Teken van leven....

Het wordt een beetje eentonig. Elke keer dezelfde boodschap. We blijven (te) druk en ik zit tegenwoordig ‘s avonds uitgeblust op de bank. Ook manlief heeft veel werk (heel mooi natuurlijk) maar dat was niet mijn bedoeling toen we besloten naar Portugal te gaan. Iets met rustiger aan doen, meer vrije tijd en vooral genieten van elkaar. Lekker wat klussen in huis en werken in de tuin. Op papier lijkt het allemaal heel haalbaar. In de praktijk wat lastiger.

Tja, je wordt een dagje ouder mama, geef ‘t maar toe. Ik merk dat na bijna hele dag werken ik minder energie heb voor ‘t huishouden, de tuin en renovatie huis. Klussen blijven steeds langer liggen. Mijn lijf werkt momenteel ook niet mee. We hebben allemaal in de lappenmand gezeten (lees: flink de griep gehad) en heb ik erg last van allerlei reumatische/artrose klachten (vooral handen en vingers). Ook heb ik op dit moment erg last van beide knieën. Na die ene val ben ik ‘s nachts nog een keer gevallen. Slaapdronken hobbelde ik -zonder brace- in het donker naar de wc maar gleed uit over braaksel van een hond. Probeerde mezelf nog op te vangen maar landde keihard met m’n rechterknie op de harde plavuizen grond. Gevolg: enorme zwelling. (Even ter herinnering dat is die knie waarbij ik in Bangkok toen nieuwe kruisbanden heb gekregen.) Dus loop nu met twee zwakke knieën bij de fysio. Hij’s fijn.

Daarnaast had ik een controle bij de dermatoloog en heeft ze twee plekjes op m’n gezicht weggebrand maar ook een biopt van een plek op m’n rug genomen. Dat blijkt een superficial basal carcinoom en heb ik daarvoor nu in eerste instantie een chemo crème kuur. Niet een heel ernstige vorm van kanker maar het is wel weer lastig. Na ‘t gedoe met m’n knie moet het thuisfront me nu weer helpen want ik kan zelf niet bij m’n rug om die zalf aan te brengen. ‘T worden volleerde mantelzorgers.

Is het dan alleen maar ‘ellende’? Nee natuurlijk niet. Zoals geschreven in m’n vorige blog zijn mijn zusje en zwager hier nog op bezoek geweest. 

Ook hadden we nog een leuke meeting op 't strand, heb ik twee buiten muren geschilderd om te zien of we deze kleur mooi vinden zodat straks de schilder verder kan gaan. En zijn de rolluiken nu allemaal geplaatst.

Alleen het afwerken laat nog even op zich wachten. Nieuwe houten dubbele garage is ook besteld  en wij genieten nog steeds volop van onze beestenboel. Tussen de bedrijven door ben ik nog gaan borrelen met een vriendin en gaan lunchen met een andere. 

En afgelopen week vlogen wij natuurlijk samen naar Nederland. Familie van Rob had een reünie georganiseerd en ook mijn tante en oom vierden dat zij 50 jaar getrouwd zijn. We reden half Nederland door, bezochten nog teruggekeerde vrienden uit Portugal en logeerden overal en nergens. Gezelligheid alom. Zo'n weekje zit altijd volgepropt met afspraken en de tijd vliegt voorbij. Je zou haast een nieuwe vakantie  plannen om bij te komen van deze reis.

Maar mega leuk om iedereen weer even gezien te hebben en lekker bijgepraat te zijn. We boften dan ook met het weer. Het was in NL zowaar droog :-)

En binnenkort staat er weer visite voor de deur, dan komen mijn ouders weer langs. Ik hoop wel dat het weer dan is opgeknapt. Want ondanks dat Portugal veel regen nodig heeft na al die zomerse droogte is het nu maar een hele natte bedoeling. Wij krijgen van alle orkanen en depressies steeds een staartje mee. Het is buiten een grote modderpoel. Valt niet tegenaan te dweilen met al die dieren en hun vieze blubber poten. 

Maarja, dan hadden we maar geen huisdieren moeten nemen. Alleen heb ik de puf en kracht niet meer om continue achter hun aan te moeten opruimen.

Wellicht toch tijd voor wat hulp in de huishouding?

Daar zijn we weer..

Pfff, het goede voornemen voor het nieuwe jaar was om vaker te bloggen. En inmiddels zitten we alweer in maart. Ik bedoel maar. Ik beloof jullie niets meer. 

