Bezoek en pech

Nou ja, is mijn laatste blogje van mei...... 1,5 maand geleden voor het laatst wat geschreven. Niet te geloven. Op een af andere manier kom ik niet meer aan bloggen toe. Of het lezen van de verhalen van andere blogvrienden. Sorry, maar het schiet er gewoon bij in. As usual heb ik het druk. Met m'n werk, 't huishouden, boodschappen, de tuin, administratie voor het bedrijf van manlief, controle & schoonmaak (vakantie)huizen Nl-se vrienden en natuurlijk op sociaal vlak. 

Want we hadden uiteraard weer visite in Casa Salgarve. Eerst zijn mijn ouders ruim een week naar Portugal gekomen. Ff genieten van elkaars gezelschap en vooral van het mooie weer. Ik kon op het werk op de meeste dagen een uurtje eerder naar huis zodat we nog gezellig samen konden lunchen. Voordat alle eettentjes, i.v.m. siesta, dicht gingen. En ze waren er op Michou's verjaardag dus konden dat mooi meevieren. We hebben toen heerlijk Indiaas gegeten. 

Toen ze weer naar huis waren was het snel alles opruimen, schoonmaken en wassen. Want 3 dagen later stonden de volgende gasten alweer voor de deur. Ondertussen waren ook Mats en Barbora -en hun hondje Benji- erg druk met inpakken en spullen sorteren want zij gingen verhuizen. Die hebben nl. een leuk huisje in het oude centrum van ons stadje gevonden en zijn dus de deur uit. Maar natuurlijk verliep dat ook niet van een leien dakje, de woning was niet opgeleverd en schoongemaakt zoals beloofd, dus het was even een drukke, stressvolle bedoeling hier in huis.

Gelukkig waren de volgende gasten onze beste vrienden Rienke & Mike en die kennen inmiddels ons chaotische leventje wel haha. Die passen zich prima aan en zorgden er dan ook voor dat wij iedere avond een heus drie gangen menu voorgeschoteld kregen. Daarvoor kwamen M& B zelfs weer terug😉

                                            

En het was ook heel fijn dat zij er waren want ze konden gelijk in de rol van mantelzorger stappen. Want zoals je on de foto hieronder ziet loop ik weer met een brace. 

Iets met ff snel de waterbak van de hond willen vullen, knoeien, natte jurk en schoenen,  uitglijden opstapje patio en daar lag ik dan op de grond. Met mega pijn in m'n linkerknie. Moest gelijk denken aan m'n gescheurde kruisbanden en operatie aan m'n rechterknie jaren geleden. Dus hop naar de 1e hulp van het ziekenhuis, daar werden een röntgenfoto en MRI gemaakt en bleek dat ik een breukje in mijn bot heb (tibia). Er zat nog te veel vocht in de knie om een duidelijk uitsluitsel over mijn kruisbanden te krijgen, maar het leek er sterk op dat die weliswaar enorm verrekt zijn maar niet gescheurd. Verder had ik een verzwikte enkel, die werd lekker blauw. Dus koelen de boel, ik moet een brace om en indien ik me wil verplaatsten dan met behulp van krukken. En na 12 dagen een vervolg afspraak bij de orthopeed 

                                                 

Ben trouwens na 2 dagen wel gaan werken, gewoon met extra stoel onder m'n been om boel hoog te houden en hobbel op krukken rond. Ik werd gek van het in bed liggen, met die hitte en het niets doen. Moest me dan ook dagelijks prikken tegen trombose en m'n hele buik werd blauw van die injecties. Dus ik laat me voorlopig lekker chauffeuren. 

Inmiddels is het nu 2,5 week geleden en heb ik de orthopeed inderdaad gezien. Ik moet nog 3 weken de brace dragen, mag deze nu wel iets meer buigen, max 30-40º en hoef maar 1 kruk te gebruiken. Eind juli mag ik weer bij de arts terugkomen en maken ze gelijk een nieuwe röntgenfoto. Hopelijk is dan het bot geheeld en mag ik weer autorijden. Want poeh wat mis ik die zelfstandigheid. In Thailand kon ik mij toentertijd tenminste nog verplaatsen in het golfkarretje (automaatje) om boodschappen te doen en had in af en toe Kuhn Na, een hulp in de huishouding die kwam poetsen. Nu Met Ollie, terror-kitten Spooky en oude dame Cream is het steeds een grote haarbende in huis. 

