Einde van een tijdperk.

Oké, ik zal maar gelijk met de deur in huis vallen, dit wordt mij laatste blogje. Ik stop ermee. Waarschijnlijk zagen jullie het al aankomen want de hoeveelheid blogjes werd steeds minder.  

De inspiratie is op en ik heb door mijn baan minder tijd en energie om naast het huishouden, de tuin, het klussen en de dieren ook nog achter de computer te duiken. Sowieso vind ik de online apps minder leuk geworden. Door alle reclame, gewijzigde privacy regels, AI ongein zit ik steeds minder op FB en Instagram. Ik mis regelmatig berichtjes van vrienden omdat het algoritme besloten heeft dat ik die posts niet  te zien krijg. En ik heb geen zin (of tijd) om bij iedere ‘vriend’ te kijken of er nog iets geplaatst is. Ook veel oude blogvrienden zijn gestopt met schrijven. M.a.w. de sjeu is er vanaf. 

Wij zijn helemaal gesetteld in Portugal en bouwen rustig verder aan ons leven hier. Werkwijs loopt alles prima, ik ben inmiddels in vaste dienst genomen, Michou’s trimsalon loopt goed en zij heeft veel vaste, klantjes. Ook Rob heeft het lekker druk. Genoeg elekriciteitswerk en zonnepanelen installaties. W.b. het laatste werkt hij inmiddels ook samen met een ander bedrijf. Mooie ontwikkelingen dus.

Mats en B. doen het ook leuk samen en hebben inmiddels gezinsuitbreiding gehad met de komst van Sage hun tweede k9 kindje 🐾. Samen met Benji genieten zij van de mooie Portugese natuur. Met hun busje trekken ze er vaak weekenden op uit. Hiken, klimmen, paddleboarden….Echte, actieve avonturiers. 

W.b. ons huis en tuin daarin valt nog genoeg te klussen. Er is altijd meer te doen en het kan altijd mooier. Maar we doen rustig aan. Qua geld én qua tijd. Steeds een beetje. Moet ook wel want we worden ook een dagje ouder. En we willen ook genieten. En dat doen we zeker.  Zeker nu het mooie weer terug is gekomen. Wat zeg ik. Het is opeens zomer. 35 gr! Van winter naar zomer. We hebben de lente overgeslagen. 

Manlief is de veranda aan het betegelen maar eigenlijk is dat in deze temperaturen niet te doen. Dochterlief laat zien dat je in deze hitte beter van het zwembad kan gaan genieten. Balou is het met haar eens 😀. 
Ollie zit nu een wesp achterna, lijkt me geen strak plan. Ook Spooky is ‘up to no good’. Echt een spook dat katertje. Alweer 1 jaar oud en een echte buitenkat. Cream is inmiddels een oude bejaarde dame. Zij slaapt alleen nog maar. Kijken hoe lang zij nog bij ons blijft. Denk niet dat we nog van jaren spreken. Eerder in maanden. Bijna 21 jaar is ook wel heel oud voor een poes.

Maar we leven bij dag. Blij dat we nog gezond zijn (tja ouderdom komt ook hier met gebreken) en waarderen alle geluksmomentjes samen. Je weet tenslotte nooit wat de toekomst brengt. En ik houd nog steeds vast aan mijn levensmotto: “een dag niet gelachen is een dag niet geleefd”. 

Ik wil iedereen bedanken voor het lezen.  Voor alle leuke reacties en berichtjes. Jullie waren jarenlang betrokken bij mijn weblog en deel van mijn ‘online’ wereld. Ik vond het leuk om mijn (expat)leven met jullie te delen. Dankjulliewel voor de vriendschap.

Ik wens iedereen heel veel liefde.

Droom! Geniet! En wees vooral gelukkig!

Het gaat jullie goed.💖

Dag lieve Baileys.

En toen was Cream alleen. Na 18,5 jaar, waarvan 17 mooie jaren bij ons, hebben we vorige week vrijdag afscheid moeten nemen van Baileys. Hij was op. Kon niet meer. Wilde niet meer eten en lag alleen maar in het reismandje waarin ik hem een paar dagen ervoor nog had meegenomen naar de dierenarts. Eigenlijk was voor mij toen al duidelijk dat het niet meer ging maar de dierenarts wilde het nog even aankijken. Een extra infuus en wat pepmiddelen moesten hem doen opleven. Nog even een boost. Eigenlijk boos op mezelf dat ik toch toegaf heb ik Baileys weer mee naar  huis genomen. Maar het ging gewoon niet meer. Toen de dierenarts twee dagen later haar eigen hond bij Michou kwam brengen voor een knipbeurt, en jouw conditie zag, gaf ze toe dat dit alleen maar lijden was. Dus de dag erop zijn we met z'n allen naar de dierenarts gegaan en hebben hebben je laten gaan.

