Laatste update

Een nieuwe update. Hoog tijd voor het (aller)laatste nieuws.
Ik loop maanden achter en inmiddels is de zomer  al bijna weer voorbij.

Qua vakantie liep het dit jaar allemaal wat anders. Rob had nog allerlei meetings en trainingen gepland, ik zat nog met de naweeën van mijn operatie en de kinderen hadden zo hun eigen plannen gemaakt.
Mats is begin juni terug naar Bangkok geweest en heeft daar een geweldige tijd met z'n vrienden beleefd.Weer thuis moest hij nog ff hard aan de slag voor zijn NASM  examen International Personal Trainer. Dit bestond uit een theorie en een praktijk gedeelte en voor beiden is hij geslaagd. En wij zijn best wel trots op hem want hij is de eerste student van de allereerste lichting die deze opleiding met een goed resultaat afrondde.

Zoonlief weet nu zeker dat hij echt verder in deze richting wil en kijkt nu naar vervolg studies zoals sportscience, kinesiology (bewegingsleer) of evt. fysiotherapie. Toentertijd koos hij in HS school meer voor de 'business kant' en heeft hij hierdoor nu een vakkenpakket  met onvoldoende science vakken (of niet van het juiste niveau). Hij is daarom begin september begonnen met  A-level biologie (fast track). Hopelijk kan hij dan hiermee volgend jaar gaan studeren. Verder sport hij uiteraard veel en heeft hij een baantje.  Ook haalde hij vorige week in 1 keer zijn rijbewijs. Heb ik na al die jaren van kinderen brengen en halen eindelijk ook een privé chauffeur.

Michou blijft ook een bezige bij. Zij vond het, na jaren onderwijs in het Engels gehad te hebben, lastiger dan gedacht om over te schakelen naar het studeren in het Nederlands. Het duurde dan ook even voordat zij haar 'college' draai gevonden had en helaas kwam dat keerpunt wat te laat. Maar ze is een doorzetter, vastbesloten om verder te leren, en is overgestapt naar de Universiteit van Wageningen. Dat betekende ook dat zij een andere studentenkamer moest zoeken en hield het voor ons in dat wij dochterlief weer mochten verhuizen. Het blijft een zorg (studerende) kinderen haha.
Verder kwam haar Filipijnse vriendin Tessie (uit haar Bangkok tijd) o.a. een week naar Nederland en vlogen zij daarna samen door naar Italië waar ze o.a. Milaan, Genova en het Como Meer bezochten.
De dames hebben zich goed vermaakt.

Rob heeft inderdaad die 300 km fietstocht in Zweden gereden en ik heb hem op zijn trip vergezeld. We gingen met de auto en het werd net die week zalig weer. Een mooie rit door prachtig landschap volgde. In Zweden heb ik heb heerlijk gerelaxt terwijl manlief zich 300 km in het zweet trapte.  Om ca. 14 uur (incl. pauzes) op je zadel zitten, dan spoor je toch niet? Ergens zit een steekje los bij die kerel van mij. Afijn, weer iets om van z'n bucketlist af te strepen.

Eenmaal terug in Nederland heb ik nog een paar weken rustig aan gedaan totdat ik echt helemaal was opgeknapt . Dat herstellen na de operatie is mij vies tegengevallen. De vermoeidheid duurde veel langer dan ik had verwacht. Afijn, eenmaal genoeg aangesterkt kon ik in juli eindelijk weer gaan werken. Ik heb nl. een parttime baantje bij het allerleukste tankstation van Nederland en had aangeboden in de zomermaanden fulltime te werken zodat mijn collega's makkelijker op vakantie konden. Dus terwijl iedereen van de zon lag te genieten moest ik aan de slag. Gelukkig heb je wisseldiensten dus ondanks de lange dagen kon ik soms nog ff met Dinkel naar het strand. Maar het waren een paar drukke weken.

Rob had in augustus twee weken vrij genomen maar omdat ik dus geen vakantie had moest hij deze zomer alleen naar de boot. Hij heeft z'n vrije tijd daar goed benut en veel geklust. Na al die jaren in Griekenland kon ons jachtje wel wat onderhoud gebruiken. Ook heeft manlief voor mij een zij- instap in de railing gemaakt. Na mijn knie operatie is dat een zwakke plek gebleven en heb ik soms last van instabiliteit en plotselinge pijnscheuten. Niet echt bevorderlijk voor mijn zelfvertrouwen om dan van een wiebelende steiger, over de railing, op een deinende boot te stappen. Dus om zijn krakkemikkige vrouw toch nog mee aan board te krijgen heeft hubbie het instappen voor haar vergemakkelijkt.