Dus op dit moment ben ik niet zo mobiel en ben ik afhankelijk van man- en dochterlief om mij van en naar het werk te brengen. Dit moet dan weer tussen hun eigen werk en afspraken door. Dus ik heb nu rare werktijden. Gelukkig is mijn werkgever flexibel en kan ik af en toe ook sommige administratieve taken vanuit huis doen. 

Maar goed, daarom even niet veel geblogd. Had andere dingen aan m'n hoofd. Over hoofd gesproken, die stootte Rob eergisteren tegen een oude, lage Portugese deurpost. Gevolg gat in z'n kop. Moest gehecht worden en hij mag nu een week z'n haren niet wassen/hoofd natmaken. Met die bos krullen van hem, en dit warme weer, gaat 'em dat niet worden. Dus dochterlief werd gisteren opgedragen om de boel eraf te scheren. Als ze het bij een hond kan, moet dat ook wel bij dat andere beest lukken😁

Het volgende bezoek, m'n zusje en zwager, staat gepland voor eind augustus en dan gaan wij zelf begin oktober een weekje naar Nederland.

Michou blijft dan hier en zorgt voor de dieren en gaat zelf als Dutch Comicon in NL plaatsvindt later dit jaar.

Fijn weekend allemaal.

Hieperdepiep hoera

Er was er een jarig hoera, hoera. Dat kon je wel zien dat was ik 😀. Eergisteren kreeg ik bij het opstaan, via Michou, een grote bos bloemen van mijn vriendin Helena voor mijn verjaardag. Die had zij die dag ervoor (toen haar hond geknipt werd) al afgegeven.  Dat is nog eens leuk wakker worden.

Ook mijn e-mail, FB en Whatsapp liepen vol met lieve berichtjes. Maar ik moest, net als de rest  werken, dus had niet veel tijd om alles te lezen. 's Morgens is het hier thuis altijd spitsuur. Maar 's middags was ik eerder thuis en bleek dat ze toch aan mij gedacht hadden. Er lagen zowaar een hele boel kadootjes op tafel en ze hadden slingers opgehangen. Verrassing! Wat een vrolijkheid opeens. 

's Avonds zijn we gezellig gaan eten bij Horta. Altijd een feestje. Vieren dat ik er weer een levensjaar bij mag tellen én mijn proeftijd goed doorgekomen ben😉.

W.b.t. mijn nieuwe baan: ik werk sinds begin April bij GGZ Interventie, locatie Portugal. Hier doe ik voor het Portugese gedeelte de (financiële) administratie en ben verantwoordelijk voor het office management. 

Wat valt er nog meer te vertellen? 

Dat we er sinds donderdagavond een nieuw huisdier bij hebben. Eigenlijk is het waarom helemaal geen leuk nieuws. Want Rob heeft deze, samen met een Nederlandse vriendin tijdens het uitlaten van hun honden, gevonden in een vuilcontainer. Ze hoorden daaruit gepiep komen en bij nader onderzoek bleek in een plastic zak een piepklein zwart katje te zitten. GEDUMPT, gewoon bij het huisvuil! Uiteraard konden ze het beestje daar niet achterlaten en namen het mee naar huis. Michou en vriendin A. zijn daarop 's avonds laat nog in de auto naar een 24hr dierenarts in Faro gereden. De kitten bleek een mannetje, ongeveer 3 weken oud en -op het oog- kerngezond. Wat een zieke geest moet je hebben om zo'n hulpeloos wezentje levend weg te gooien? Bijgeloof? Omdat hij zwart is? En ook niet pasgeboren maar 'al' 3 weken oud. Nog veel te jong om al bij de moederpoes weg te halen. Afijn, ik zat niet te wachten op nog een extra huisdier. Zorgen genoeg, zeker om Baileys die aan het eind van z'n latijn lijkt te zijn. Maar dit vonden wij zo wreed. En hij is zo'n lieverd. Een pittig baasje met al een heel eigen willetje. Een vechtertje!

