13 januari 2021

Klaagzang

Zo manlief was voor de zoveelste keer negatief getest voor corona en mocht dus afgelopen weekend terugvliegen naar Brazilië. Stiekem hoopte ik dat hij positieve uitslag had en verplicht langer hier moest blijven maar dat is natuurlijk een egoïstische gedachte. 

Na de "verruimde" corona regels met kerst en oud & nieuw hebben veel Portugezen de feestdagen samen gevierd en zijn de gevolgen daarvan nu goed merkbaar. Het aantal besmettingen en ziekenhuisopnames lopen weer hoog op. De ergst getroffen regio's hadden al een weekendrestrictie met een avond- (euh middag) klok. Ik werd dan ook afgelopen zaterdagavond, nadat ik Rob op het vliegveld van Lissabon had afgezet, geconfronteerd met een roadblock. De politie had met een controle fuik de ringweg van Lissabon afgezet en iedere automobilist moest aantonen waarom hij/zij zich op de weg bevond. Ik had hierop al geanticipeerd en een kopie van Rob's ticket en boardingpas als wel mijn paspoort (als bewijs zijnde echtgenote, want mijn locale ID staat op mijn meisjesnaam) bij mij. En na een grondige inspectie mocht ik inderdaad doorrijden. Ze nemen de ingestelde Corona maatregelen dus heel serieus.

Vanaf morgen gaat heel Portugal, voor tenminste twee weken, opnieuw in een strenge lockdown. Maar ook in andere landen worden verscherpte regels ingesteld. Met de Engelse virusvariant die nu overal opduikt nemen de meeste landen geen risico's meer. Sowieso een  verplichte neg. covid test voordat je gaat vliegen en vaak moet je dan toch ook nog 10 dagen in quarantine bij terugkomst. 

Engeland is de gebeten hond. Schotland had al alle niet-essentiele reizen strickt verboden en een strenge lockdown ingesteld. I.v.m. de virusmutatie en het feit dat de UK nu geen EU lid/Schengenland meer is (en Britse onderdanen dus als derde lander worden beschouwd) hebben veel vliegmaatschappijen hun vluchten van en naar UK teruggeschaald of zelfs alles geannuleerd. Dus gaat de opnieuw geboekte vlucht van Mats voor febr/maart weer niet door. Hij komt het land gewoon niet uit. Ik word er een beetje moedeloos van. Snap alle redenen waarom maar emotioneel wil ik gewoon m'n zoon kunnen zien en knuffelen. Wij hebben zijn graduation gemist, zijn verjaardag, hij kon er niet bij zijn met het overlijden van z'n oma, was er niet met de feestdagen..... ik zit gewoon flink te balen. Boehoe :-(

Ik ben blij dat Michou hier wel is met alle huisdieren. Heb ik tenminste nog iets waar ik m'n moederhart aan kan verwarmen. Letterlijk, want boy wat is het koud hier. Zo had ik me het wonen in de Algarve niet voorgesteld. 

Schreven sommigen nog dat ze lichtelijk jaloers waren op ons verblijf hier in Portugal. Nou die mensen kunnen nu in hun vuistje lachen. Het is belachelijk koud deze winter. Het is natuurlijk ook niet normaal dat Spanje, Barcelona sneeuw heeft. Het koelt 's nachts af tot het vriespunt en afgelopen week werd het overdag niet warmer dan een graad of 5-6. En die temperatuur hebben we dan ook binnen in huis hè. Want een 1-steensmuur, enkel glas, ijskoude plavuizen op de grond (Perzische tapijten hebben we weggehaald want ja, we hebben een - af en toe- nog niet zindelijke pup in huis) maakt het gevoelsmatig alsof je leeft in een koelkast. Dan is spouwisolatie en centrale CV in Nederland nog niet zo gek!! Normaliter ga je om op te warmen dan lekker onder een hete douche staan. Maar ja, die van ons wordt alleen maar lauw. De geiser staat boven onder het dak en het duurt heel lang voordat het water door de leiding beneden is. Bovendien kan de gasfles die kou niet aan. Gaat allemaal aangepast worden maar voorlopig zitten we nog niet in die verbouwing. Het is afzien dus. Brrrr....  Lang leve dikke geiten wollen sokken, pantoffels, huis-/joggingpakken en zelfs een ski-maillot. Dochterlief heeft de plek van Rob ingenomen en ligt nu knus bij mij in bed. En dan nog is het nog steeds koud. Gisteren hebben we zelfs twee kruiken in bed gelegd. Het moet niet gekker worden. Ik ga op zoek naar een elektrische deken. Zo online te zien ben ik niet de enigste die daar naar rondspeurt. Nadeel is ook dat vanaf morgen wij onze gemeente niet meer uit mogen en (bestelde) post hier niet echt snel geleverd wordt (understatement).