Ergens in oktober gaat de boot dan bij de Bavaria dealer in Muiderzand op de kant om daar nog iets te laten vervangen. We blijven daar dan gelijk maar liggen zodat we de komende winter het onderwaterschip kunnen aanpakken. Er blijft altijd wel wat te klussen aan een boot. Zo blijft mijn eega wel onder de pannen. Is ons jacht in elk geval vaarklaar voor volgende zomer.

Dus van varen is er dit jaar niet veel gekomen. Wel is Rob het weekend voordat hij naar Bangkok moest (manlief geeft daar momenteel een training) nog gaan zeilen met Michou, Mats en mijn vader.

En zo is het al september. Als ik met Dinkel in het bos wandel dan ruikt het soms al echt naar de herfst. Nog even en de openhaard kan weer aan. Dat vind ik ook wel weer heerlijk van het terug zijn in Nederland; het meemaken van de seizoenen en de knusse winterse avonden. En natuurlijk de familie die dicht om ons heen is.

De titel van dit blogje is laatste update. Maar dit wordt echter ook het allerlaatste blogje. Ik stop ermee. Voor nu althans.

Begon ik ruim 10 jaar geleden dit blog om familie en vrienden op de hoogte te houden van ons buitenlandse avontuur, nu weer terug in Nederland is dat niet meer echt nodig. Ik merk dat de lol van het bloggen er wat vanaf is.
Ik heb in die afgelopen jaren veel nieuwe (virtuele) vriendschappen opgedaan. Sommige bloggers heb ik zelfs in het echt ontmoet en met anderen heb ik een leuke correspondentie wisseling opgebouwd. Echt heel leuk.  En veel bloglezers heb ik inmiddels ook als vriend op Facebook,
Ik bedank dan ook iedereen voor het meelezen, het reageren, berichtjes en de getoonde interesse. Zonder al die contacten had ik het bloggen nooit zo lang volgehouden.

Rob reist nog steeds veel. Zijn werkgebied ligt tenslotte buiten Europa. Het kan dus maar zo zijn dat over een paar jaar hij weer gevraagd wordt naar het buitenland te verhuizen. En natuurlijk staan wij daarvoor open. Wij hebben tenslotte zeer goede herinneringen aan onze tijd in Brazilië, Dubai en Thailand.

Dus mocht er sprake zijn van een nieuwe uitzending dan zal ik direct dit blog weer nieuw leven in blazen.
Maar tot het zover is, bedankt voor het lezen.

Groetjes Sally,Rob, Michou & Mats

(Her)inburgeringsfeestje

Jaja we leven nog. Het is idd weer tijd voor een nieuw blogje. Ik heb er zo langzamerhand een maandblog van gemaakt haha.

Oke wat is er afgelopen maand allemaal gebeurd?
Uiteraard moest Rob weer reizen, al was hij ook een kleine 3 weken thuis, en heeft hij tussendoor flink geklust in huis. Neef Dennis heeft de toilet afgetegeld dus daar is het nu wat 'gezelliger' zitten. Nu nog de boiler wegwerken (deurtjes ervoor) en het plafond erin. Ook is de garage opgeruimd en een beetje ingericht (kostte mij heel wat ritjes naar grof vuil) en hangen er nu beugels voor de ski's en surfplanken. Ook onze mountainbikes en Rob's racefiets hangen netjes aan de muur. Klaar voor gebruik.....

Over fietsen gesproken, heerlijk weer om in Nederland te wonen, waar je zo zalig kan fietsen over goed aangelegde fietspaden. Maar dan moet je fiets niet gestolen worden. Want nog niet in haar tweede schoolweek belde Michou dat ze haar fiets niet meer kon vinden. Terwijl hij netjes op slot stond, in de fietsenstalling bij Utrecht CS en nog wel in de bovenste stalling/rek. Maar toch was in het weekend haar fiets gejat. Dus mevrouw moest verder met de bus. Geen probleem ware het niet dat er zo'n 100 studenten staan te wachten op die bus naar de Uithof. Dus Mies moest zeker 2  a 3 bussen laten gaan voordat ze een plekje had om in te stappen. Pfff dat is geen doen. En het is nu nog mooi weer. Stel dat het winter is en meer mensen de bus gaan pakken.
Snap niet dat er geen meer of langere bussen ingezet worden als er zoveel gebruik van het openbaar vervoer wordt gemaakt.

