Kwartaal

Het nieuwe jaar begint al goed. Duh. Het is al bijna maart en ik heb nog steeds niets geblogd. Van dagelijks een verhaaltje werd het wekelijks, toen eens per maand, ga ik nu naar bijna een keer per kwartaal. Ik vind het ook steeds lastiger om wat te schrijven. En dat is niet omdat wij niets beleven of meemaken. Integendeel. 

Er wordt nog steeds geklust. Een never ending story. In december zijn we (lees vooral Rob, met de hulp van een schilder) begonnen aan het renoveren van de buitenkant van Michou’s huisje/onze annex. Ook aan de nieuwe waterleiding daar is hij begonnen. Dan de schoorsteen. Die lekte en moest worden gerepareerd. Dus de houtkachel moest opzij en daarna heeft manlief gelijk het stukje muur erachter betegeld. Toen moest de houtkachel weer worden teruggeplaatst. Hell of a job. Ik besloot gelijk een andere, meer comfortabele, bank voor ons oudjes aan te schaffen en heb de huiskamer wat heringericht. 

De muren en het plafond moeten nog geschilderd worden maar dat is iets voor de zomer. Als het minder vochtig in huis is.

Ook werd eind van het jaar de houten garage bezorgd. En bleek bij aankomst dat het hele pakket door onszelf uit de vrachtwagen gehaald diende te worden!!! Dus Rob kon vliegensvlug een heftruck gaan regelen. Wat een gestress. Gelukkig kon de achter-achterbuurman (soort tuin-/opslagbedrijfje) ons te hulp schieten.  

Vervolgens was het lang wachten opdat ze de garage zouden gaan monteren. Het weer viel tegen, installateurs hadden het te druk etc. etc. Maar ondertussen stond het hele gevaarte aardig in de weg op onze oprit. En je gelooft het niet maar vandaag, ja je leest het goed op ZONDAG, zijn ze gekomen om een beginnetje te maken met de opbouw. Gisteren kreeg ik een appje. Of ze morgen konden komen. Dus halsoverkop moesten wij ruimte daar vrij maken. Ik was net begonnen om het onkruid wat meters hoog staat (benzine grasmaaier is al wekenlang in reparatie, dus gebruik nu de kantenmaaier, zucht) onder handen te nemen. Kon gelijk achter rondom de fundering van de garage aan de slag.

Verder zijn mijn ouders eind januari hier nog geweest. Helaas hadden ze niet zulk mooi weer, lees: erg koud en vochtig, en dan is ondanks de AC die kan verwarmen en de openhaard, het toch een kille en klamme bedoeling in huis. Isolatie is een dingetje bij (oude) huizen in Portugal. Die zijn vooral gebouwd op de vele zomerse maanden. Schimmel en vocht is 's winters gewoon een feit. M.a.w. veel ventileren. Ik had hier en daar nog wat vrij genomen zodat we gezellig wat samen konden ondernemen. 

Verder ben ik nog naar de kapper geweest maar daar wil ik het niet over hebben. Weet niet wat er fout is gegaan, miscommunicatie of slechte dag van de kapper, maar de schouderlengte en wolfcut die ik wilde werd  kinlengte en te korte laagjes. Ugh, ik kon wel janken. Maar goed er zijn ergere dingen op de wereld dus nu maar wachten tot het weer aangegroeid is.

Verder moet er natuurlijk ook gewoon geld verdiend worden. Samen maken we best lange dagen. En ook wij merken dat we een dagje ouder worden. 's Avonds liggen we steeds vaker uitgeblust op de bank. Het leven bestaat niet alleen maar uit werken, het huishouden en klussen. We willen ook genieten. Zeker nadat we weer  eens hoorden van kennissen waarbij een ernstige ziekte is geconstateerd. Ook las ik dat een hele trouwe weblogleester, die ik al vanaf 2003 'ken', plotseling is overleden. Nagenoeg mijn leeftijd. Daar schrok ik toch behoorlijk van. Een paar dagen daarvoor had ik haar nog 'gesproken'. Dus hebben wij besloten om een tweedehands camper te kopen. Net als de boot, maar dan op wielen. Kunnen we afwisselend een weekendje klussen en ons nieuwe thuisland gaan ontdekken. Reizen en avonturen maken. Nog meer genieten. De honden kunnen ook mee dus geen gezeur met oppas hoeven regelen. Vorig weekend hebben we dat ding ff in de buurt uitgeprobeerd.

