zo goed en eisen minder!! EUH? (Aha duidelijk dus, ik heb mijn lesje weer geleerd )

Afijn, vorige week begon ze dus part-time maar al gauw liep ze langer met Dinkel buiten (lees: beppen met andere maids en de honden zittend aan de riem op de grond erbij) dan dat ze ook daadwerkelijk haar uren 'in huis' maakte. Moet ik wel eerlijkheidshalve zeggen dat ze dol op onze huisdieren is en erg lief voor Dinkel. Maar ook het koken werd ook minder want ach... "Michou is not home, sir is travelling, and its only you and young Mats... So you don't eat much do you?" Euh, wie bepaald dat?
En dus terwijl ik denk dit kijk ik nog een weekje aan (wacht even totdat Rob dit weekend thuis komt) kwam de maid gisteren vertellen dat ze ermee stopt. Per direct. Tot zover een maand opzegtermijn. Volgende weekend moet ze nl. voor een maand 'up country' naar haar rijstveld om te helpen oogsten (stuk familie land) en daarna al die PT jobs wordt haar te veel. Ze zoekt dan toch liever een FT baan bij 1 gezin.
Is maar beter zo.

En zo ben ik dus weer officeel zelf de maid euh huisvrouw. Ach ik heb toch niets beters te doen dan alleen koffie drinken haha. Dus gisteren maar weer braaf staan strijken. Grrr, daar heb ik toch zo'n hekel aan.
Volgens mij zag ik nog briefjes bij de supermarkt hangen "maid looking for PT job"...
Toch maar eens een telefoonnummer noteren.
LOL.

Op kamers (2)

2011-09-18T15:57:00.002+03:00

Na afgelopen week Michou iedere dag naar de Universiteit te hebben gebracht, of liever gezegd opgehaald want 's morgens bracht Charlie -een zeer sympathieke, betrouwbare en goed Engels sprekende taxichaffeur- haar naar college zodat ik niet zo hoefde te stressen in de vroege ochtend, is nu de tijd aangebroken dat Michou het nest verlaat. De introductieweek is achter de rug, de campus is verkend, vriendinnen zijn gemaakt, haar 1e semester subjects (4 stuks) zijn gekozen, en dus begint morgen het echte studentenleven.

Vorige week, terwijl Michou hele dagen activiteiten had en dus onder de pannen was, heb ik de nodige spullen alvast naar haar kamer gebracht en de boel wat ingericht. Michou is w.d.b. een makkelijke tante en vindt het allang best dat deze moeder al dat werk uit d'r handen neemt. Verder heb ik van de week nog wat extra inkopen voor haar gedaan (v.a. volgende week mag madam mooi zelf boodschappen doen -_-) en op donderdag toen Mats vrij van school was (lang weekend) zijn we samen nog een keer naar haar apartementje gereden en heeft hij mij geholpen met de laatste dingen te verhuizen en een kastje in elkaar te zetten. Daarna heb ik Mats gelijk de campus van zijn zus laten zien en namen we op de terugweg Michou mee naar huis. Kwamen we trouwens in een giga regenbui terecht (lees: noodweer) en ontstond er natuurlijk een nog langere file dan normaal. En zo waren we weer lekker laat thuis. Zucht.

Maar dat is nu allemaal over want vanmiddag heb ik Michou 'officieel' naar haar kamer gebracht en vanaf nu komt ze dus alleen de weekenden thuis. Wel wennen voor mij om haar zo (moederziel) alleen achter te laten maar ik ben blij dat ze niet meer dagelijks zo lang in de auto hoeft te zitten.

Nog wat eerste foto's van haar kamer:

En nu Rob nog weg is zijn Mats en ik dus saampjes thuis. Nou ja met Dinkel en de katten er nog bij dan.

op kamers

2011-09-10T14:29:00.008+03:00

Van de week 's morgens samen met Michou maar eens richting haar a.s. Universiteit gereden. Kijken hoe lang we erover deden in de spits en wat uberhaupt een goede/snelle weg er naar toe was. Nadat we belachelijk vroeg de deur uit gingen om de file in ons compound voor te zijn, de maid ook nog 2x verkeerd reed ivm wegwerkzaamheden en desorientatie kwamen we ruim een uur en drie kwartier later bij MUIC aan. Zelfs onder de meest gunstige omstandigheden duurt de reis zeker een klein uur. No way dat Michou dit 2x per dag gaat afleggen (en de maid dus 4x). Zelfs zonder Michou's studierooster nog te weten, WEET ik al dat dit 'm niet gaat worden. Dit gaat ze niet volhouden. En ook de maid/driver leek niet al te enthousiast.

Daarom zijn we op de campus direct bij de International Relations Office binnengestapt en hebben we gevraagd hoe het met studenthousing zat. De eigen housing facilities zaten al vol (logisch, het nwe semester begint volgende week), MAAR er was in de buurt vd campus onlangs een nieuw apartementen complex voor int. studenten geopend en daar zou nog wel plaats zijn. Of we daar dan wilden kijken? Uiteraard zijn we er meteen naar toe gereden en daar werden we wild enthousisast.

Prachtig gebouw, met alle faciliteiten, 24 hr bewaking, en mooie grote gemeubileerde kamers. Er was zelfs nog 1 VIP room (lees: 1 bdr appartment) vrij. Eenmaal die kamer gezien te hebben was Michou om en besloten we dat dit 'm wel gaat worden.