Gelukkig is het deze week zonnig en staat die gele knoeperd aan een strak blauwe hemel te stralen. De temperatuur loopt daarmee buiten op tot zo'n 16 grd en dat is het daar goed toeven. Ook de honden liggen lekker op te warmen. Mies en ik duiken dan zo ook lekkere de tuin in. Genoeg projectjes om ons bezig te houden daar. 

                                                                                            



Binnen stoken we de open haard flink op en draaien de straalkacheltjes overuren. Iedereen kruipt gewoon met een extra dekentje dicht tegen elkaar aan. Geloof niet dat ik eind van de maand de elektriciteitsrekening wil zien😏.

27 december 2020

Fijne feestdagen

Foei, ben ik helemaal vergeten iedereen fijne en prettige feestdagen te wensen op dit blog. Had familie en vrienden al gemaild en een post op FB geplaatst maar helemaal niet hier, tsssss. We zullen het maar scharen onder het rijtje 'rare tijden'. Covid-19 is een grote spelbreker dit jaar, ook hier.

                                        

Desalniettemin hoop ik dat iedereen toch leuke dagen heeft gehad en het gezellig heeft kunnen vieren met zijn of haar dierbaren. Al dan niet virtueel op afstand.







Wij hadden eindelijk het hele gezin bijeen gepland. Alle voorzorgsmaatregelen waren in acht genomen en er was negatief getest. Helaas bleek op het allerlaatste moment een opgedoken gemuteerde versie van het Corona virus roet in het eten te gooien. Een dag voor Mats & Barbora's vertrek sloten diverse Europese landen hun grenzen voor reizigers uit de UK. Portugal liet vanuit daar alleen nog terugkerende Portugezen of reizigers die een permanent visa voor Portugal (i.e. residents) hebben binnen. Dus helaas de vluchten moest worden geannuleerd. Enorm balen, zeker voor zoonlief die op het laatst met kerst dus alleen thuis zat en waar nu in Scholtand sinds gisteren een derde lockdown is ingevoerd. Alle niet essentiële winkels, bedrijven, restaurants en sportscholen zijn weer gesloten. Weer niet kunnen werken. Maar goed; het is wat het is.  Leuk is anders, ik heb Mats nu al een jaar niet meer in levende lijve gezien, maar het zij zo. Sommigen kunnen hun dierbaren nooit meer omarmen. Ooit breken er betere tijden aan zullen we maar denken. Alleen erg jammer dat Mats nu zijn vader misloopt.

Afijn, nu men overal in Europa begint met vaccineren hoop ik dat begin volgend jaar er weer gereisd kan worden.

Gelukkig is Rob hier wel geraakt. Zo fijn om mijn man weer in de armen te kunnen sluiten. En als extra kacheltje in bed ;-) Hij is door mij direct druk aan het werk gezet. In huis dan hè. 
We hebben weer een goed werkende (afsluitende) douche, geen aanlopende voordeur meer, een nieuwe stortbak, een hogere badkamermengkraan, een nieuw keukenboilertje zodat ik niet eerst water hoef te koken voor de afwas, en er hangen schilderijen aan de muren. Ook de wifiversterkers zijn aangesloten zodat we in en rondom ons hele huis stabieler internet hebben en op dit moment is hubby het dak op. Er moeten een paar kapotte dakpannen vervangen worden. Daar loopt met regen water door naar binnen. De lijst met (kleine) klusjes is nog lang maar het meeste wordt volgend jaar met de grote verbouwing grondig aangepakt. ook in de tuin is al het e.e.a. gesnoeid en weggehaald. En er zijn sinaasappelen geplukt.
Ook heeft hij samen met Michou ons kerstdiner klaargemaakt. Het was 1e kerstdag een wat frisse dag, zonnig maar met een zeer koude kille wind, dus we hadden er lekker een huispakkenkerstdagje van gemaakt en al vroeg de open haard aangestoken. Michou wilde graag kalkoen eten en maakte de stuffing, gravy terwijl Rob die grote vogel kruidde. Dat ding was natuurlijk veel te groot maar ja ik verwachte meer gasten aan de eettafel toen ik de turkey kocht😞. Ik moet zeggen dat het resultaat prima te eten was en tweede kerstdag (kennen ze hier in Portugal trouwens niet) hebben we gewoon nog een keer hetzelfde gegeten. En vandaag eten we de restjes als koude salade op.