Zoals je leest ben ik alweer helemaal ingeburgerd nu ik zo gezellig mee mopper over het openbaar vervoer haha. Want Michou heeft al diverse keren meegemaakt dat de trein naar Utrecht vertraging had of uberhaupt niet reed door e.e.a. storing. (En gisteren nog, terwijl ze juist haar 1e tentamen had, reed dat kreng weer niet en kon ik hals over kop in de auto springen om haar toch nog op tijd in Utrecht te krijgen. En de avondspits kun je beter middagspits noemen want die begint ook steeds vroeger ).

We hadden dus al gauw door dat dit geen doen is en dat Michou beter op zoek kon gaan naar een kamer. En die heeft ze gevonden, net onder de rook van Utrecht. Vanaf zaterdag gaat ze dus ook het huis uit.  Scheelt haar heel wat reistijd, ergenis en stress. Kan ze zich zo volledig concentreren op haar studie want ze vindt het wel wennen om nu na 11 jaar Engels alles weer in het Nederlands te moeten doen. Is toch een hele omschakeling.

Afijn, had ik dus net alles geregeld voor Michou's a.s. verhuizing  en een andere (tweedehands) fiets voor haar gekocht belt zoonlief op. Euh mam, mijn fiets is gestolen. Samen met nog 3 andere fietsen van huisgenoten. Deze stonden, wel op slot maar niet ergens aan vast, voor de deur van hun studentenhuis, en zijn blijkbaar zo hupsee in een busje geladen. ARGGGGG. Woon je jaren in het buitenland en is er nog nooit iets gestolen. Woon je nog geen 3 mnd in Nederland en ben je al 2 fietsen kwijt. Gaat lekker zo.

Verder had ik het op mijn manier druk met het plannen van een feest. Wat 11 jaar in het buitenland wonen, en dus allerlei feestjes, belangrijke verjaardagen, geboortes en bruiloften missen is toch niet leuk. En ook wij als familie hadden het e.e.a. te vieren (behaalde diploma's, Michou 21 en Mats 18 jaar geworden, Rob die Abraham gezien heeft en ons 25 jarige huwelijk). Dus wilden we een soort 'all-in-one' terugkomfeestje geven. En zo ging ik op zoek naar een feestzaal, boekte de DJ's, ontwierp ik uitnodigingen, regelde de catering, bestelde taartjes en maakte een Powerpoint presentatie over 11 jaar 'Over the Border'.
Afgelopen zaterdag was het zover en het was heerlijk om iedereen weer te zien. We hebben genoten.

Geweldig om 'oude' vriendschappen weer nieuw leven in te blazen. W.d.b. is het waar dat je sommige mensen jaren niet kan zien maar eenmaal weer bijeen lijkt het alsof je elkaar gisteren nog gesproken hebt en ga je verder waar het 11 jaar geleden 'gestopt' is. Echt super. Voor de kids is dit natuurlijk wel anders, zij beginnen totaal opnieuw. Mats omschreef het als weer een nieuwe relocatie. Maar deze keer naar een land waar hij de taal al wat van spreekt. Verder is alles nieuw en onbekend. Toch hebben ook zij hun draai al aardig gevonden.

Ik vind het vooral fijn om weer dicht bij mijn familie en te wonen. Ff buurten en langs te gaan voor een kop koffie. Dat heb ik toch wel gemist. En wonen mijn ouders als het ware om de hoek, nu komen ze nog dichterbij wonen en worden het onze 'buren'. Zij verhuizen nl. volgende maand ook naar de Chinese Muur!!  Drie keer raden wie over een paar jaar hun mantelverzorgster mag gaan worden haha.
En nu de hele familie weer compleet is hebben we ook een leuk vooruitzicht. We gaan met een hele groep kerst vieren in een groot vakantiehuis ergens in de Achterhoek.

Verder vinden wij het hier zalig wonen. Ons huisje voelt al als echt 'thuis'. Zo dicht bij strand, zee en duinen. En voldoende bos om ons heen. Vooral voor Rob is het back to his roots. Feest der herkenning. Voor mij  is het weliswaar mijn geboortestad maar het is ruim 25 jr geleden dat ik hier in deze regio gewoond heb. Dus veel is veranderd. Het voelt vertrouwd en toch ook weer niet. Best wel wennen.

Zoals ik al in een eerdere posting schreef is het hier een waar wahalla voor honden. Overal mogen ze los (wel opruimplicht) en Dinkel is echt mega veranderd. In positieve zin uiteraard. Die rent en speelt naar hartelust. Zoveel energie als ze hier kwijt kan. Al die hondenvriendjes. Het is echt een genot om met haar te wandelen. En omdat de temperatuur nog steeds zo aangenaam is geniet ik van de natuur. Bladeren beginnen al te vallen en dan met je hond door de bossen banjeren  terwijl het zo fris en herfstachtig ruikt. Of een middagje uitwaaien op het strand. Heerlijk.