Dus vandaag nog een keertje terug gereden met Rob, zodat hij ook weet waar z'n dochter kom te zitten, en hebben we het huurcontract getekend. Eigenaresse van het pand is een professor van de Universiteit en ze verhuurt dus alleen aan int. studenten.

Verder hebben we thuis mijn keuken- en linnen kasten geplunderd (gggrrr heb ik juist tijdens de verhuizing een grote schoonmaak gehouden en zo veel dubbel spul weggedaan) en de uitzet van Michou bijeen gesprokkeld. Bij Power Buy scoorden we nog een magnetron, waterkoker, 1pits kookplaatje en een grill/tostirooster.

Dus voorlopig kan madam vooruit.

Overmorgen is admissions en intake + moet Michou 2 level placement testen doen (math + English) , de dag erna mag ze foto's maken, ID card regelen en een bankrekening openen plus haar college uniforms kopen (jaja ook hier dragen ze 'schoolkleding'), en 1e betaling studie doen waarna ze haar vakken mag kiezen (course selection) en dan nog 2 dagen introductie.

Maandag 19 september gaat het echte werk beginnen............STUDEREN!

teken van leven...

2011-09-06T07:18:00.041+03:00

(Ivm een grootschalige verhuizing bij Weblog.nl kunnen bloggers al een paar weken niet inloggen op hun eigen site en krijgen lezers een alg. tekst te zien. Erg irritant en ik denk er hard over na om te switchen naar een andere blogdienst c.q. naar dit blog over te gaan. Ik word een beetje moe van alle wijzigingen die de afgelopen tijd hebben plaatsgevonden en bovendien vind ik niet alles een verbetering. Ooit koos ik voor Weblog.nl omdat deze, voor mij als digibeet, het eenvoudigste programma bood. Nu niet meer. Enniewees, hopelijk is de migratie binnenkort achter de rug en behoren de overgangsproblemen tot de verleden tijd. Maar ik heb er - en met mij vele anderen- een hard hoofd in).

Door dit alles loop ik nu erg achter met mijn verhalen en voelt het als mosterd na de maaltijd om nog in het verleden te schrijven. Ben ook allang vergeten wat ik allemaal dagelijks gedaan heb. Sommige dingen zijn helemaal niet zo interessant (meer). Maar goed, hieronder dan toch maar een soort samenvatting. Ik hoop dat jullie van lezen houden.

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Inmiddels is onze derde officiele (school) week in Bangkok voorbij. Men vraagt mij regelmatig wat ik nu van Bangkok vind maar eerlijk gezegd kan ik daar nog geen goed antwoord op gegeven. Verder dan ons compound en de neigbourhood ben ik nog niet echt geweest. De eerste week(en) wilde ik vooral thuis blijven om de vakantie- en laatste verhuisspullen op te ruimen, Dinkel te laten acclimatiseren, de maid in te werken en verder gewoon aanwezig te zijn als Mats uit school kwam.

En eerlijk gezegd hebben we de behoefte ook nog niet om te gaan sightseen. Wdb heeft deze verhuizing er best ingehakt. Beetje te druk geweest allemaal (stress rond examen en vervolg studie van Michou, alle voorbereidingen mbt relocation, de fysieke verhuizing zelf, regelen nwe school Mats, verlate levering container in BKK, reis naar Ned. , operatie schoonvader, onze vakantie, nwe pup erbij). Ik merk dat ik een jaartje ouder wordt -_- Ook voor Rob waren het hectische tijden met alle zakenreisjes, z’n nwe baan etc. Alles is weer wennen. Bovendien heeft hij weer last van zijn rug en pijn is ook zo vermoeiend.

Over ons compound kan ik zeggen dat het hier heerlijk is. Erg netjes, lekker groen (WAT een verademing na al dat zand) en veel activiteit (lees: leven in de brouwerij). Kinderen die fietsen en buiten spelen, honden die uitgelaten worden, sporters overal, golfkarretjes die af en aan rijden, guards en tuinmannen die overal de straten en parkjes netjes houden en klaar staan voor een praatje....als je Thais spreek dan .... Buiten ons compound, in the neighbourhood, is het een en al Thaise bedrijvigheid. Men leeft duidelijk op straat. Alle levensbehoeften zijn in de nabije omgeving te verkrijgen dus wat dat betreft hoef ik nergens ver heen. Het golfkarretje of mijn opoefiets brengt me overal waar ik wezen moet (en anders heeft de maid nog een auto -_-)

Mbt ons huis; dat begint ook meer als een THUIS te voelen. Maar nu we er dan ook echt in "leven" vallen ook de gebreken op. En dus stond de tweede en derde week vooral in het teken van klusjes en reparaties.

