Goed nieuws.

 Pfff, toch nog even gauw een verhaaltje voor de kerst. Er is voldoende gebeurd in en rond casa Salgarve maar had gewoon geen puf om te bloggen. Te druk met allerlei afspraken, klussen en werk. Beetje chaotisch allemaal. Iets met soms zit het mee en soms zit het tegen. Dat laatste sloeg op een paspoort wat ik mee gewassen heb. Een vieze werkbroek, haast en dommigheid mijnerzijds leverde dus een nat paspoort van manlief op. Zucht. Dus op stijl en sprong moest er een afspraak gepland worden bij de ambassade in Lissabon voor nieuwe ID's. In een volgend blogje zal ik wel wat uitgebreider verhalen. Nu even in vogelvlucht de afgelopen maand bespreken. Dat vooral nieuws wat meevalt bevat.

• De nieuwe kozijnen met dubbelglas zijn afgelopen maand geplaatst. Het is nu heerlijk licht en vooral warmer in huis. De rolluiken worden vervangen begin van het nieuwe jaar (januari/februari) dus dan kunnen we ook die oude, bruine houten bakken/bekistingen binnen vervangen. ook moet er nog wat gestukt worden. Maar voor nu zijn we al zo blij met het resultaat.

• Ik ben dus nu begonnen met het schilderen van alle binnendeuren in de gang.  In een frisse, witte kleur. Wel een  kl...klus want er moet zoveel grondlagen op om die bruine houtkleur weg te krijgen. Vandaag is Michou mij komen helpen met schilderen. Gelukkig maar want zij heeft een vastere hand dan ik heb.
• Michou heeft het sowieso erg druk gehad met hondjes zo vlak voor de feestdagen.  Maar komende week heeft ze vrijgehouden. Lekker rommelen in huis en tuin. Het is hier momenteel prachtig weer (20 grd) en dus heerlijk genieten en ff bijtanken.
• Rob is ook een bezige bij. Veel werk dus dat is goed. Daarnaast valt er voor hem ook veel te klussen. Op dit moment haalt hij de tuin/terrein van vrienden die Portugal gaan verlaten (in de categorie: valt tegen) leeg en mag hij allemaal planten, hout en potten meenemen (in de categorie: valt mee).
• Mats en Barbora schieten ook al aardig op met hun movement studio. Er wordt -tussen het werken met klanten door- hard geklust. Nog even en dan kunnen alle grote apparaten die nu hier thuis opgeslagen staan ook die kant op. Ze hopen eind januari open te kunnen gaan.

• Maar op dit moment zitten ze in Slowakije. B's oma is ziek geweest en ze wilden toch graag de feestdagen daar bij haar familie doorbrengen. Maar de slechtere gezondheid van die oma was voor Mats niet de enige reden om daarheen te gaan........               

She said YES 💞💍

• Sinds gisteren zijn Barbora en Mats verloofd. Heel idyllisch heeft hij haar gevraagd bij het  magische kasteel van Bojnice, nadat hij eerst haar vader officieel om de hand van zijn dochter heeft gevraagd. Zoonlief is romantischer dan zijn vader haha.

Wij zijn heel blij voor dit prachtige stel. Er zit hier een gelukkige moeder. Dit worden hele mooie kerstdagen. Hier thuis zijn we aan het bakken geslagen en verheugen we ons op morgen, Top 2000 aan en lekker verder kokkerellen. Ik geniet altijd zo van deze periode.

Ik wens iedereen dan ook hele fijne feestdagen. Geniet van elkaar en maak er een mooie kerst van.

Tot het volgende, weer wat uitgebreidere blogje.

Beloofd!

(NB: klik op de foto's voor vergroting)

Zomertijd

 Jaaaa we leven nog. Ik weet, te lang niet geblogd maar ik had het dan ook te druk met van alles en niets. As usual, never a dull moment here. De afgelopen maanden was/is het volle bak in huize Salgarve. Dus ff snel een mini update.