Dag lieve, lieve Baileys. Wat een speciale kater ben jij geweest. One big goofball. Voor niets en niemand bang, altijd vrolijk, altijd blij. Zo relaxt. Je zag nergens gevaar, je hield van iedereen. En iedereen hield van jou. 

Je zus is zoekende en moet echt haar draai vinden zo zonder jou. Ze loopt verloren door het huis.  Maar we weten dat het zo goed is. Je lijden is over. Hopelijk is Spooky snel groot genoeg om haar te troosten.

In Dubai ben je bij ons gekomen. Een 1,5 jaar oud, broer en zus, Siamees koppeltje zocht nieuwe baasjes. De halve wereld ben je over gereisd en nu lig je bij ons in het zonnige Portugal begraven. Het warme weer waar je zo van hield. Lekker slapen in de zon. De struik boven je graf heeft bloesem gekregen dus we weten dat je hier goed ligt.

                                                

Dankjewel voor de mooie jaren. Je wordt enorm gemist.

💛23-11-2006 / 10-05-2024❤

Hieperdepiep hoera

Er was er een jarig hoera, hoera. Dat kon je wel zien dat was ik 😀. Eergisteren kreeg ik bij het opstaan, via Michou, een grote bos bloemen van mijn vriendin Helena voor mijn verjaardag. Die had zij die dag ervoor (toen haar hond geknipt werd) al afgegeven.  Dat is nog eens leuk wakker worden.

Ook mijn e-mail, FB en Whatsapp liepen vol met lieve berichtjes. Maar ik moest, net als de rest  werken, dus had niet veel tijd om alles te lezen. 's Morgens is het hier thuis altijd spitsuur. Maar 's middags was ik eerder thuis en bleek dat ze toch aan mij gedacht hadden. Er lagen zowaar een hele boel kadootjes op tafel en ze hadden slingers opgehangen. Verrassing! Wat een vrolijkheid opeens. 

's Avonds zijn we gezellig gaan eten bij Horta. Altijd een feestje. Vieren dat ik er weer een levensjaar bij mag tellen én mijn proeftijd goed doorgekomen ben😉.

W.b.t. mijn nieuwe baan: ik werk sinds begin April bij GGZ Interventie, locatie Portugal. Hier doe ik voor het Portugese gedeelte de (financiële) administratie en ben verantwoordelijk voor het office management. 

Wat valt er nog meer te vertellen? 

Dat we er sinds donderdagavond een nieuw huisdier bij hebben. Eigenlijk is het waarom helemaal geen leuk nieuws. Want Rob heeft deze, samen met een Nederlandse vriendin tijdens het uitlaten van hun honden, gevonden in een vuilcontainer. Ze hoorden daaruit gepiep komen en bij nader onderzoek bleek in een plastic zak een piepklein zwart katje te zitten. GEDUMPT, gewoon bij het huisvuil! Uiteraard konden ze het beestje daar niet achterlaten en namen het mee naar huis. Michou en vriendin A. zijn daarop 's avonds laat nog in de auto naar een 24hr dierenarts in Faro gereden. De kitten bleek een mannetje, ongeveer 3 weken oud en -op het oog- kerngezond. Wat een zieke geest moet je hebben om zo'n hulpeloos wezentje levend weg te gooien? Bijgeloof? Omdat hij zwart is? En ook niet pasgeboren maar 'al' 3 weken oud. Nog veel te jong om al bij de moederpoes weg te halen. Afijn, ik zat niet te wachten op nog een extra huisdier. Zorgen genoeg, zeker om Baileys die aan het eind van z'n latijn lijkt te zijn. Maar dit vonden wij zo wreed. En hij is zo'n lieverd. Een pittig baasje met al een heel eigen willetje. Een vechtertje!