Verder werd er een Pestcontrol uitgevoerd. Alleen tegen termieten zo bleek achteraf (gezien een klacht van mijn toilet deur) dus voor de invasie mieren in het hele huis moeten ze nog een keer terugkomen...zucht. Die deurpost wordt tzt vervangen. Ook werden eindelijk alle airco’s eens goed nagekeken en degenen die stuk waren gerepareerd. Al moesten ze daar wel weer 2x voor terugkomen omdat sommige onderdelen niet op voorraad waren. Ook heb ik de oude gordijnen uit Dubai voor de kids vermaakt en deze in hun kamers opgehangen. Voor de verzakte tegels (lees: mega gaten) in de tuin kwamen ze langs om de maten op te nemen en zandzakken te brengen. Daarna heb ik ze niet meer gezien. Zucht! Update: Inmiddels zijn ze gisteren begonnen met het vervangen van de tegels en gaan ze vandaag verder en ook de deurpost wordt vervangen).

Dan hebben we --euh, mijn eega-- zelf nog wat klusjes in huis uitgevoerd zoals schilderijen en spiegels ophangen. En aangezien alle muren hier van gips zijn vereiste het enige vindingrijkheid van mijn handige Harrie om ervoor te zorgen dat de boel netjes bleef hangen.

Inmiddels verliep ook het 3 mnd. visa van de kids & mij en moesten we ons bij immigration melden alwaar we, na inlevering van alle vereiste documenten en uittreksels (gelegaliseerd c.q. gestempeld en vertaald in Ned. ) en recente pasfoto’s nu een visa voor 1 jaar hebben ontvangen.

Ook had ik ergens in de afgelopen weken een afspraak bij de tandarts voor het vullen van een gaatje in mijn kies.... Althans dat dacht ik. Het resulteerde in 3 (onbehandelde) bezoekjes aan de dental-office omdat men niet zeker was van het eigenlijke probleem en dus de juiste aanpak en foto's gaven geen duidelijkheid. Men had het al over een wortelkanaalbehandeling en kroon/brug en zelfs 't trekken vd kies kwam aan de orde. Afijn om een lang verhaal kort te maken na een hele intensieve marteling, euh reinging lijkt het probleem nu opgelost te zijn.Vooralsnog blijft pijn weg. Pfff, had ik dus bijna een smak geld uitgegeven aan een wkb, kroon of brug en nog erger een kies laten trekken. Ooit zal die kies wel vervangen moeten worden maar vooralsnog niet.

Mats heeft nu 3 weken school gehad en komt enigzins in een dagelijkse ritme. Hij moet nog steeds wennen aan de leraren, de vakken en het schoolgebouw. En op deze leeftijd zijn je vrienden belangrijker dan school natuurlijk -}. Hij heeft een Amerikaanse jongen ontmoet die bij ons om de hoek woont, en samen gaan ze nu met onze golfcart naar school. Verder begint school al vroeg, om 7.15 uur, dus opstaan (lees: op tijd naar bed gaan) is nog een struggle. Overigens ook voor mij want doordat manlief ook al om 5.45 uur de deur uit gaat –om de files voor te zijn- is de hele beestenboel al vroeg wakker. Dan moet er dus geplast en gep... worden en wil men eten. Dus deze mama loopt al vroeg in haar ochtendjas met hond door de tuin te banjeren.

Dinkel is trouwens een aparte hoor. Waarom wandelen als je ook in de golfcart kan zitten? De katten zijn inmiddels ook al aan haar gewend al blijven ze Dinkel af en toe wel een over-enthousiast beest vinden. En hardleers bovendien. Weet ze nou nog niet dat een haal van een kattenpoot pijn doet? Maar ook kat Baileys is een sul. Die laat zich gewoon aan z’n oor door het hele huis slepen. Waarom die niet van zich af mept zoals Cream doet is mij een raadsel? Afijn, ’s avonds slapen ze gezellig samen dus zo’n vaart zal het allemaal wel niet lopen. Verder is Dinkel dol op de inhoud van de kattenbak dus hebben we dat ding maar naar eenwat hogere locatie verplaatst. Ook heeft ze haar eerste tripje naar de dierenarts al achter de rug.....een nagel van haar voorpoot (pink?) was ze compleet verloren. Waarschijnlijk dankzij die mooie tegels met gaten in de tuin.

Michou heeft nog steeds vakantie en vermaakt zich vooral met lezen (online). Die zien we overdag niet veel. Op dit moment leeft ze nog steeds in de Europese tijdzone ghehe. Ze heeft een nieuwe laptop gekregen nadat haar beeldscherm er vorige week mee kapte. Dus die is helemaal blij met haar oranje Sony Vario. Haar opleiding begint op 15 september. Eerst introductie en daarna de officiele lessen. Dan is iedereen weer onder de pannen en komt er echt regelmaat in ons dagelijkse leventje.

Alhoewel....manlief heeft voor september en oktober alweer zakenreisjes naar Zuid Afrika, Mauritius en Jeddah (Saudi Arabie) gepland en in november staan de eerste loge’s ++ mijn ouders ++ alweer voor onze deur.

Nog wat leuke foto's:

Ook hadden we nog bezoek van een ander (meer ongewenst) huisdier:

Iieeksssssss....

Ben benieuwd waar mama phyton zit.

Holiday, Dinkel and settling in

2011-08-26T09:41:00.000+03:00

3 days before we went to Holland, to see our family again and enjoy a holiday (sailing) in France, our container arrived. 2 weeks late, so we didn't had much time to unpack and organize the house. So much for time management and good planning -_-. As a madwomen I worked till deep in the night(s) to get rid of all the boxes and putting things in place. You can imagine how tired I was when I finally stepped on to the plane. Boy, did we need a vacation. But at least the house was in order and livable when we come back.