Nadat het bezoek van mijn schoonfamilie hier in de Algarve en ons korte tripje naar Ned voor een familiereünie stonden vrij snel daarna onze goede vrienden R & M voor de deur. Dat betekende 3 weken vakantie, ook voor ons, en alleen maar genieten. Af en toe trokken we erop uit, maar meestal relaxten wij gewoon thuis, in de tuin, in het dompelbadje of op de veranda. En werd er heerlijk gekookt door onze gasten. En omdat foto's nou eenmaal meer zeggen dan woorden:

in en om ons huis en stadje

Dagje Silves

4 gangen diner

Ilha Armona, nabij Olhao

En als het bezoek dan zaterdagmorgen naar het vliegveld is gebracht konden we direct weer in huis aan slag. De boel moest weer aan de kant, erger nog, slaapruimtes moeten omgedraaid worden, want 's middags landde de volgende logee alweer op Faro airport. Nou ja logee, deze blijft voorlopig hier wonen.

Zoals Rob zo mooi schreef: 'Mats is back with the family. He couldn't resist the climate in the Algarve. Bye, bye Scotland'. 

Als een sportief, outdoorsy persoon kan hij hier gewoon meer z'n ei kwijt dan in het toch voornamelijk grauwe en regenachtige Aberdeen. Wat wil je na opgegroeid te zijn in de tropische klimaten van Brazilië, Dubai en Thailand. Hij wil hier dan ook zijn (hun?) toekomst op gaan bouwen (vooralsnog is het de bedoeling dat z'n vriendin tzt ook hierheen komt). Je begrijp hier zit een blije moeder. Haar nest is weer vol.

En dus liet Mats gelijk zien waarvan hij houdt en nam ons mee op een hike naar Rocha de Pena (goed klimgebied) en outdoor trip naar Sagres.

klimwanden in Rocha da Pena

Verder heeft Rob er een fietsmaatje bij en iemand die mee kan helpen klussen. Zoonlief werd gelijk aan het werk gezet.

Verder gebeurd hier nog van alles en zijn we druk met plannen en dingen regelen. Daarover meer in een volgend, uitgebreider blogje.

nb: klik op de foto's voor vergroting

Blij ei

Het was wederom stil op dit blog maar met een goede reden. Manlief is weer even hier in Portugal. Eerst moest er nog gewerkt worden maar inmiddels heeft hij vakantie en kon er worden geklust. De vergunning voor de grote verbouwing laat nog steeds op zich wachten maar wij hebben gelukkig geen haast. Wij zitten goed maar hebben wel onze plannen wat gewijzigd en gaan e.e.a. anders aanpakken. Belangrijkste is dat Michou eerst aan de slag kan gaan en dus heeft Rob haar huisje alvast wat opgeknapt. Hierin hebben we nu een tijdelijk werkruimte gemaakt. Hieronder een 1e impressie. Het moet nog verder worden aangepasten opgepimpt maar ze kan alvast vooruit:

Als alle vergunningen binnen zijn kunnen we dan echt gaan verbouwen en de behandelkamer en officiële wasruimte voor de honden bouwen. 

m'n handige Harrie

Sowieso had ik geen tijd om te bloggen omdat er naast al dat geklus -want ook in de keuken is er door Rob e.e.a. gesloopt- sinds 3 weken een nieuw gezinslid bij ons rondhuppelt! Doe eens gek hihi. Mag ik jullie voorstellen aan het blije ei: Sebastian a.k.a. Seb, een Rafeiro do Alentejo mix puppy...

Ik wilde hier nog niet eerder over bloggen omdat het een verrassing voor zoonlief moest blijven. Deze dondersteen zette de boel hier behoorlijk op stelten en had dus onze volle aandacht nodig. Daarnaast lieten wij ook Ollie nog castreren. Die liep heel zielig met zo'n kraag om.

Maar het gaat super goed zo met alle beesten samen. Dinkel is echt de matriarch van het stel waar iedereen ontzag voor heeft. Seb maakt de poezen gek maar heeft in Ollie een boezemvriend gevonden. Die twee zijn echte maatjes. Dat is ook de reden dat wij aan een nieuwe pup begonnen zijn. Dinkel is echt een hele oude dame en de verwachting is dat zij niet meer zo lang bij ons zal zijn. Wij wilden daarom ook graag een kameraadje voor onze puberende Ollie zodat die al helemaal opgenomen is in het gezin als de tijd komt om afscheid te nemen van Dinkel.