Dus maak kennis met Spooky. Onze nieuwe huisgenoot:

   

Voorlopig slaapt hij nog even apart. De andere viervoetige huisgenoten zijn nog iets te nieuwsgierig en willen wat te enthousiast met hem spelen. 

Never a dull moment here in Portugal. 

Verrassing!!

"Lang zal ze leven, lang zal ze leven.... in de gloria". Vandaag is mijn moeder jarig🎈. 78 jaar is ze alweer geworden. En omdat je de gezondheid van je familie niet als iets vanzelfsprekend moet beschouwen besloot ik om haar vorige week, met Pasen, te verrassen. 

Mijn zusje zou die dagen met haar gezin in de camper op een vakantiepark in de buurt staan, en omdat dat deel van de familie dan compleet zou zijn, had mijn moeder besloten om dan alvast haar verjaardag te vieren. En had ze dus bij een leuk restaurant een tafel voor het diner gereserveerd. Maar natuurlijk ontbrak er nog een familielid en dus hadden mijn zusje en ik bekokstoofd dat ik ook daarbij aanwezig zou zijn. Dat zou mijn moeder, die nog onlangs hier op vakantie is geweest, totaal niet verwachten. Dus je begrijpt we hadden voorpret alom.

Sneaky, vloog ik de woensdag voor Pasen naar Nederland en sliep die nacht bij mijn beste vriendinnetje. Leende wat winterse kleren (brrrr, nat en koud Hollands weer) en bracht de dag gezellig bij haar door.  's Avonds, toen mijn zusje helemaal geïnstalleerd was op de camping en even een kopje koffie ging drinken bij mijn moeder, zorgde ik ervoor dat ik tegelijkertijd bij mijn ouders appartement aankwam en samen met haar uit de lift stapte. Mijn moeder kon haar ogen niet geloven. "Verrassing, ik kom gezellig logeren en ben erbij als jullie met z'n allen uit eten gaan. Je gezinnetje is compleet! Een vervroegd verjaardagscadeautje." 

Ook mijn vader, die later op de avond pas thuis kwam, was reuze verrast. Die moest gauw het logeerbed gaan klaarmaken haha.

Gezellige dagen volgden. We borrelden met mooi weer bij de camper van mijn zusje (net de enige mooie dag) en zorgden samen voor een vrolijk paasontbijt.

En we gingen alvast uitgebreid uit eten voor m'n moeders verjaardag. Dé reden dat ik tenslotte naar Nederland was gevlogen.

Tweede Paasdag brachten mijn ouders mij weer terug naar R&M waar ik 's avonds een heerlijke paasdiner voorgeschoteld kreeg. Maar niet voordat ik nog eerst bij schoonzus Marjan de deur binnen liep, wetende dat neef M. daar ook zou zijn. Hem wilde ik ook graag even knuffelen en een hart onder de riem steken. Zoals ik al schreef: neem je gezondheid niet voor lief.

Nog een nat dagje Zoetermeer volgde, maar dat mocht de pret niet drukken. De volgende ochtend, of beter gezegd nacht, werd ik door mijn vriendinnetje héééél vroeg op Schiphol afgezet. En was ik in de loop van de dag weer thuis in Portugal. En hier was het inmiddels, na ook natte paasdagen, mooi zonnig weer geworden.

En zo had ik nog mooi even een paar dagen vrij om o.a. het nieuwe gezinslid van Barbora en Mats te leren kennen:

Hallo, ik ben Benji, een Jack Russel mix.

En thuis orde op zaken te stellen. Er moest nog van alles gewassen, schoon- én afgemaakt worden. Want opeens drong de tijd. Afgelopen maandag ben ik nl. begonnen met een leuke, nieuwe baan. Ik zit natuurlijk nog in mijn proeftijd maar ga er van uit dat het helemaal goed komt, alle partijen tevreden zijn en ik mag blijven. Binnenkort hierover dus meer.

Afijn, nog 1 dagje werken en dan is het weekend. Gaan we lekker in de tuin werken (manlief heeft trouwens vissen en kikkers in de cisterna gestopt dus een hoop gekwaak momenteel) en de bijkeuken verder betegelen. En we moeten ook nog helpen met een appartement leeghalen. Bezige bijen zijn we dus.

Alvast een fijn weekend allemaal.

Daar zijn we weer..

Pfff, het goede voornemen voor het nieuwe jaar was om vaker te bloggen. En inmiddels zitten we alweer in maart. Ik bedoel maar. Ik beloof jullie niets meer. 