Verder hebben we veel gelopen met de honden. Ook hier zijn restricties w.b.t. reizen en dus blijven we veel in en om het huis.


zoveel km zit manlief ong. bij ons vandaan

Sir Oliver groeit als kool en is helemaal weg van die grote, sterke man in huis. Die durft natuurlijk veel stoerder te spelen. Maar geweldig om te zien hoe hij helemaal bij ons gezin past.

De komende twee weken gaan we dus verder met klussen in huis. 9 januari gaar Rob weer terug naar Brazilië. Ook daar vragen ze nu om een neg. Covid test alvorens je het land binnen mag. Dus heb ik  voor hem hier alvast online een afspraak gemaakt. Pffff, daar durven ze wat voor te vragen zeg... 150 euro!!  En ik vrees dat die testen voor het reizen de nieuwe standaard gaan worden. Dus even goedkoop heen en weer vliegen zit er zo niet meer in.

Fijne dagen allemaal. Blijf gezond en alvast een heel gezellig oude jaaravond.

15 december 2020

Settling in

Nog een paar dagen dan hoop ik mijn man, en Michou haar vader, weer in onze armen te kunnen sluiten. Kan hij ook eindelijk zijn nieuwe huis met eigen ogen zien en voelen. En vooral ons helpen met de zwaardere klussen. En kennismaken met Sir Oliver. De sloopkogel in huis. Voordeeltje dat er nog niets gerenoveerd is 😛. Kan hij nu niet zoveel schade aanrichten. Rob moet eerst nog (voor hem de zoveelste) Corona test doen voordat hij hierheen kan vliegen. Voor z'n werk moet hij zich al regelmatig laten testen (steeds negatief) maar om vanuit Brazilië naar Europa te komen mag de test niet ouder dan 72 uur zijn. Tja, en de vorige was van vorige week. Ik zal blij zijn als hij dit weekend veilig is aangekomen en ik hem na al die maanden weer in levende lijve zie. Bovendien voor een aantal (adm.) zaken is hij hier toch echt nodig. En het ligt toch wat gezellige in bed, i.p.v. naast een harige viervoeter wakker te worden;-).

Afijn, toch zal kerst & oud en nieuw dit jaar voor iedereen anders zijn. Met al die lockdowns en reis restricties. Gelukkig wonen wij wat buiten het stadje en komen wij niet veel met anderen in contact. Het is hier dan ook een heel stuk rustiger w.b.t. inwonersaantallen en mensen op straat. In supermarkten en buiten dragen we nog steeds een mondkapje en onze handen hebben wij inmiddels stuk gedesinfecteerd. Maar je kan natuurlijk niet voorzichtig genoeg zijn. Ook in Nederland blijven alle familieleden met de feestdagen -door de nieuwe NL-se lockdown maatregelen- 'alleen' thuis. Daarom gaan we met z'n allen online een kerstquiz spelen. Gewoon virtueel samenzijn en zo gezellig kerst vieren.

Mensen vragen of we hier al een beetje gesetteld zijn. W.b.t. het huis voelt het idd steeds meer als een thuis. Zeker nu al onze meubelen er zijn. Voelt gelijk vertrouwd.

Omdat wij in Nederland een werkeiland met eettafel hadden, wat bij de verkoop van het huis achterbleef, ontbrak er nog een meubelstuk om aan te dineren. Hier hebben ook een fijne ruime keuken en Michou en ik liepen dan ook vele winkels binnen. Op zoek naar een lekkere grote (uitschuifbare) eettafel. Bij Maisons du Monde zagen we onze droomtafel staan. Helaas wat boven budget dus om de prijs toch wat acceptabel te maken besloten wij de eettafelstoelen tweedehands te kopen. Helaas zijn alle vlooien- en rommelmarkten in deze coronatijd nu gecanceld dus struinden wij alle brokante's, antiekzaken en FB marktplaats af. Via dat laatste kochten we al 4 antieke stoelen. Ook reden we gewoon rond op zoek naar dàt ene plekje. En zo zagen we o.a. een tweedehands winkel (euh lees: meer een vuilnisbelt haha) en vonden we naast 3 stoelen nog wat andere unieke pareltjes. 