En dan natuurlijk de belangrijkste reden waarom ik geen tijd en zin om te bloggen had. Eindelijk is na 2 jaar mijn gezin weer compleet!!! Ik ben zo blij. Het is Mats en Barbora gelukt om met een omweg en de nodige testen, vaccinatiebewijzen en hele trits ingevulde papieren naar Portugal te komen. Hun koffer trouwens niet, die werd een dag later van Lissabon naar Faro gevlogen en konden we daar ophalen.

Maar wat een geweldige kerstkado. Het hele gezin samen. Daar kan zelfs het hele slechte weer geen domper op zetten (grrrrr, precies met de feestdagen hebben we een hele week regen). Desalniettemin genieten wij volop. Gezellig eten, drinken, leuke gesprekken en vooral veel knuffelen.

                 

Ik hoop dat jullie ook deze dagen volop leuke dingen doen. Ik wens hierbij al mijn bloglezers nog een hele fijne tweede kerstavond. Geniet van deze bijzondere tijd. Veel plezier met iedereen die je liefhebt.

Ik hoop nog een eindejaars-blogje te schrijven.  

Maar voor 't geval dat.... bedankt voor het lezen dit afgelopen jaar. 

Alvast de allerbeste wensen voor 2022.  Alle liefde en gezondheid gewenst.

Dat al jullie dromen en wensen mogen uitkomen.

Happy mom

Zo even tijd gemaakt om te bloggen. 

Voordat ik afreisde naar Schotland om eindelijk zoonlief en vriendin Barbora in de armen te sluiten gingen Michou en ik eerst nog uitgebreid wandelen met de honden. We hadden ons voorgenomen om  weer vaker erop uit te trekken. Al wandelend de omgeving verkennen. Our weekly walk. Wij besloten de B route van de Calçadinha te gaan lopen. Bij dit stuk van het oude romeinse handels pad konden we makkelijker parkeren en de honden veilig uit de auto laten. 

Een korte maar interessante wandeling. Na zo'n halve kilometer houdt het oude kinderkeitjes pad op en kun je (waarschijnlijk, want nu was het wat overwoekerd) gewoon verder lopen over een onverhard weggetje. Echter Dinkel is de jongste niet meer, en ook ik loop nog steeds met een knieband om, dus namen wij geen risico's en zijn weer terug gelopen. Een leuke hike in een mooie omgeving en met nog steeds prachtig nazomers weer. Daar kon ik even op teren. Want ik ging hierna het koude regenachtige weer in Schotland trotseren.

Twee dagen erna, heel vroeg, ging de wekker voor een early bird flight naar Amsterdam. De dag ervoor had ik nog een antigeen test ondergaan en ook de PCR test voor dag twee in Aberdeen was al geboekt. Michou bracht mij naar Faro airport waar een een lange rij voor de incheck balie stond. Het duurde erg lang omdat nauwkeurig alle vaccinatie QR codes en/of testbewijzen en de NL-se gezondheidsverklaring werden gecontroleerd. Het verbaasd mij dan altijd dat er dan nog steeds mensen zijn die hun reisdocumenten niet op orde hebben. Zoiets check je toch vooraf? Afijn, uiteindelijk vertrok keurig op tijd het vliegtuig naar Amsterdam alwaar ik 3,5 uur overstaptijd had. Ik moet zeggen dat het aardig druk was op Schiphol. Ik ging alvast door de douane aangezien Schotland door Brexit geen EU /Schengenland meer is om hierna wat te eten in het internationale gedeelte. Daarna liep ik alvast richting mijn gate. En daar was het toch druk! Bleek dat alle vluchten naar de UK moesten boarden vanaf dezelfde gate. Hier bleken wel een stuk of 20 aparte loketten te staan waar alle inreis-documenten uitvoerig gecontroleerd werden. 1. Geldig paspoort (want na 5 okt is een ID kaart niet meer geldig om van en naar de UK te reizen), 2. de uitslag en geldigheid van je antigeen of PCR test voor het reizen, 3. de QR code van de ingevulde UK passenger locator form en 4. de QR Code die bewijst dat je de dag 2 test hebt besteld. Toen dit allemaal in orde bleek kreeg ik een sticker op mijn boardingpass en mocht ik nogmaals door een pop-up douane post en kreeg een stempel op mijn boardingpass.