Er speelt genoeg om over te bloggen maar op een of andere manier was de lol er even van af. Ik was moe en ben druk geweest. Erg druk. Het laatste blogje van vorig jaar bevatte vooral goed nieuws en in principe zijn we daar in dit nieuwe jaar mee verder gegaan. Zo haalden wij onze nieuwe ID kaarten op bij de NL-se ambassade in Lissabon, gingen we nogmaals die kant op om een eigen werkbusje voor Rob te halen en vierden we het heugelijke feit dat mijn wederhelft eind januari 60 kaarsjes mocht uitblazen.

Rob en ik waren uitgenodigd voor een housewarmingparty van een Nederlandse kennis  en Barbora en ik volgden samen een interessante Essential oil workshop bij haar. 

Maar het hoogtepunt van de afgelopen maanden was toch wel de opening van Body Habitat, de Movement Studio van Barbora en Mats. Na de hele maand januari nog hard gezwoegd te hebben konden ze dan eindelijk op 1 februari de deur officieel openen.

En het gaat goed. De reviews over hun privé (1:1) werk zijn erg positief en ook de groepslessen beginnen te lopen. Dus een trotse (schoon)moeder hier.

Ondertussen hebben wij zelf ook niet stil gezeten. Zo heb ik nog opgepast op de woning en huisdieren van iemand die een heupoperatie kreeg en daarvoor naar Porto moest. Heb ik een hele uitgebreide sollicitatie procedure met goed gevolg doorlopen, om vervolgens te horen: "Gefeliciteerd je bent de perfecte kandidaat". Maar daarna het bericht: "Maar voor nu kom je op een stand-by lijst want we weten nog niet hoe druk het van de zomer wordt". Huh, die optie had ik ff niet zien aankomen. Ik was daar eerlijk gezegd best boos en erg teleurgesteld over. (Heb er namelijk iets anders voor afgezegd). Had dan vooraf verteld dat dit een mogelijkheid zou kunnen zijn. Dat was wel zo netjes geweest. Afijn, ik ga niet zitten wachten en ben dus ook weer met iets anders bezig. Bovendien hoorden we dat bij een neef van ons een chronische ziekte is geconstateerd en word je weer met beide benen op de grond gezet. Realiseer je je weer wat echt belangrijk is.

Gelukkig kwamen mijn ouders op visite en kon ik mijn gedachten even verzetten. Altijd gezellig, logees in huis. We hebben dan ook weer leuke dingen samen gedaan. Na een wat koudere start liet de zon daarna weer van zich spreken en sloten zij hun vakantie zonnig af.

En de dag dat papa en mama vertrokken begonnen we gelijk met de renovatie van onze keuken. Inmiddels kampeer ik dus al een tijdje in eigen huis. Hellupp, mijn man is klusser...….

Voor:

Tijdens:

                                           

Na plaatsing nieuwe keuken:

We zijn er nog niet maar wat een verschil al. Ik mopper dan wel veel (ga nooit meer renoveren haha), want overal stof, kan nergens meer bij en niets staat op z'n plek maar ben maar wat blij met m'n handige Harrie. Er moet nog verder getegeld worden, wat gevoegd, de bijkeuken moet worden afgemaakt voor aansluiting wasmachine en droger en dan nog wat cosmetisch werk. Maar de eindstreep is in zicht.  

En wat ben ik blij met de nieuwe keuken!!! Groter aanrechtblad -dus meer werkruimte-, extra opbergruimte en eindelijk weer een VAATWASSER. Die natuurstenen, marmeren bladen plaatsten was trouwens nog een dingetje. Die zijn zoooooo zwaar.

En als we dan toch een puinhoop in huis hebben dan ga ik maar gelijk verder in een van de badkamers. Daar zat nog behang (?) wat aardig was gaan schimmelen de afgelopen winter. Dus eraf met die zooi:

Kortom het is een lekker zooitje in huis. Gelukkig hebben wij af en toe hulp van een hele lieve handige Harriette. Zij vindt het heerlijk om haar handen uit de mouwen te steken. Gelukkig maar want mijn kluslijstje is nog heeeel lang haha.

Afijn, nog even doorbijten. Van de zomer zitten we er prinsheerlijk bij in ons Portugese paleisje.

Wordt vervolgd...