In Holland we had a great time, especially when my father- in -law came through after a very big operation. Also we celebrated my in-laws 50th anniversary as well as ours (22 years). For our summer holiday we went 2 weeks sailing in the South of France (Cote D'Azur) together with my sister and her family who travelled with their camper. And as pictures say more then words:

And this year everybody was glad when vacation was over. Because this time it meant; picking up Dinkel. Our boxer pup was finally coming home. What a sweet girl she is, it's just like having a baby again LOL. After 3 days Rob went back to BKK and we stayed behind so Dinkel could get used to us and I had some time to prepare the necessary paperwork for her flight (health certificate, certification and legalization off all her documents and obtain an import permit). when all was finished, and we also visited some family and friends, saw the new Harry Potter movie and did some shopping we flew back to BKK with Dinkel. And again she behaved very well in her travel cage/ kennel.

Once in Bangkok Dinkel met our two other pets , the cats Baileys & Cream. Baileys came up to meet her immediately but Cream wasn't sure about this new creature. But after two weeks I can tell you they are getting along just fine although Dinkel needs to learn when to stop. Cats don't like playing all the time (especially as they are the toy -.-). But overall Dinkel is adjusting fine to her new surroundings. If only she would learn now that walking on a leach is fun and that doing your 'business' outside goes hand in hand with that....

In the meantime school has started for Mats. Always hard in the beginning at a new school, new subjects and teachers and no friends yet. But I'm sure he will find his place soon. Michou will start her university freshman year on September, 15th. So she is enjoying her long summer break. We don't see her much as she is still in EU time zone haha.

More pics and info over our first weeks in Bangkok in a next blog.

first impressions

2011-07-03T07:39:00.002+03:00

So I'll continue in English again. Looks like the problems with my Dutch website have been resolved.

We're now almost 2 weeks in Bangkok. Still no container so once again we're camping in our house. We got some furniture (pots and pans and mattresses to sleep on) from Wan, our relocations agent, and Jaimy our American neighbour lent some stuff too (seating).

And while shopping for some towels I saw the bed of my dreams. My dear husband decided to by it for us, soooo romantic. So now we're sleeping like Royals.

As Rob has to work during the weekdays and I have no transportation yet we've rented some temporary wheels for me. A golf cart, how decadent. But ideal for our neighborhood.

And experiencing the crazy traffic here (sooo much cars on the road, traffic jams every where, even to get out of the shopppingmall it took us 1 hour to get of the parking) it looks like I'll opt. for a scooter instead of buying a second car. If I want to explore BKK it is cheaper to go by taxi or use public transportation (and faster too I expect).

Yesterday Rob finished making a scratching pole for our cat. A hell of a job without the right tools (toolbox still in container). But he did it. Cream really enjoys that thing but our lazy fat cat Bailey's can't be bothered to climb all the way. Oh well as soon as boxerpup Dinkel will arrive in the house she will chase him into the pole in no time -_-.

Some more pics:

btw: The fruit is amazing overhere. So fresh and sweet. And cheap, especially if you buy them in season.

Here you see Rambutans (Ngaw) on theleft and Mangosteen (Mahng-Koot) on the right. Delicious!

We zijn er

2011-06-27T05:49:00.001+03:00

Just continue in Dutch as my other weblog is having problems.

Bangkok, Thailand...we zijn gearriveerd.

Vertrek uit Dubai verliep uiteindelijk voorspoedig (we waren tot op het laatste moment nog bezig met zaken af te sluiten, lees: geld terug te krijgen van borg en deposits) en ook de katten zijn zonder problemen in Thailand aangekomen. Ze mochten samen in een kennel reizen en na betaling van het totale gewicht bij vertrek en de het voldoen van fee's voor de afgegeven import permits/healthcertificates bij Animal Control en de import duty by customs in Thailand kwamen we netjes voorbij de douane. Welkom in het land van de lach.

Een collega van Rob wachtte ons op en samen gingen we richting ons nieuwe thuis. Kids, katten en ik namen een taxi en Rob reed mee met z'n collega en de rest vd koffers. Lachen, want ik liep natuurlijk naar de verkeerde kant vd taxi in en werd opeens geconfronteerd met het stuur bij het instappen. Oops foutje, aan de andere kant moet je wezen. Het werd trouwens niet de laatste keer dat ik daarin stonk.

Het huis is prima, precies zoals op de foto's en achteraf hadden Mats en ik deze woning ook al gezien tijdens onze previsit. Hier en daar moet er nog wat aangepast c.q. gerepareerd worden maar niets wat Rob zelf niet kan doen.

De relocation agent (echtpaar: hij Engelsman, zij een Thaise) helpen ons geweldig en zijn een enorme steun. Zij, Wan, neemt ons mee naar shoppings, geeft mijn katten te eten en regelen aanmeldingen en reparaties. Super service.

Verder zijn het drukke dagen geweest, veel indrukken opgedaan en 's avonds maalt het aardig in mijn hoofd. Zoveel te verwerken. Binnenkort zal ik wat foto's plaatsen. In elk geval hebben we o.a. het thai wake board Park al bezocht en weet Mats dus waar hij de weekenden kan doorbrengen. De afstanden zijn niet enorm maar het verkeer is een ramp (lees druk, dus nagenoeg langzaam rijdend en stilstaand verkeer) waardoor ergens komen veel, heel veel tijd kost. Ben bang dat dat ook gaat gelden voor Michou's evt. universiteit. Helaas het zij zo.