En ook de katten genieten. We hebben een netje bevestigd op het balkon zodat ze niet kunnen ontsnappen (Cream sprong al eens naar beneden en ging ook al kennismaken met de buren). Iedere dag zitten ze heerlijk buiten op het balkon te kijken naar de zeemeeuwen en de gezelligheid op straat. Ook kregen ze een nieuwe krabpaal die ze helemaal het einde vinden.

Dus na 3 maanden kunnen  we zeggen dat we zo langzaam aan onze draai vinden. 

Voor mij voelde deze verhuizing net als de voorgaande moves. Het maakt gevoelsmatig niet uit of ik nu van Brazilie naar Dubai verhuisde of van Bangkok naar Den Haag. Het is gewoon alsof je naar een nieuw land verkast. Want ook al spreek je nu de taal, en heb je een Nederlands paspoort, alles moet toch gewoon opnieuw geregeld en aangevraagd worden (gas-water-licht, internet, telefoon, nwe bankrekeningen, verzekeringen, inschrijvingen bij gemeentes, belastingzkn., enz enz.). We waren tenslotte ruim 11 jaar weg uit Nederland, en dus geemigreerd. 

Ook het feit dat we nu een 'eigen' huis hebben maakt dat ik veel meer energie in de inrichting, aankleding en het opknappen steek. Als je weet dat je ergens maar een paar jaar woont dan investeer je niet echt in dat huurhuis. Althans ik niet. Nu wel, omdat ik hier tot in lengte van dagen blijf wonen en niet meer weg ga (hoewel, zeg nooit nooit  bij die man van mij).

En hoewel er altijd dingen tegenvallen ben ik een persoontje die graag de positieve kanten van iets zie en vind dat je er zelf iets van moet maken. Openstaan voor veranderingen, deze accepteren en er zelf een invulling aan geven. Ik geloof dat dat de instelling moet zijn anders red je het niet als (ex-)expat.

Dus gaan we zo weer gezellig op de fiets (ja ja we hebben inmiddels allemaal dubbele fietssloten op onze ijzeren rossen) naar de Lidl (wat 'n leuke winkel toch met vaak goede aanbiedingen ...onlangs die kattenkrabpaal daar gehaald) en de Jumbo om boodschappen te doen. Want dat vind ik ook zo fijn.....het uitgebreide assortiment in de Nederlandse supermarkten en al dat verse fruit en de vele groentes. Ben bang dat er de afgelopen tijd weer de nodige kilootjes zijn bijgekomen met al dat lekkere snoepgoed en gebak hier.

Introductie tijd

Zo even een uurtje voor mezelf. Vanmorgen zat ik al vroeg in de auto om manlief op Schiphol te droppen. Na 2 weken Egypte, een weekje Zweden mag hij nu weer naar Quatar. Het is dat de kinderen bijna niet meer thuis wonen want anders zouden zij zich afvragen wie die man is die steeds op zondag het vlees komt snijden haha. Rob moest eigenlijk ook nog naar Nigeria maar dat tripje is wijselijk uitgesteld i.v.m. het Ebola virus wat daar nu woedt.
Afijn, toen ik weer thuis was heb ik gelijk 3 wassen gedraaid met spullen afkomstig v.d. boot (bankkussen hoezen etc), de keuken gesopt en daarna nog een uur met Dinkel op landgoed Ockenburg gewandeld. Eenmaal weer thuis kwam oma M. net Michou op halen om samen een stuk te gaan fietsen. Het zonnetje kwam zowaar door. Dus nu is er niemand thuis en is het me, myself and the pets.

Afgelopen maand heeft er weer veel plaatsgevonden. Ik ben er maar druk mee. Ik kom haast tijd te kort. Je zou toch denken dat alles regelen veel gemakkelijker gaat in je moederstaal. Maar dan moeten ze wel goed luisteren, meewerken en geen fouten maken. Die bureacratische rompslomp is dus in elk land hetzelfde. En iets herstellen c.q. wijzigen gaat net zo tergend langzaam als 'over the border'. Ergens gaat het hier nog moelijker terwijl je verwacht als Nederlander/remigrant zijnde bekend te zijn met alles. Niet dus. Er is best veel veranderd in ruim 11 jaar tijd.