Dus maak kennis met Spooky. Onze nieuwe huisgenoot:

   

Voorlopig slaapt hij nog even apart. De andere viervoetige huisgenoten zijn nog iets te nieuwsgierig en willen wat te enthousiast met hem spelen. 

Never a dull moment here in Portugal. 

Verrassing!!

"Lang zal ze leven, lang zal ze leven.... in de gloria". Vandaag is mijn moeder jarig🎈. 78 jaar is ze alweer geworden. En omdat je de gezondheid van je familie niet als iets vanzelfsprekend moet beschouwen besloot ik om haar vorige week, met Pasen, te verrassen. 

Mijn zusje zou die dagen met haar gezin in de camper op een vakantiepark in de buurt staan, en omdat dat deel van de familie dan compleet zou zijn, had mijn moeder besloten om dan alvast haar verjaardag te vieren. En had ze dus bij een leuk restaurant een tafel voor het diner gereserveerd. Maar natuurlijk ontbrak er nog een familielid en dus hadden mijn zusje en ik bekokstoofd dat ik ook daarbij aanwezig zou zijn. Dat zou mijn moeder, die nog onlangs hier op vakantie is geweest, totaal niet verwachten. Dus je begrijpt we hadden voorpret alom.

Sneaky, vloog ik de woensdag voor Pasen naar Nederland en sliep die nacht bij mijn beste vriendinnetje. Leende wat winterse kleren (brrrr, nat en koud Hollands weer) en bracht de dag gezellig bij haar door.  's Avonds, toen mijn zusje helemaal geïnstalleerd was op de camping en even een kopje koffie ging drinken bij mijn moeder, zorgde ik ervoor dat ik tegelijkertijd bij mijn ouders appartement aankwam en samen met haar uit de lift stapte. Mijn moeder kon haar ogen niet geloven. "Verrassing, ik kom gezellig logeren en ben erbij als jullie met z'n allen uit eten gaan. Je gezinnetje is compleet! Een vervroegd verjaardagscadeautje." 

Ook mijn vader, die later op de avond pas thuis kwam, was reuze verrast. Die moest gauw het logeerbed gaan klaarmaken haha.

Gezellige dagen volgden. We borrelden met mooi weer bij de camper van mijn zusje (net de enige mooie dag) en zorgden samen voor een vrolijk paasontbijt.

En we gingen alvast uitgebreid uit eten voor m'n moeders verjaardag. Dé reden dat ik tenslotte naar Nederland was gevlogen.

Tweede Paasdag brachten mijn ouders mij weer terug naar R&M waar ik 's avonds een heerlijke paasdiner voorgeschoteld kreeg. Maar niet voordat ik nog eerst bij schoonzus Marjan de deur binnen liep, wetende dat neef M. daar ook zou zijn. Hem wilde ik ook graag even knuffelen en een hart onder de riem steken. Zoals ik al schreef: neem je gezondheid niet voor lief.

Nog een nat dagje Zoetermeer volgde, maar dat mocht de pret niet drukken. De volgende ochtend, of beter gezegd nacht, werd ik door mijn vriendinnetje héééél vroeg op Schiphol afgezet. En was ik in de loop van de dag weer thuis in Portugal. En hier was het inmiddels, na ook natte paasdagen, mooi zonnig weer geworden.

En zo had ik nog mooi even een paar dagen vrij om o.a. het nieuwe gezinslid van Barbora en Mats te leren kennen:

Hallo, ik ben Benji, een Jack Russel mix.

En thuis orde op zaken te stellen. Er moest nog van alles gewassen, schoon- én afgemaakt worden. Want opeens drong de tijd. Afgelopen maandag ben ik nl. begonnen met een leuke, nieuwe baan. Ik zit natuurlijk nog in mijn proeftijd maar ga er van uit dat het helemaal goed komt, alle partijen tevreden zijn en ik mag blijven. Binnenkort hierover dus meer.