Inmiddels hebben we vernomen dat het schip vertraging heeft opgelopen en onze container zal op z'n minst een week later arriveren. Nu verblijven we nog in een hotel maar vanaf morgen gaan we kamperen in ons huis. (Net zoals in Brazilie. Daar zaten we haast 2 mnd in een kaal huis ivm stakingen). We hebben wat beddengoed te leen gekregen en wat servies goed en vandaag wat lakens en handdoeken gekocht. Daar zullen we ons vast mee redden. Ik wil graag bij de katten zijn en alvast de boel in huis eens goed gaan schoonmaken. We hebben al internet en begin volgende week komt ook de tv/kabel company om de schotel te plaatsen. Dus we hoeven ons niet te vervelen.

Het weer is goed, zo'n 35+ graden, wel bewolkt maar een verademing na het hete Dubai. Het eten is hier fantastisch, zoveel vers (en goedkoop) fruit, lekkere snacks, hapjes en geurende kruiden dat ik daar niet genoeg van kan krijgen.

She did it!

2011-06-27T05:39:00.000+03:00

The most important news for us now is that Michou has graduated. She got her high school diploma. Yeah. Well done, we're so proud of her.

Now it is time to party and off course to celebrate. Prom night, after parties, graduation balls........

On the move again

2011-05-17T17:02:00.001+03:00

So much has happend since my last posting. Time flies.

Most important news is that Rob has been relocated and that we'll leave Dubai. In 2 weeks the container will come and our household goods will be shipped to Bangkok, Thailand. After 4 years South America and 4 years Middle East we're moving to Asia. We're all very excited and can't wait to explore the land of the Smiles. Although Mats is sad to leave is friends behind. He has a great social life here in Dubai and isn't keen on making new friends (again). That is the down side of the international life. For a teenager at his age expatlife is hard. But he is willing to give it a go. That's the spirit son!

Michou's is doing her IB exams at the moment and so stressful times for her (and me!) right now. She's studying very hard. June 2nd she will graduate AND ......she has decided to join us. She will go to an university in Bangkok (if accepted). I can't tell you how happy I 'm she decided to stay with us. For a couple of years my little family stays together :-}

Rob has found a house for us in a lovely compound, close to the international school that Mats' will be attending, so another thing we can cross off our 'to do' list.

And.....besides our two Siamese cats who move with us, we're adding a new member to our family. Once again a boxer dog will be in our lives. Still a puppy, now 4 weeks. In july she will be old enough to fly to Bangkok with us. Can't wait for that moment to arrive.

So the countdown has started. Only 5,5 weeks till we definitely leave Dubai. A lot of stress but we know the drill by now.

Skiing 2010 Austria

2010-12-31T17:05:00.002+03:00

Customize your own free picture slideshow

Merry Xmas and a happy new year

2010-12-22T18:45:00.000+03:00

Love: Rob, Sally, Michou & Mats

previsit Bangkok

2010-11-14T14:41:00.002+03:00

With Facebook and my Dutch blog I keep forgetting I still have this one too. But the stats show people still visit this blog, so I'll try to post more updates here.

As we are in our last and final (contract) year here in the UAE we already planning ahead and thinking about our next move. This time it will be different as Michou will not join us. As senior she is about to graduate and go off to University. We have decided she will go (back) to study in Holland and are looking into Universities and deciding on course selections. During the summer in August Michou visited a college in Leeuwarden and this December we will be visiting the University of Wageningen. She has already applied for this Uni.

As Rob's contract is about to end here in the Middle East, TMHI has asked Rob if he is interested to work in Asia, in Bangkok Thailand to be more specific.
So beginning of November the three of us (Rob, Mats and me) went over there for a previsit. My parents were here in Dubai on holiday and looked after Michou.

3 days....to short for such a huge city.
Rob had several meetings and Mats and I went to visit some international schools and do an admission test.
Bangkok is huge, it reminded me a lot of Sao Paulo in Brasil. The same (terrible) traffic, the buildings, the streets, the vegetation. No tourisc pictures this time as we saw more of the inside of the cab then we exploired the city. Our busy shedule didn't allow it. The Thai people are so friendly (land of the smiles) and their food............Mmmmmm.
Overall we had a good feeling about Bangkok, Rob is possitive about the meeting(s) he had and also Mats (although he prefers to stay in Dubai) liked one of the schools we visited. So if the other party had the same good feelings, and financial we come to an agreement, Bangkok will be our new destination.
So exciting times are awaiting us.

But first we go in December back to Europe. Visit family in Holland and then with Christmas skiing in the Alpes with my sister and her family. We both rented this time a mobile home (RV) to go to the snow........I have a bad feeling i'll miss my hotelroom and roomservice.....

Woeha...

2010-06-12T11:24:00.001+03:00

Another school year is almost over. Michou is going to be a senior and Mats a sophmore. Two High scholers next year. Time goes by very fast.