Ook de kids waren busy. Michou bijtte de spits af met deelname aan de Utrechtse Introductie tijd (UIT week). En precies die week had de NS werkzaamheden rondom Utrecht & Gouda gepland dus Mies heeft lange reisdagen gemaakt. Op een gegeven moment waren er 4 achtereenvolgende treinen richting Den Haag en Rotterdam gecancelled en stond ze al zo lang te wachten dat ze maar via Amsterdam terug naar Den Haag  reisde. Dat heeft ze uiteindelijk die week nog 2 x gedaan. Haar eerste kennismaking met het Hollandse openbaar vervoer haha.
Daarna was ze nog 2 weken vrij en heeft ze o.a. nog een paar keer gewandeld met opa en oma en gelogeerd in het 'KAM hotel', een vakantie initiatief van haar 2 nichtjes Kylie en Alicia en hun voormalig hondje Maya. Daar in het hotel is ze uitstekend verzorgd en hadden de meisjes een heel animatie programma samengesteld en werd er 's avonds haute cuisine gekookt. (En de beoordelingen waren zo goed dat ik volgend jaar maar ook een weekendje boek daar hint, hint).
Afijn, vanaf morgen (maandag 1 september) is het afgelopen met de vakantiepret en begint dan eindelijk Michou's studie.

Na de introductietijd van dochter was Mats aan de beurt en vond de introductie week in Tilburg (TOP week) plaats. Dus de dagen ervoor ben ik nog een paar keer naar hem toegereden om spullen te brengen zodat hij verder zijn kamer kon inrichten. Ikea is weer rijk geworden van ons ;-)
De bedoeling was dat Mats daarna nog een paar dagen thuis zou komen maar het bleek dat zijn opleiding afgelopen week al begon. Dus zoonlief bleef gelijk op zijn kamer. Mama reed maar weer op en neer en bracht o.a. zijn laatste kledingstukken. Niet dat hij veel heeft aan al die korte broeken want na al die jaren zon en warmte is het weer wennen aan dat Hollandse weer c.q. de natte Nederlandse zomers.  Ook fietsen in de regen met tegenwind viel geloof ik vies tegen. Hihi dat is weer wat anders dan rondcrossen in een golfkarretje. Welkom terug zoon /^0^\
Maar hij heeft een leuke studenten kamer (in een dispuutshuis, midden in het centrum nabij station) met gezellige huisgenoten. Alleen de euh, aanwezige huisdieren vindt hij wat minder...afgelopen dinsdagnacht werd hij gewekt door en muis die in zijn kamer rondrende. Geloof niet dat hij hem ook gevangen heeft, tja...
En dit weekend vindt de ontgroening van zijn studentenvereniging plaats en komt hij dus weer niet thuis. Geen bergen meegbrachte vieze was voor mij.
Michou maakte gelijk van de gelegenheid gebruik om haar slaapkamer wat te personaliseren. Toen Mats nog thuis was deelden ze tijdelijk een kamer en had Mies haar stempel er nog niet opgedrukt. Nu zag ze haar kans schoon en werd Ikea weer met een bezoekje vereerd. Ook liep ze wat kringloopwinkels met oma af op zoek naar de ideale luie ligstoel. Die is nog niet gevonden dus volgend weekend gaat de zoektocht verder.

Ons flatje is inmiddels aardig op orde. In de weekenden dat Rob thuis was kluste hij hard door. Oven is ingebouwd, de badkamer is af en ook op de boot is e.e.a. gerepareerd. Superman... die vent van mij. En eergisteren kwamen dan eindelijk, na 6 weken opnieuw wachten, de goede lamellen. In de juiste kleur deze keer. Dus nu hangt alles netjes en kijken we niet meer tegen de roze/rode stoffen dingen aan.
Ik zal van de week eens wat foto's maken en een voor & na reportage plaatsen.

Verder gaat het leventje door. Ik ben nog steeds druk met toeristje spelen in eigen stad. Ergens 'n heel raar gevoel. Het is allemaal bekend maar toch ook weer niet. Maar mijn moeder is een goede gids en ik heb nog heel wat te zien of te (her)ontdekken. Vrienden vragen nu de vakantie is afgelopen wanneer ik nou eens op de koffie kom of willen ons nieuwe paleisje komen bewonderen. Dus vervelen doe ik (wij) ons niet.

Einde van een High School tijdperk

En zo zat ik opeens alleen thuis. 

It's now Me, Myself and I (en de huisdieren....).