Alle stoelen (8) die we inmiddels bij elkaar verzameld hadden lieten we bij een lokaal winkeltje opnieuw bekleden ( vakwerk!!!) en zo hebben we een hele leuke set kregen. 



Qua mensen hebben we nog niet veel contacten opgedaan. Door de strikte Covid-19 'stay at home... and alone' regels hier moesten we afstand houden hè.. Uiteraard hadden we al wel gezwaaid naar onze buren maar hen nog niet echt uitgebreid gesproken. Dus toen er het weekend van 5 dec weer een lokale lockdown was besloot ik in de spirit van Sinterklaas een kleinigheidje bij alle buren in onze omgeving te brengen. Iets om de feestelijke decembermaand in te luiden. Overal netjes 2 m afstand gehouden en met iedereen een praatje gemaakt. En afgesproken dat in het nieuwe jaar, als Corona voorbij is (althans als de vaccinaties gestart zijn) en als Rob er weer ff is, wij een gezellige BBQ zullen organiseren. Een uurtje later kwam de achterbuurman ons een welkom presentje brengen*:

Fles originele Port uit Porto en zelfgemaakte olijfolie van eigen land.

Bedankt, dat komt wel op ;-)

Ook brachten Michou en ik een bezoekje aan de Nederlandse winkel in Boliquieme en kochten daar de voorraad leeg haha. Wij hebben nu weer Indonesische kruiden in huis, dus manlief mag zijn kookkunsten gaan vertonen volgende week. Ook zagen we nog een pak oliebollen mix (en kon je zelfs oliebollen en appelflappen bestellen voor oud en nieuw) maar we besloten dit te laten staan.

In Portugal zie je nu dit tijdstip van het jaar overal churro kraampjes opduiken. Die bakken, à la onze oliebollenkraam, allerlei lekkernijen. We halen daar wel wat voor oudejaarsavond. Steunen we gelijk ook die lokale marktverkopers.


Sir Oliver kreeg zijn tweede reeks vaccinaties en bleek in 10 dagen tijd 3 kg aangekomen te zijn. Pffff meneer weegt inmiddels al 8 kilo. Dat gaat een flinkerd worden.... 

Zo, nu maar eens verdere schoffelen in de tuin en de naaimachine staat ook al klaar voor een projectje. Het was vorige week zo koud dat het zelfs even een nachtje gevroren heeft !!!!!!



En dus heb ik 's morgens heel vroeg (als Ollie voor een plas naar buiten moet) het straalkacheltje in de huiskamer aan. Viel er een kussentje van de stoel en natuurlijk recht voor dit verwarminkje. Zat er gelijk een brandgat in. Oops 😮! Dus daar moet even een lapje op.

Fijne week allemaal. En blijf gezond!

*update: de buurvrouw kwam zojuist, terwijl ik met de bladblazer in de tuin aan de slag was, alvast een kerstattentie brengen. Een doosje Merci chocolaatjes. Lekker.

4 december 2020

Schrik

 Onze grote vriend....

Nog meer puppy spam. Maar met een goede reden. We zijn zo blij dat meneertje er weer is en vooral een hoop praatjes heeft. 

Want vlak nadat ik de vorige post geschreven had en we 's avonds naar bed gingen werd Sir Oliver die nacht niet goed. Hij gaf steeds maar over, kreeg diarree en reageerde nergens meer op. Heel apathisch lag hij op de bank. Had geen trek en wilde niets doen. Dit voelde niet goed en we hebben dan ook direct de dierenarts gebeld. Maar het was inmiddels zaterdag en bovendien zaten we wederom in een lichte lockdown. Het zat ons ff niet mee. Maar de dierenarts ging speciaal voor ons open en we mochten dan ook gelijk langskomen. Daar beaamde ze dat Ollie er idd niet goed uitzag, zeker voor een zeer jonge pup, en ze ging hem verder onderzoeken. Er mocht maar 1 persoon mee de behandelkamer in, dat werd Michou, en ik bleef met Dinkel in de wachtkamer. Die had ik voor de zekerheid meegenomen. Zij moest nog een hartworm preventie pil of prik en wellicht heeft Ollie iets besmettelijks. Dan kun je maar beter ook je andere hond laten checken. Inderdaad bleek Oliver ernstig ziek; hij testte positief op Parvo