A (school)year with lots of activities. Mats went snowboarding in Switserland with school for Week Without Walls, spend most of his weekends at Ski Dubai, went surfing at Sunset beach and finished in between his Middle School 8th grade.
Michou started IB, had to study a lot, wrote already her Extended Essay and English World literature paper, had lots of sushi nights with her friend Alia, played volleyball at school, made a lot of CAS hours and became fan of Manga & Anime. She had a blast at Prom Night and is now ready for her final IB year.

As a family we went skiing in Austria, invited Mats friend Cody to come along, and enjoyed a lot of family and friend coming to Dubai. Rob had to travel a lot this year and I worked my butt off at Bon Bini. I started out as a part-timer but as business is going well I ended up working full-time. So next year i'm going to take it slow and will enjoy our (final?) year in Dubai.
With our pets Baily's & Cream we still enjoy our lovely house. The landlord lowerd the rent so that is always nice!

Still 1 week to go and then the summer holiday starts. As usual we will go on vacation to our sailboat in Greece.This year we will take Michou's friend Alia along and also Rob's parents will join us for a week. This time the 'Curitibana' is moored at the Island of Skiathos... so new seas to be sailed.

The kids and me we also travel to Holland and are going to camp in France, the Dordonge. My parents and sister woth family will come along. We also will take advantage of our stay in Holland and visit some 'open days' of future universities Michou likes to attend. So busy times ahead.

update

2009-08-23T16:37:00.007+03:00

Time flies when you are busy.
This year is half way, schoolyear is over, holiday is something that's already from the past and Ramadan 2009 has just begone.

What new do I have to tell you guys:

-we have new pets, meet Bailey's & Cream our 2 Siamese cats, brother and sister.

- We moved houses: (text is in Dutch, but you get the picture....)

- we went again for the holiday to Greece and sailed with our boat 'the Curitibana' through the Corinthian Canal.....Amazing journey.

- I have a job . I work now as a planner at Bon Bini Building Cleaning, a Dutch cleaning company. Supposedly par time but well, you know me.....

_ Michou and Mats are still doing great at school. Mats will go to grade 8 and Michou to grade 11 (IB)

- hubbie is still busy and travelling a lot , No signs of economic downturn for him (yet?).

- July 14th last we had our 20th anniversary...So compliments to Rob for putting up with me all those years haha.

We wish you a

2008-12-16T19:59:00.005+03:00

Rob, Sally, Michou & Mats

Zwarte Piet

2008-11-16T14:23:00.009+03:00

Dutch Sinterklaas came to Dubai.

Michou was one of his helpers.

Which "Piet" is Michou?

Daredevil

2008-11-16T14:03:00.008+03:00

Wat are you going to do when you go to Ski Dubai with your aunt and uncle?

Exactly.... you show off.

No news is good news

2008-10-15T12:10:00.014+03:00

Wouw, it has been quiet for too long here. And I have no excuse for it, as I do keep up with my Dutch blog. However blogger keeps giving me problems.
But as they say: no news is good news....

A quick update:

# the first year Dubai is a fact. We have settled in nicely although Dubai hasn't stolen my heart.

# after paying a 'nice' increase in rent we were allowed to stay in the house for another year.

# the kids finished the first school year with high marks, entering the overall Honor Roll list!

# For our summer holiday we went sailing in Greece (Athens) on our own yacht, a Bavaria 42 cruiser, named the Curitibana (as in 'from Curitiba').

# After that the kids and I went back to - a cold and wet- Holland for a family visit.

# The new school year has begun (together with the Ramadan). Also here we were confronted with increased prices in Dubai, as the school fee went up and the school bus/transportation even doubled in price!

# Michou is now a sophomore and Mats is a 7 th grader.

# Both kids tried out for sports, Michou made the Jr. Varsity Volleyball team and Mats is in the soccer team for under 14 . Furthermore Mats bought a own snowboard and spends now all of his free time at Ski Dubai.

# I started a freelance job as Relocation Consultant (but it is quiet, I've not got much jobs yet)

# This coming year we expect a lot of visitors. My parents were just here for 2 weeks, in November my sister in law with her husband will come to Dubai and in May 2009 my sister with her family will stay with us.

# In between we will go back to Europe. In December we will go skiing in France (Morzime) with my parents and my sister (and her family). Can't wait.

What more can I tell you?
My hubbie still travels a lot, our cat Prince is now a outdoor cat (although he doesn't like the heat; so during the day he prefers to stay inside) and I still volunteer at the Dutch teens committee of the Dutch association in Dubai.

Still alive

2008-03-19T14:56:00.006+03:00

So much is going on....
The main reason I don't write much here is that I experience a lot of problems with blogspot here in the U.A.E. Apparently the site is being blocked or at least appears to be. It is hard to keep a blog when you cannot access it.
But still, for pictures you can always check our Dutch site.

Already a half year in Dubai. 'Time flies when your having fun' they say. And fun we have.

We joined a sailing club and bought a Topper. Many weekends you can find us there. Enjoying sun and water.

Rob is back to his busy travel schedule and has a lot of work to do here. Kids are doing great at school and haven't shown any problems adapting. Mats went with the Middle school sport team to Kuwait and went to Dibba/Oman with his classmates for Week without Walls. Michou is currently visiting Turkey with high school. Those kids get to see a lot of the world this way haha.
Prince, our cat, is doing fine and learned how to meow. Auch... what a noise he can produce. He shows his new found skills when he wants to get out of the house. Unfortunately, as we live in between 2 major roads, he isn't allowed to explore the outside world.