Afijn, nog 1 dagje werken en dan is het weekend. Gaan we lekker in de tuin werken (manlief heeft trouwens vissen en kikkers in de cisterna gestopt dus een hoop gekwaak momenteel) en de bijkeuken verder betegelen. En we moeten ook nog helpen met een appartement leeghalen. Bezige bijen zijn we dus.

Alvast een fijn weekend allemaal.

Daar zijn we weer..

Pfff, het goede voornemen voor het nieuwe jaar was om vaker te bloggen. En inmiddels zitten we alweer in maart. Ik bedoel maar. Ik beloof jullie niets meer. 

Er speelt genoeg om over te bloggen maar op een of andere manier was de lol er even van af. Ik was moe en ben druk geweest. Erg druk. Het laatste blogje van vorig jaar bevatte vooral goed nieuws en in principe zijn we daar in dit nieuwe jaar mee verder gegaan. Zo haalden wij onze nieuwe ID kaarten op bij de NL-se ambassade in Lissabon, gingen we nogmaals die kant op om een eigen werkbusje voor Rob te halen en vierden we het heugelijke feit dat mijn wederhelft eind januari 60 kaarsjes mocht uitblazen.

Rob en ik waren uitgenodigd voor een housewarmingparty van een Nederlandse kennis  en Barbora en ik volgden samen een interessante Essential oil workshop bij haar. 

Maar het hoogtepunt van de afgelopen maanden was toch wel de opening van Body Habitat, de Movement Studio van Barbora en Mats. Na de hele maand januari nog hard gezwoegd te hebben konden ze dan eindelijk op 1 februari de deur officieel openen.

En het gaat goed. De reviews over hun privé (1:1) werk zijn erg positief en ook de groepslessen beginnen te lopen. Dus een trotse (schoon)moeder hier.

Ondertussen hebben wij zelf ook niet stil gezeten. Zo heb ik nog opgepast op de woning en huisdieren van iemand die een heupoperatie kreeg en daarvoor naar Porto moest. Heb ik een hele uitgebreide sollicitatie procedure met goed gevolg doorlopen, om vervolgens te horen: "Gefeliciteerd je bent de perfecte kandidaat". Maar daarna het bericht: "Maar voor nu kom je op een stand-by lijst want we weten nog niet hoe druk het van de zomer wordt". Huh, die optie had ik ff niet zien aankomen. Ik was daar eerlijk gezegd best boos en erg teleurgesteld over. (Heb er namelijk iets anders voor afgezegd). Had dan vooraf verteld dat dit een mogelijkheid zou kunnen zijn. Dat was wel zo netjes geweest. Afijn, ik ga niet zitten wachten en ben dus ook weer met iets anders bezig. Bovendien hoorden we dat bij een neef van ons een chronische ziekte is geconstateerd en word je weer met beide benen op de grond gezet. Realiseer je je weer wat echt belangrijk is.

Gelukkig kwamen mijn ouders op visite en kon ik mijn gedachten even verzetten. Altijd gezellig, logees in huis. We hebben dan ook weer leuke dingen samen gedaan. Na een wat koudere start liet de zon daarna weer van zich spreken en sloten zij hun vakantie zonnig af.

En de dag dat papa en mama vertrokken begonnen we gelijk met de renovatie van onze keuken. Inmiddels kampeer ik dus al een tijdje in eigen huis. Hellupp, mijn man is klusser...….

Voor:

Tijdens:

                                           

Na plaatsing nieuwe keuken:

We zijn er nog niet maar wat een verschil al. Ik mopper dan wel veel (ga nooit meer renoveren haha), want overal stof, kan nergens meer bij en niets staat op z'n plek maar ben maar wat blij met m'n handige Harrie. Er moet nog verder getegeld worden, wat gevoegd, de bijkeuken moet worden afgemaakt voor aansluiting wasmachine en droger en dan nog wat cosmetisch werk. Maar de eindstreep is in zicht.  

En wat ben ik blij met de nieuwe keuken!!! Groter aanrechtblad -dus meer werkruimte-, extra opbergruimte en eindelijk weer een VAATWASSER. Die natuurstenen, marmeren bladen plaatsten was trouwens nog een dingetje. Die zijn zoooooo zwaar.