Er speelt genoeg om over te bloggen maar op een of andere manier was de lol er even van af. Ik was moe en ben druk geweest. Erg druk. Het laatste blogje van vorig jaar bevatte vooral goed nieuws en in principe zijn we daar in dit nieuwe jaar mee verder gegaan. Zo haalden wij onze nieuwe ID kaarten op bij de NL-se ambassade in Lissabon, gingen we nogmaals die kant op om een eigen werkbusje voor Rob te halen en vierden we het heugelijke feit dat mijn wederhelft eind januari 60 kaarsjes mocht uitblazen.

Rob en ik waren uitgenodigd voor een housewarmingparty van een Nederlandse kennis  en Barbora en ik volgden samen een interessante Essential oil workshop bij haar. 

Maar het hoogtepunt van de afgelopen maanden was toch wel de opening van Body Habitat, de Movement Studio van Barbora en Mats. Na de hele maand januari nog hard gezwoegd te hebben konden ze dan eindelijk op 1 februari de deur officieel openen.

En het gaat goed. De reviews over hun privé (1:1) werk zijn erg positief en ook de groepslessen beginnen te lopen. Dus een trotse (schoon)moeder hier.

Ondertussen hebben wij zelf ook niet stil gezeten. Zo heb ik nog opgepast op de woning en huisdieren van iemand die een heupoperatie kreeg en daarvoor naar Porto moest. Heb ik een hele uitgebreide sollicitatie procedure met goed gevolg doorlopen, om vervolgens te horen: "Gefeliciteerd je bent de perfecte kandidaat". Maar daarna het bericht: "Maar voor nu kom je op een stand-by lijst want we weten nog niet hoe druk het van de zomer wordt". Huh, die optie had ik ff niet zien aankomen. Ik was daar eerlijk gezegd best boos en erg teleurgesteld over. (Heb er namelijk iets anders voor afgezegd). Had dan vooraf verteld dat dit een mogelijkheid zou kunnen zijn. Dat was wel zo netjes geweest. Afijn, ik ga niet zitten wachten en ben dus ook weer met iets anders bezig. Bovendien hoorden we dat bij een neef van ons een chronische ziekte is geconstateerd en word je weer met beide benen op de grond gezet. Realiseer je je weer wat echt belangrijk is.

Gelukkig kwamen mijn ouders op visite en kon ik mijn gedachten even verzetten. Altijd gezellig, logees in huis. We hebben dan ook weer leuke dingen samen gedaan. Na een wat koudere start liet de zon daarna weer van zich spreken en sloten zij hun vakantie zonnig af.

En de dag dat papa en mama vertrokken begonnen we gelijk met de renovatie van onze keuken. Inmiddels kampeer ik dus al een tijdje in eigen huis. Hellupp, mijn man is klusser...….

Voor:

Tijdens:

                                           

Na plaatsing nieuwe keuken:

We zijn er nog niet maar wat een verschil al. Ik mopper dan wel veel (ga nooit meer renoveren haha), want overal stof, kan nergens meer bij en niets staat op z'n plek maar ben maar wat blij met m'n handige Harrie. Er moet nog verder getegeld worden, wat gevoegd, de bijkeuken moet worden afgemaakt voor aansluiting wasmachine en droger en dan nog wat cosmetisch werk. Maar de eindstreep is in zicht.  

En wat ben ik blij met de nieuwe keuken!!! Groter aanrechtblad -dus meer werkruimte-, extra opbergruimte en eindelijk weer een VAATWASSER. Die natuurstenen, marmeren bladen plaatsten was trouwens nog een dingetje. Die zijn zoooooo zwaar.

En als we dan toch een puinhoop in huis hebben dan ga ik maar gelijk verder in een van de badkamers. Daar zat nog behang (?) wat aardig was gaan schimmelen de afgelopen winter. Dus eraf met die zooi:

Kortom het is een lekker zooitje in huis. Gelukkig hebben wij af en toe hulp van een hele lieve handige Harriette. Zij vindt het heerlijk om haar handen uit de mouwen te steken. Gelukkig maar want mijn kluslijstje is nog heeeel lang haha.

Afijn, nog even doorbijten. Van de zomer zitten we er prinsheerlijk bij in ons Portugese paleisje.

Wordt vervolgd...

Feest

“Het regent, het regent, de plantjes worden nat....." Met deze zin begon ik vorige weekend enthousiast aan mijn blogje. Even werd mijn aandacht elders gevraagd, gelijk was ik helemaal afgeleid (tja, de leeftijd hè), en inmiddels zijn we ruim een week verder en heb ik nog steeds niet geblogd. Zit er alweer een maand tussen het laatste verhaaltje. Tssss. Gistermiddag vielen er nog wat druppels uit de lucht dus die regel kan gelukkig blijven staan. De plantjes en kurkdroge aarde waren erg blij met die spetters, mijn wasgoed wat vrolijk buiten hing te wapperen wat minder.