Zojuist heb ik Rob en Michou op het vliegtuig gezet die naar Nederland afreizen en zoonlief is vannacht/vanmorgen heel vroeg met zijn vrienden vertrokken naar het eiland Koh Samui voor hun senior trip. Vieren dat ze verlost zijn van hun middelbare schooljaren. WANT.....gisteren vond Mats z'n diploma uitreiking plaats.

Tijdens een indrukwekkende ceremonie ontving zoonlief dan eindelijk zijn High School diploma. Zeer officieel, getogen in gown en gap, kreeg hij het bewijs dat zijn middelbare schooljaren nu echt over zijn in handen gedrukt. He graduated! Papa en Mama en grote zus Michou zijn erg trots.

Vriendin Hannah had zelfs twee seniors te feliciteren; haar broer en haar vriendje ;-)

We hebben ook nog officiele (familie)portretten laten maken, die foto's volgen over 2 weken.

Na de feestelijkheden op school zijn we downtown getogen (en zaten 2 uur muurvast in de file, zucht) om daar, met een grote groep vrienden, bij restaurant Bacco nog even verder te feesten. Maar de graduates verlieten ons al snel om toch nog even naar een After Grad Party in een club in de Thonglor area te gaan. Helaas geldt er in Bangkok nog steeds een avondklok en 'moesten' de teens dus om 12 uur  weer 'thuis' zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken, ze feestten gewoon verder bij een vriend om vandaar uit in de vroege ochtend naar het vliegveld te vertrekken. Die zijn dus gewoon de hele nacht opgebleven. (Ik heb zoonlief dan ook niet meer gezien na het eten gisteravond).

Op donderdagavond hadden we nog een pre-graduation GUMBO party bij een vriend van Mats thuis. De moeder komt uit Louisiana en had het locale eten van die streek bereid. Zalig! De champagne, wijn en bier vloeiden in overvloed en toen de vaders uitgedaagd werden voor een spelletje beer pong kon Rob zich natuurlijk niet laten kennen. 

Later was het nog siblings tegen siblings en bleek dat Michou niet voor Mats onderdoet. Die krijgt dat bier ook wel weg. De kids lijken hierin duidelijk niet op hun moeder ;-)

Twee weken geleden was trouwens ook nog Senior Prom. En dus heeft Mats, tussen de IB examens door, ook nog een pak daarvoor laten maken. Wat zeg ik; 2 pakken. Dat is hier in Thailand zeer goed te doen dus beter gelijk wat meer laten aanmeten. We moesten wel een paar keer op en neer rijden voor het passen maar het resultaat is twee mooi zittende outfits.

Op de dag van de Prom verzamelde een aantal vrienden zich en nadat iedereen omgekleed en opgetut was, gingen ze in groepjes richting het chique Peninsula Bangkok hotel. Lang leve vrienden met drivers!

Helaas werd juist dat weekend de noodtoestand afgekondigd en was er een curfew van 10 PM - 6 AM ingesteld. Dat betekende dat de tijd van de Prom dus aangepast moest worden. I.p.v. 8-11 PM werd het feest nu van 5-8 PM gehouden. En ook de After Prom Party downtown (nog belangrijker dan prom zelf ) kon daardoor niet doorgaan. What a bummer! Gelukkig boden de ouders van een senior hun huis ter beschikking aan om daar dan verder te feesten. Een mega groot huis dus er was ruimte genoeg voor al die tieners. Het werd wederom een latertje voor zoonlief.

En vlak voordat school voor de seniors afgelopen was werden er nog groepsfoto's gemaakt voor diverse artikelen in de schoolkrant en voor de senior grad. presentations. Onderstaande foto vind ik gewoon een hele leuke foto. Geeft een goed beeld van Mats z'n vriendengroep.

En zo is het nu aardig stil in huis na alle feestelijkheden en activiteiten. Van de week nog koffie drinken met wat vriendinnen, zal de pedicure maar weer met een bezoekje vereren en voordat ik definitief Thailand verlaat moet ik ook nog een keer een Thaise massage nemen.

Nog een kleine 3 weken. Dan zit ons buitenland avontuur na ruim 11 jaar (in elk geval voor mij en de kids) erop. Manlief blijft het zelfde werk doen en zal nog veel (naar Azie) reizen.

Gelukkig is het inmiddels mooi weer in Nederland lees ik net, dus we komen op een goed tijdstip weer terug.

NB: en lijkt het net alsof alleen Mats feestjes heeft gehad, vergeet ik helemaal te vermelden dat Michou eind vorige maand 21 jaar !!! is geworden en we dat natuurlijk ook nog gevierd hebben. Als kadootje gaan Mies en ik  o.a. samen  5 dagen naar Barcelona in juli. 