                                                

De Kempertjes in een camper. Je zou er haast een nieuw website aan wijden.

Afijn, ik ga de hardwerkende mannen van iets te drinken voorzien. Daar zullen ze wel aan toe zijn.  Werken op een zondag. Wat een service!

Daar zijn we weer..

Pfff, het goede voornemen voor het nieuwe jaar was om vaker te bloggen. En inmiddels zitten we alweer in maart. Ik bedoel maar. Ik beloof jullie niets meer. 

Er speelt genoeg om over te bloggen maar op een of andere manier was de lol er even van af. Ik was moe en ben druk geweest. Erg druk. Het laatste blogje van vorig jaar bevatte vooral goed nieuws en in principe zijn we daar in dit nieuwe jaar mee verder gegaan. Zo haalden wij onze nieuwe ID kaarten op bij de NL-se ambassade in Lissabon, gingen we nogmaals die kant op om een eigen werkbusje voor Rob te halen en vierden we het heugelijke feit dat mijn wederhelft eind januari 60 kaarsjes mocht uitblazen.

Rob en ik waren uitgenodigd voor een housewarmingparty van een Nederlandse kennis  en Barbora en ik volgden samen een interessante Essential oil workshop bij haar. 

Maar het hoogtepunt van de afgelopen maanden was toch wel de opening van Body Habitat, de Movement Studio van Barbora en Mats. Na de hele maand januari nog hard gezwoegd te hebben konden ze dan eindelijk op 1 februari de deur officieel openen.

En het gaat goed. De reviews over hun privé (1:1) werk zijn erg positief en ook de groepslessen beginnen te lopen. Dus een trotse (schoon)moeder hier.

Ondertussen hebben wij zelf ook niet stil gezeten. Zo heb ik nog opgepast op de woning en huisdieren van iemand die een heupoperatie kreeg en daarvoor naar Porto moest. Heb ik een hele uitgebreide sollicitatie procedure met goed gevolg doorlopen, om vervolgens te horen: "Gefeliciteerd je bent de perfecte kandidaat". Maar daarna het bericht: "Maar voor nu kom je op een stand-by lijst want we weten nog niet hoe druk het van de zomer wordt". Huh, die optie had ik ff niet zien aankomen. Ik was daar eerlijk gezegd best boos en erg teleurgesteld over. (Heb er namelijk iets anders voor afgezegd). Had dan vooraf verteld dat dit een mogelijkheid zou kunnen zijn. Dat was wel zo netjes geweest. Afijn, ik ga niet zitten wachten en ben dus ook weer met iets anders bezig. Bovendien hoorden we dat bij een neef van ons een chronische ziekte is geconstateerd en word je weer met beide benen op de grond gezet. Realiseer je je weer wat echt belangrijk is.

Gelukkig kwamen mijn ouders op visite en kon ik mijn gedachten even verzetten. Altijd gezellig, logees in huis. We hebben dan ook weer leuke dingen samen gedaan. Na een wat koudere start liet de zon daarna weer van zich spreken en sloten zij hun vakantie zonnig af.

En de dag dat papa en mama vertrokken begonnen we gelijk met de renovatie van onze keuken. Inmiddels kampeer ik dus al een tijdje in eigen huis. Hellupp, mijn man is klusser...….

Voor:

Tijdens:

                                           

Na plaatsing nieuwe keuken:

We zijn er nog niet maar wat een verschil al. Ik mopper dan wel veel (ga nooit meer renoveren haha), want overal stof, kan nergens meer bij en niets staat op z'n plek maar ben maar wat blij met m'n handige Harrie. Er moet nog verder getegeld worden, wat gevoegd, de bijkeuken moet worden afgemaakt voor aansluiting wasmachine en droger en dan nog wat cosmetisch werk. Maar de eindstreep is in zicht.  

En wat ben ik blij met de nieuwe keuken!!! Groter aanrechtblad -dus meer werkruimte-, extra opbergruimte en eindelijk weer een VAATWASSER. Die natuurstenen, marmeren bladen plaatsten was trouwens nog een dingetje. Die zijn zoooooo zwaar.