Het is al te warm geweest voor de tijd van het jaar maar met alle werkzaamheden in de tuin is het niet te doen om met gieters te gaan lopen sjouwen. Onze cistern moet eerst gerepareerd worden voordat deze met water uit onze borehole gevuld kan worden. Maar ja, het thuis klussen is er wat bij ingeschoten want wij hadden weer eens visite. Daarbij had Rob sowieso wat zakelijke dingen te doen en dat gaat natuurlijk voor. Hij (wij) zijn nog met van alles bezig (website bouwen, leveranciers vinden en zorgen dat de winkel straks ingericht kan worden (ook weer zo'n 'Ik vertrek' verhaal qua geduld hebben) maar het eerste beginnetje qua opdrachten is er. En zijn visitekaartjes en werkkleding zijn binnen. 

Heb ik trouwens al reclame gemaakt voor mijn wederhelft? Ff allemaal zijn FB pagina liken 😍

Afijn, nadat het vorige bezoek was vertrokken had ik een paar dagen om ff bij te komen. Ik had sowieso wat rust nodig want desondanks ik maar kort fulltime gewerk heb, heeft die baan mij wel behoorlijk wat kruim gekost. Ik houd niet van opgeven en ben dus eigenlijk te lang doorgegaan. Veel klussen waren thuis blijven liggen en daar heb ik mij maar eerst op gestort. 

Ook vierden wij het feit dat ik level 55 heb gehaald. Ik werd door mijn gezinnetje flink in de watten gelegd. Zo werd er 's morgens een vers verjaardags ontbijtje op de veranda geserveerd, kreeg ik leuke kadootjes en namen de kinderen mij 's avonds nog mee uit eten. Authentiek Japans, Teppanyaki. Eten van de hete plaat. Heerlijk wat een verwennerij.

                                                            

Ondertussen liep de levering van de zwembadtegels vertraging op en kon er ff niet verder gewerkt worden. Erg jammer, want daardoor gingen ze nu weer aan de slag precies toen mijn ouder voor de deur stonden. Mijn vader kwam nl. zijn verjaardag bij ons in Portugal vieren :-).  En de tijd die we nog met mijn ouders hebben moet natuurlijk gekoesterd worden dus een weekje vol gezelligheid volgde. Er werd (te veel) gegeten, gewandeld, wat bezichtigd of gewoon thuis in het zonnetje gerelaxt. Helaas nog niet bij het zwembad 😁. Sommigen van ons moesten natuurlijk overdag gewoon werken maar 's avonds waren we allemaal samen. Voor opa en oma erg leuk dat Mats en z'n vriendin er nu ook eens bij waren.

 

opa met z'n grote vriend🐕

En er werd iedere dag gesport. Want met al dat eten en de drank erbij moet er wel bewogen worden. Helaas zijn de verloren kilootjes er bij mij weer allemaal aangevlogen. Ik zou graag de leeftijd de schuld geven maar natuurlijk gaat elk pondje gewoon door het 't mondje.

De week vloog voorbij en voordat we het wisten waren opa en oma alweer naar huis. Bedankt voor de gezelligheid.

Tijd om de armen uit de mouwen te steken. Rob begon aan de waterbak en ik frobelde wat in huis en de tuin. Heb o.a. een poging gedaan om abrikozenjam te maken. De zwembad mannen gingen verder met het tegelen en stuken van het pomphuisje. Ik ben erg blij met de gekozen tegeltjes. Het is toch altijd afwachten hoe de kleur(en)  uitvallen in het echt, dan enkel op een klein voorbeeld staaltje in de winkel.

de waterbak

Afgelopen zaterdag hielpen manlief en ik met het opruimen na een jazz event in het museum en zondagmorgen had ik mij, samen met een nederlandse kennis, opgegeven voor deelname aan een thema natuur wandeling in de omgeving. Erg leuk om te doen.

En vandaag zingen wij  "Er is er een jarig" want Michou is 30 jaar geworden. Waar blijft de tijd? Ik weet nog goed dat ik beviel van mijn eerste kind. Een vrolijk, klein mini mensje. Een guitig lachebekje. En dat is ze nog steeds. Van harte gefeliciteerd lieverd, ik ben trots op de persoon die je geworden bent en hoe jij je hier gesetteld hebt. Luv you 💝

Het is een beetje een allegaartje blogpost geworden. Het zij zo. Wij gaan nu de satés op de BBQ gooien en dochterlief 's verjaardag vieren.

Fijne week allemaal.

(klik op een foto voor vergroting)