In full swing

En zo is ISB alweer 3 weken bezig en zit Mats helemaal in het schoolritme. Deze mama krijgt visioenen van een paar jaar geleden toen Michou in haar eindexamenjaar zat. Senior IB year betekent veel huiswerk met heel veel projecten (Internal Assesments (AI's), Extended Essay (EE) en Theory of Knowledge (TOK)). Ook de CAS (comm. service hours) moeten volgemaakt worden en meneer heeft de eerste maanden allerlei workshops over university application. Wat natuurlijk 'boring' is. Naast de  activities clubs (bookclub en breast cancer awareness group) doet hij ook MUN wat staat voor Model United Nations. Dit jaar (althans in elk geval dit eerste semester) doet hij geen teamsport maar traint wel 3 a 4x in de week met vrienden in de fitnessroom op school onder begeleiding van een instructeur. Uiteraard traint dit work-out groepje 'officieel' na schooltijd wat betekent dat we hier mooi extra voor mogen betalen. Zucht. Maar ja zoonlief moet zijn energie kwijt zegt 'ie, anders wordt hij alleen maar chagrijnig. Humpf, alsof hij nu zo'n prettig humeur heeft ;-)
Afijn, school is in full swing en ik hamer dan ook op planning, organisatie en discipline. Eerst huiswerk dan relaxen. Zoonlief reageert al net zo vriendelijk hierop als dochter toendertijd deed. Zou het dan toch aan mijn manier van communiceren liggen??? Maar eerlijk = eerlijk, Mats heeft z'n zaakjes, vooralsnog, goed voor elkaar. Maar met 'love in the air' probeer ik hem toch wel bij de les te houden.

Michou is nog steeds thuis en ligt het liefst in bed of hangt op de bank half tv kijkend, half met haar ipod-oortjes in haar oren. Zo sociaal. Ik ben blij dat ik huisdieren heb. Is er tenminste nog iemand blij als ik thuiskom haha. Maar vorige week gingen moeder en dochter gezellig winkelen en 's avonds ging ze mee als versterking van Team 'Dutch Dynamite'. Locale pub Breeze had quiz night en met wat Nederlandse dames besloten we deel te nemen. Hilariteit alom. Michou wist gelukkig wel wat antwoorden op vragen uit de muziek- en tv ronde. Is dat bankhangen toch nog ergens goed voor LOL. We wonnen eervol de houten lepel a.k.a. de poedelprijs. 
En afgelopen weekend was haar Filipijnse vriendin Tessi even op bezoek in  Bangkok en gingen de dames samen ziplinen bij Flight of the Gibbon en daarna naar de bioscoop in Siam Paragon mall downtown.
Vanmorgen vroeg heeft Mies zich online ingeschreven voor de vakken van het 1e trimester van het nieuwe studiejaar. Haar 3e jaar alweer. Time flies.
Zij heeft nu nog een week vrij en moet dan ook weer aan de slag.
A.s. maandag komen mijn ouders hier op vakantie en kunnen we nog mooi een weekje wat samen doen. We willen nog met opa en oma gaan fietsen met Co v. Kessel, een  longtail boatride door Nakhon Pathon provincie (dat is achter Michou's studentenkamer) met bezoek aan lotus en fruitfarm, een footmassage nemen en uiteraard traditioneel Thai's -uit- eten gaan.

Rob zit inmiddels, na meer dan een maand in Thailand te zijn geweest, in Australie. Zich o.a. tegoed doen aan al die lekkere stukken Australian beef. Dan vliegt hij volgende week door naar Nieuw Zeeland en is dan nog een kleine week thuis zodat hij ook tijd met mijn ouders kan doorbrengen. En daarna vliegen we saampjes naar Griekenland om onze boot 'op te halen'. Opa en oma blijven gezellig bij Mats en onze huisdieren. Heerlijk genieten van de temperatuur en het goede Thaise leven.

Ik doe het nog steeds erg rustig aan, wil mijn rug niet forceren. De helse stekende pijn is gelukkig verdwenen al zit er ergens nog een wat zeurend gevoel wat af en toe uitstraalt naar mijn linkerbeen. Ik moet dus nog wat medicijnen blijven gebruiken want wil graag ongehinderd op de boot kunnen bewegen. Na de vakantie moet ik dan weer voor controle terugkomen bij de orthopeet. Maar...so far so good. Ondertussen heb ik twee keer koffie gedronken bij vriendinnen thuis en de eerste boosterclub vergadering bijgewoond. Maar (fanatiek) sporten is er dus even niet bij.