En als we dan toch een puinhoop in huis hebben dan ga ik maar gelijk verder in een van de badkamers. Daar zat nog behang (?) wat aardig was gaan schimmelen de afgelopen winter. Dus eraf met die zooi:

Kortom het is een lekker zooitje in huis. Gelukkig hebben wij af en toe hulp van een hele lieve handige Harriette. Zij vindt het heerlijk om haar handen uit de mouwen te steken. Gelukkig maar want mijn kluslijstje is nog heeeel lang haha.

Afijn, nog even doorbijten. Van de zomer zitten we er prinsheerlijk bij in ons Portugese paleisje.

Wordt vervolgd...

Bezige bijtjes

En dan is het alweer november. De tijd vliegt. Oktober was een drukke maand. Een en al bedrijvigheid. Inmiddels is het volop herfst, is het regenseizoen aangebroken en wordt het ook kouder in huis. De openhaard is dan ook al aan geweest en helaas heeft het daarachter ook weer gelekt tijdens de eerste hevige najaarsstorm. Dat moet dus opnieuw aangepakt gaan worden. Sowieso hebben wij besloten dat de muur erachter betegeld gaat worden. Maar dan moet de allesbrander eerst weer weggehaald worden. Dus nog een klusje erbij op de al zo lange "nog te doen lijst". Maar we konden gelukkig ook het een en ander afstrepen. Maar echt korter wordt de lijst niet. Integendeel….

Eerst nog september, eind van die maand zijn mijn ouders hier op bezoek geweest. Zoals gewoonlijk een gezellige boel. Genieten van de tijd die we nog samen hebben. Het was mooi nazomers weer en ze hebben zowaar gezwommen in ons zwembad. Al vond mijn moeder het lekkerder in het water dan erbuiten haha.

Toen zij na 2 weken 's morgens vroeg vertrokken moest er gauw opgeruimd en schoongemaakt worden want 's avonds stond er alweer nieuwe visite voor de deur.  Drukke wisseldag bij Casa Salgarve😀

Neven M & D kwamen nl. hier om hun nichtje te helpen met het betelen van haar (nieuwe) dog grooming salon. In 1,5 dag klaarden zij de klus. Wat is er hard gewerkt!!!. Vaklui ❤️

           

 Uiteraard was er ook tijd om ff van de zon, het strand en elkaars gezelschap te genieten.

Nu is het wachten totdat Rob tijd heeft (tja, hij is best een druk baasje) om de water aansluitingen af te maken en op de aluminium installateur die de rest van de ramen in ons huis komt plaatsen. Dan kan die gelijk de boel daar in de salon afkitten. Helaas is het dubbelglas voor onze ramen vertraagd en vrees ik dat het midden in de winterperiode pas allemaal vervangen gaat worden. Hopelijk is er ergens een (langere) droge periode want om in de kou en nattigheid met open ruimtes te zitten (en Rob moet ook de raamposten tijdens droog weer voorbereiden en stuken) zie ik niet zitten. Maar wachten tot het voorjaar wil ik ook weer niet. Zucht. Ik word er wat onrustig van. Er moet nog zoveel gebeuren. Nou ja moet.... niets MOET natuurlijk. Het is gewoon dat ik graag zie dat dingen aangepast of opgeknapt (gaan) worden. Maar dan moet er tijd (en geld) zijn. Afijn, we rommelen lekker rustig verder. Ik ben maar weer begonnen met de tuin waar het onkruid na alle regen weer welig tiert en met klussen in de badkamer. 

Niet alleen bij ons thuis en in Michou's salon wordt hard gewerkt. Ook zoonlief en zijn vriendin zijn druk bezig.

Zij hebben onlangs een huurcontract getekend en gaan hun eigen movement-studio openen in het centrum van ons stad(je). Dus ook daar wordt nu flink geklust. 

    

 Zelfs Ollie doet alvast mee en laat zien hoe fijn het oefenen op zo'n yoga mat is😂.

Hele spannende en drukke tijden dus. De hele familie actief en ondernemend. Zoals al eens eerder geschreven.... "Never a dull moment here".

Fijne zondag allemaal.