In two weeks my parents are coming to visit us again. I 'm busy organizing events for the teens from the Dutch Association, I shop, I enjoy the pool in our compound and of course I have to keep up with my coffee mornings to stay in touch with my new found friends.

With temperatures rising, sun and fun our lives are on a roll.

Let it rain...

2008-02-08T17:38:00.000+03:00

Dubai... land of sand, see and sun .

But when it rains .........it really rains......

So that meant no school, roads closed, and waiting for the sun to come out.

update

2008-02-08T16:26:00.002+03:00

I know. I know.... Although I frequently updated my Dutch side I haven't been able to do so overhere.

So let me still whish all of you the best for 2008.

May all your dreams come through. Be safe, be healthy.

We spent Christmass in Holland with family and friends. After that we went skiing in France. Perfect. And as pictures say more then words...

(text is in Dutch, but you'll get the 'picture'.)

We had a busy start this new year. We had visitors, busy times at school, but most importantly a new edition to our family. Our tabby cat: PRINCE .

Found at the fishmarket and rescued by Feline Friends. Now proud member of the Kemper household.

Proud

2007-11-14T10:10:00.000+03:00

It has been quiet for awhile on this blog.
But I've been busy. Although I left the PTA, I still volunteered to help out with the Fall Costume Carnival which took place 2 weeks ago. And boy did I know that! I have been selling tickets for 3 weeks. Every morning and every afternoon. Pffff... what a job. But the party was a great success. I'm proud of the result. DAAPA put a lot of effort into this party to make it happen.

Further we finally finished the garden and I had to clean up the guestroom. Up till now it had been used as a storage room. But my parents are coming this weekend and they need a place to sleep.

Yesterday the kids received their first report cards. And we are so proud of them!
The transition from ISC to DAA went smoothly and the kids pick up where they left. ISC Brazil did a splendid job educating them and laid a good foundation. Good work!

Now I have time to enjoy my free time and explore Dubai. I have a lot planed for my parents to visit and look forward to their stay.

Work wise Rob has also a lot to accomplish here and things are looking promising. In two weeks he will go to Bangkok, Thailand. End December we have planned a ski trip in France and before that we will spend Christmas with our family and friends in Holland.
In January we will also receive visitors (family- in law and a niece with her husband) so busy times lay ahead.

Childhood dream.

2007-10-13T16:49:00.000+03:00

Rob's colleague came to show his car.

Mats:"when I grown up, I want such a car."

OK son, you have to study hard and start saving your money.
And most importantly; don't forget to take your mom for a ride!

Sightseeing

2007-09-26T12:12:00.000+03:00

And what do we see?

Sand, more sand and a lost camel.

Did you know:

2007-09-19T12:05:00.000+03:00

- I still have language problems here?
In Brazil only a few people spoke English, the rest only Portuguese . Therefor, to be able to communicate, I head to learn Portuguese and take a lot of lessons. Needless to say that because of that, I sometimes ended up in weird kind of situations and didn't understand a thing. Here in Dubai most of the 'workers' come from India and they speak, nicely put, a 'different' kind of English. I find myself in the same "Brazilian"situation all over again.

- we had water problems (broken pump) and it took the plumber almost 3 weeks before he solved the problem.

- That the level of service is very low and people are not that well trained.

- That the Ramadan has started and people are not allowed to drink and eat, at least not in public. All restaurants and coffee shops are closed during the day and will only open after sundown. I respect that, but after being stuck in traffic with 110 degrees F, I found myself juggling behind the wheel, sneakily drinking water and eating a plain sandwich. Foei!

-Michou has to do community hours for school and is going to volunteer with Feline friends, starting this Friday by helping out at a book sale.

- Rob and me went to 'Back to school night' at DAA and that the children have enthusiastic, active and very motivated teachers. And that Michou and Mats will have a lot of homework and projects this year.

- we booked our winter holiday and that we will go skiing in France this new years eve, and pass by in Holland with Christmas.

- we already had some new Dutch friends come over last weekend and this Friday we will get together with our (right side) neighbours

- it still is very hot and humid in Dubai

- and that I finally start settling down and begin to like it here.

Fasten your seatbelts....

2007-09-04T12:44:00.001+03:00

we have a lift off.

The first school day has been a fact!

Was Michou all ready and excited to go, Mats couldn't be more depressed. At the breakfast table he had a little meltdown. He thought his trousers were stupid and his tie too long. He was convinced he looked like a nerd and nobody wanted to be his friend. Stupid school!

This first day I drove them to school and when we arrived there Michou immediately took off. And although the school had advised parents not to park the car, but to use the 'drop off' lane, I wanted to accompany Mats. The middle school students were suppose to meet in the auditorium and find their name and advisory group on a sheet of paper. After that they had to take a seat in the appropriate (classroom) row. All alone Mats was sitting there. As a fresh 6th grader he looked so tiny between those other, BIG, middle school students. His peers knew each other from the previous year(s) and all herded together. Slik! With pain in my heart I left my boy behind.
But when I picked them up at the end of the day, they both came smiling towards me.
Why did I worry? I know my kids. Of course they already made some friends. Of course school wasn't as bad as it seemed. The one thing I really messed up was the shoes. Those schoes I bought and made them wear. All the other students have cool type of black shoes. Not those 'geeky' ones we bought. So... this weekend we have to shop again!