                                                

Dus ons mannetje ging gelijk aan het infuus. Ook werd er gebeld naar hun 'moederbedrijf', 'n grotere dierenkliniek in Faro, waar er een opname voor hem geregeld werd en onze komst aangekondigd. Wel zo fijn, want officieel mochten we dit weekend wederom onze gemeente niet verlaten (al valt dit natuurlijk onder urgente zaken). Ondertussen werd er bij Dinkel bloed afgenomen om te kijken of hij inderdaad hartworm negatief is. Als die uitslag binnen is volgende week kan zij haar injectie komen halen. Daarna brachten we Sir Oliver naar de kliniek in Faro en moesten we hem daar alleen achterlaten. Hij was het daar duidelijk niet mee eens maar dat zagen wij als een hoopvol teken.

Thuis gingen we rigoureus aan de slag met chloor en werd het hele huis, alle speeltjes en dekentjes  etc. grondig schoongemaakt en gedesinfecteerd. Het enige middel wat dit virus uitroeit. Het hele huis rook  naar een zwembadhal haha.

Maandagavond kregen we te horen dat Ollie een feisty beestje was, die elke keer zijn IV eruit trok maar keurig alle medicatie tot zich nam en goed op de agressieve behandeling(en) reageerde. Hij mocht nu thuis verder herstellen. Met een batterij aan medicijnen, speciaal voer en de afspraak om bij onze lokale dierenarts over 3 dagen een injectie te halen, namen we een enthousiaste pup mee naar huis. Hier is hij inmiddels de boel aan het terroriseren en al helemaal opgenomen in het (dieren)gezin. Het gaat dus de goede kant op. Woehoe!!!


Dan had ik in het vorige blogje beloofd nog wat foto's van de tuin te plaatsten. Het heeft de afgelopen tijd best wel wat geregend (euh daarvoor ben ik niet naar het zonnige zuiden vertrokken!) waardoor alles er nu lekker groen uitziet. Ook het onkruid heeft geprofiteerd van alle nattigheid. Het stond (lees: staat v.w.b. de achtertuin) torenhoog. Dus als een heuse tuinierster ben ik aan de gang gegaan met de grasmaaier en kantensnijder. Wat een k...klus zeg. Wie wilde nou ook weer zoveel grond? Ikke niet.. En nou sta ik toch de boel te onderhouden haha. Afijn, daarna nog wat onkruid gewied en e.e.a. met de hand eruit getrokken. En dat ik er de ballen verstand van tuinieren heb bleek wel toen ik een aardappel omhoog trok. Oops, foutje....


Maar alle gekheid op een stokje zo buiten bezig zijn vind ik zalig. Al doende leert men. Er moet nog veel gebeuren maar tuin-ideeen en inspiratie genoeg. Van de zomer zullen we hier heel veel tijd in doorbrengen en er zeker van genieten. Voorlopig moeten we eerst binnen aan de slag. Vooral dubbele beglazing, vloerverwarming en betere isolatie staan op het 'to do' lijstje. Want het kan best koud zijn nu in de winter hoor. Wat ben ik dan ook blij met onze openhaard. Elke avond, wat zeg ik, steeds vroeger op de middag al, gaat dat ding aan. Nu nog zorgen voor een grote voorraad hout. Het liefst al in kleine stukken gehakt want dat is ook nog een dingetje. Zo'n bijl is mega zwaar zeg. Denk maar niet dat Mies en ik die grote boomstammen doorgehakt krijgen. Dat wordt binnenkort een elektrische kettingzaag aanschaffen. Voor nu behelpen we ons met kant en klare zakken hout -en dennenappels-  uit de winkel.


Een indruk van voortuin:















 




En dan de achtertuin met veel fruitbomen en een heel klein groenteveldje:










Allemaal citrusvruchten, een grote druivenstruik en 2 granaatappelbomen. Volop vitamientjes dus uit eigen tuin. Dan hebben we voor ook nog een walnotenboom en een Alfarroba/Alfarrobeira (Carob a.k.a Johannes broodboon) in de voortuin staan. Niet gek toch? 

Fijn weekend allemaal.