 

Pffff, ik was blij dat ik voldoende overstap tijd had haha. Afijn, na dit alles verliep het boarden soepel en landde ik ruim een uur later in Aberdeen. Hier stond mijn kind al op me te wachten. EINDELIJK konden wij elkaar na bijna 2 jaar weer eens goed vastpakken en knuffelen. De dagen erna was het weer niet al te best maar dat mocht de pret niet drukken. Ik was er tenslotte niet om Aberdeen te bezichtigen. En omdat foto's nou eenmaal meer zeggen als woorden een compilatie van ons quality tijd samen:

zeehondjes

Ook ging ik mee naar de klimhal. Climbing (and bouldering)...een sport waar vooral Mats erg fanatiek in is. Momenteel klimt hij als het even kan iedere dag en ook buiten in de natuur als het weer en werk dit toelaat.

. 

   

Gaaf om te zien hoe ze dit doen, kunnen en durven. Alleen niet als je net de dag ervoor naar de bioscoop bent geweest en de documentaire The Alpinist samen hebt gezien haha. Afijn, we hebben hele gezellige dagen gehad en ik ben zo vreselijk blij het verliefde stel weer even in levende lijve te hebben gezien. Nu maar hopen dat de volgende keer dat wij elkaar weer gaan ontmoeten niet zo lang zal duren.

Eenmaal weer thuis lag er een berg werk op mij te wachten. Michou had keurig de boel binnenshuis bijgehouden maar nu moesten we in de tuin nog aan de slag. De olijven zijn inmiddels rijp, de kaki vruchten vielen van de boom en er moesten walnoten geraapt worden. En daar moet je op tijd bij zijn anders heeft Ollie ze voor je neus weggekaapt. Onze olijven zijn nog klein. Een jonge boom. De buurvrouw heeft echter grote oudere bomen staan en gaf ons heel lief  een flesje zelf ingemaakte olijven. En drie limao's. Van haar eerste oogst. Wat boffen we toch met zulke lieve mensen om ons heen. 

Uiteraard gingen we wandelen met de honden en zagen we hoe het honden parkje op 4 oktober, dierendag, officieel is geopend. Blijkbaar zijn er veel honden bij de opening aanwezig geweest want Ollie rende als een dol-dwaze het hele veldje rond. Overal moest gesnuffeld worden. En hij lette daarbij totaal niet op en liep mij dan ook zo omver. Althans knalde met een vaart tegen mij aan. Auw. Een mega blauwe plek en vochtophoping op mijn scheenbeen als gevolg en ik had al zo'n last van mijn knie. Ik loop inmiddels dus maar weer met een stevigere kniebrace. Zucht.

Nu de corona maatregelen hier versoepeld zijn en veel activiteiten weer plaatsvinden zijn Michou en ik lid geworden van Amigos do Museu. Wij konden van de week onze lidmaatschapskaartjes ophalen en hebben gelijk op de schattige binnenplaats van het kostuum museum wat gedronken. 

Lekker rustig, heel vredig zaten we in het zonnetje. Echt zo'n hidden gem.

En kijk eens naar de prachtige zonsondergang van gisteravond....

Wat wonen wij hier toch heerlijk. 

Fijne week allemaal.

P.S.: de foto's staan wat scheef maar ik heb problemen met mijn toetsenboard. Twee functie toetsen die ik veel gebruik werken niet meer en zelf proberen de oorzaak te vinden is niet gelukt. Ik zal dus waarschijnlijk mijn laptop moeten wegbrengen voor een check up en cleaning.

.