En als we dan toch een puinhoop in huis hebben dan ga ik maar gelijk verder in een van de badkamers. Daar zat nog behang (?) wat aardig was gaan schimmelen de afgelopen winter. Dus eraf met die zooi:

Kortom het is een lekker zooitje in huis. Gelukkig hebben wij af en toe hulp van een hele lieve handige Harriette. Zij vindt het heerlijk om haar handen uit de mouwen te steken. Gelukkig maar want mijn kluslijstje is nog heeeel lang haha.

Afijn, nog even doorbijten. Van de zomer zitten we er prinsheerlijk bij in ons Portugese paleisje.

Wordt vervolgd...

Bezige bijtjes

En dan is het alweer november. De tijd vliegt. Oktober was een drukke maand. Een en al bedrijvigheid. Inmiddels is het volop herfst, is het regenseizoen aangebroken en wordt het ook kouder in huis. De openhaard is dan ook al aan geweest en helaas heeft het daarachter ook weer gelekt tijdens de eerste hevige najaarsstorm. Dat moet dus opnieuw aangepakt gaan worden. Sowieso hebben wij besloten dat de muur erachter betegeld gaat worden. Maar dan moet de allesbrander eerst weer weggehaald worden. Dus nog een klusje erbij op de al zo lange "nog te doen lijst". Maar we konden gelukkig ook het een en ander afstrepen. Maar echt korter wordt de lijst niet. Integendeel….

Eerst nog september, eind van die maand zijn mijn ouders hier op bezoek geweest. Zoals gewoonlijk een gezellige boel. Genieten van de tijd die we nog samen hebben. Het was mooi nazomers weer en ze hebben zowaar gezwommen in ons zwembad. Al vond mijn moeder het lekkerder in het water dan erbuiten haha.

Toen zij na 2 weken 's morgens vroeg vertrokken moest er gauw opgeruimd en schoongemaakt worden want 's avonds stond er alweer nieuwe visite voor de deur.  Drukke wisseldag bij Casa Salgarve😀

Neven M & D kwamen nl. hier om hun nichtje te helpen met het betelen van haar (nieuwe) dog grooming salon. In 1,5 dag klaarden zij de klus. Wat is er hard gewerkt!!!. Vaklui ❤️

           

 Uiteraard was er ook tijd om ff van de zon, het strand en elkaars gezelschap te genieten.

Nu is het wachten totdat Rob tijd heeft (tja, hij is best een druk baasje) om de water aansluitingen af te maken en op de aluminium installateur die de rest van de ramen in ons huis komt plaatsen. Dan kan die gelijk de boel daar in de salon afkitten. Helaas is het dubbelglas voor onze ramen vertraagd en vrees ik dat het midden in de winterperiode pas allemaal vervangen gaat worden. Hopelijk is er ergens een (langere) droge periode want om in de kou en nattigheid met open ruimtes te zitten (en Rob moet ook de raamposten tijdens droog weer voorbereiden en stuken) zie ik niet zitten. Maar wachten tot het voorjaar wil ik ook weer niet. Zucht. Ik word er wat onrustig van. Er moet nog zoveel gebeuren. Nou ja moet.... niets MOET natuurlijk. Het is gewoon dat ik graag zie dat dingen aangepast of opgeknapt (gaan) worden. Maar dan moet er tijd (en geld) zijn. Afijn, we rommelen lekker rustig verder. Ik ben maar weer begonnen met de tuin waar het onkruid na alle regen weer welig tiert en met klussen in de badkamer. 

Niet alleen bij ons thuis en in Michou's salon wordt hard gewerkt. Ook zoonlief en zijn vriendin zijn druk bezig.

Zij hebben onlangs een huurcontract getekend en gaan hun eigen movement-studio openen in het centrum van ons stad(je). Dus ook daar wordt nu flink geklust. 

    

 Zelfs Ollie doet alvast mee en laat zien hoe fijn het oefenen op zo'n yoga mat is😂.

Hele spannende en drukke tijden dus. De hele familie actief en ondernemend. Zoals al eens eerder geschreven.... "Never a dull moment here".

Fijne zondag allemaal.