Happy feet

2007-08-24T12:43:00.001+03:00

Well, my aren't ! They won't walk for a while.

The day before yesterday we bought the schooluniforms. So, yesterday it seemd like a good idea to finish our schooluniform-shopping and look for shoes. Schoolregulation state that it have to be black dress shoes. You know, those 'stupid 'ones.

I thought it wise to combine our shopping with a visit to the bank first. Stupid me. All vacation long the children have been bored out of their mind, but suddenly Michou was watching a very interesting movie on the television and Mats was engaged in an important 'fight' on the internet. Therefor they didn't want to go. But who cared. At least this mother didn't. Of course at the bank it took a while, so the mood of the kids didn't get any better.

When we finally arrived in the shoppingmall we searched for shoes. What a nightmare! Especially Mats couldn't find anything he liked. "These shoes are childish, those are more for girls, that pare doesn't feel right" and especially "nothing is good for playing soccer during recces". And when we did find a comfortable shoe it was the wrong size. Michou was a bit easier to please, but unfortunately she inherited her mothers difficult feet (long, width), and needed halve sizes. And 1,5 week before the school(s) start all the regular sizes and better models have already been sold. Grrr....

So, a couple hours later and after first ringing Rob to tell him he needed to make supper himself, AND some harsh spoken words to the kids (your mother doesn't go home without shoes, so you better find something!) we got in the car and drove all the way out to the schooluniform-store to have another look over there. And we succeeded. Although Mats under protest! He knows he can't play soccer with those shoes, and he will look like a nerd.
Stupid shoes, stupid rules, stupid school!

But 7(!!) hours later and with burning feet, we arrived home.
Mission accomplished. Pfff!

DAA

2007-08-14T13:59:00.000+03:00

The school hasn't started yet.

But nevertheless we were there yesterday.

We had to drop off some papers. The last semester report cards, end-of-year report cards and also the very important Transfer Certificate. Without that a child can't go to school in Dubai.

Coming from a school located in South America meant that that TC had to be stamped by the embassy of U.A.E., the Brazilian Ministry of Education and by the Ministry of Foreign Affairs. All located in Brasilia. And of course it wouldn't be Brazilian if those people were playing by the rules. To stamp those papers everything had to be translated into Portuguese first. So they send everything back and if it wasn't for the help of a colleague of Rob and DHL we still wouldn't have the documents .

Next we need to bring our health results to the schoolnurse and make an appointment with the schoolcounselor. Both Michou and Mats need to state which subjects and courses/electives they like to take this (and the coming )year(s). And we need to buy school uniforms. Unfortunately in Dubai Michou has to wear schoolclothes also in Highschool. What a bommer!

On August 29th there will be an orientation for new students. The official first schoolday is on Sunday September 2nd.

The picture I received from a friend. Click to enlarge it.

Do you see all that sand and apartments around the school ? And there still building! But.... the shopping Emirates Mall is around the corner. A good sign for this mother haha.

I'm anxious to see what the school will be like. The kids can't wait to make new friends and meet the teachers.

New beginning

2007-08-12T11:16:00.000+03:00

We finally arrived in Dubai. And it is hot. Very hot!

After a nice, but busy stay in Holland (I can't really call it a vacation with that awful weather) the time had come to say goodbye to family and friends and to see our new home for the next two, three years.

On Friday July 27th we landed on Dubai Airport. Leaving Amsterdam with only 12 degrees we were welcomed by a nice temperature of 32 C. And that at 1.30 AM in the morning (or is it night?).
This time Rob went through immigrations the right way, obtaining the necessary stamps for his work- and residence visa, and off we went towards customs. You won't believe the queues over there. At least 20 rows. With a lot of people waiting in line. What do you mean by Dubai is booming? But customs worked efficient and a half hour later we were standing outside. With a lot of suitcases. And by a lot I really mean a lot.

The fist week we stayed in a hotel and were busy organising things.
Did I think that Brazil was a hassle and that they found out the bureaucratic system? No way. Dubai is a winner!
Opening a bank account, obtaining documents for the visa, organising/buying a car, apply for a U.A.E. driving licence, buying electrical appliances and other equipment etc. etc. Nobody knows anything and you have to drive a lot allover the city to find out you have been send to the wrong place Grrr.

By the way, driving is a nightmare over here. The law of the the biggest (also fastest) car applies. You need nerves of steel. Needless to say that my new car will be a big one.

The second week I spend cleaning the house (help.....where is my empregada?????) and waiting for the deliveries of our bought goods. The container also arrived quickly and after two days we were staying in our new home. I have to say that Crown Relocations did a splendid job with the movement, but unfortunately our leather sofa and couch were ruined. During transportation (because of he high temperature?) has the protection wax of the leather and the packing paper melted together. Also we experienced a lot of mildew. But what else can you expect coming from Curitiba?

Now a couple of days later our new house begins to look like a home. Still a lot of things need to be done but for now we are fine. My hubbie is already travelling and the kids are looking forward to go to school. Just a couple of weeks to go. But with two new computers they enjoy their days.

So far so good. We are ready for a new adventure.
Dubai, bring it on!