Inmiddels zie ik op facebook foto's voorbijkomen dat familieleden al heel actief aan het 'slopen' zijn in ons flatje in Nederland. Goed werk allemaal en fijn zulke hulp. Ik kan niet wachten totdat alles volgend jaar klaar is. Ons eigen paleisje.

Dit weekend nog de laatste hand leggen aan het huis, logeerkamer en de boodschappen en dan is alles schoon en klaar voor de visite. Leuke vooruitzicht(en) allemaal.
Als nu ook nog mijn golfcart het zometeen weer* doet ben ik helemaal tevreden.

Alvast fijn weekend allemaal.

*3x keer dat het servicemannetje voor de accu langskomt. Op dit moment staat deze weer onder lading nadat vorig weekend de accu ook al opgeladen moest worden omdat zoonlief de lichten liet branden. Eergisteren waren er weer problemen en bleek de accuvloeistof op te zijn en  gistermiddag startte de golfcart wederom niet blijkt de accu weer (?) leeg. Zucht. Hopelijk is 3x scheepsrecht.

Nieuwe maand

Daar zijn we weer. Ook manlief is weer thuis; die was eerst een week naar Taiwan en daarna naar Israel. Die kerel reist wat af. Naast zijn 'eigen' landen qua regiokantoor Azie staan ook Brazilie, USA, Zweden & Italie, Australie en Hong Kong nog op het programma. Pffff,  dat wordt weer een eenzaam huwelijk zo. Maar wellicht dat ik bij dat laatste tripje naar HK, wat meer een soort  'weekendje teambuilding'  is met Rob mee ga. Maar dat zullen we nog wel zien t.z.t.

Afgelopen week was het rustig. De gebruikelijke koffie afspraken (de Starbucks gaat nog eens failliet als ik hier weg ga haha) en nog een middagje tutten met vriendin Marion. Die bood mij bij een schoonheidssalon een gezichtsbehandeling aan voor het feit dat ik mijn (ex) maid aan haar had voorgesteld.  Dat die er onlangs opeens mee stopte was uiteraard balen maar tot dan was ze altijd een prima werkster. En nu ik dus geen maid meer heb kon ik van de week zelf aan de slag. Hadden we in Dubai nog veel zand in huis heb ik hier een hond erbij dus per saldo blijft de hoeveelheid poetswerk hetzelfde. Ach, met af en toe een koffiepauze ertussen is het goed te doen. Alleen mijn beddengoed is niet meer zo strak glad gestreken want ik vouw de boel gewoon op en rag er nog eventjes met de strijkbout over. Moet kunnen.

Afgelopen week kwam dan ook eindelijk mijn eigen boek binnen.  Nou ja binnen, er lag een briefje in de brievenbus dat de postbode was langs geweest en dat ik een pakketje bij het postkantoor in Pakkret moest komen ophalen. Althans dat begreep ik via de guard want uiteraard was het briefje volledig in het Thais en snapte ik er de ballen van. Ff googelen waar dat postkantoor dan wel zat en er de volgende dag met de auto er heen gereden.  Inderdaad was het een pakketje van mijn moeder met o.a. mijn eigen boek erin. Zo leuk. Dus de rest van de dag bracht ik al lezende door. Zag helaas nog wat kleine typfoutjes en heb die gauw hersteld en heb ik verder nu ook een goed beeld wat ik moet veranderen aan mijn huidige boekproject 'over the border..... Dubai'.

Verder ben ik nog een avondje naar school geweest i.v.m Junior night. Hier kregen de ouders van de 11th grade students een voorlichting over  University selection and admission procedures. Voor Mats niet echt van toepassing omdat de meeste info gaat over universiteiten in de US, Canada, Australie en de UK, en hij naar alle waarschijnlijkheid in Nederland gaat studeren, maar ik wilde de info toch niet missen. En daarna met Mats ff om de tafel gezeten wat hij dan in Nederland wil gaan studeren, welke universiteiten die opleiding aanbieden en wat de toelatingseisen daarvoor zijn. Maar zoonlief is er nog niet helemaal uit en die moet je bovendien zelf laten schuiven. Hij heeft z'n zaakjes goed op een rij en zit overal wel achteraan. Had ik trouwens al vermeld dat hij het 1e semester zelfs de Honor Roll list heeft gehaald? Betekend een GPA (grade point average) van 3.50 of meer. Hij is goed bezig dus, hopelijk houdt hij dit vol gedurende zijn hele IB jaren. Meneer nam het er gelijk van en ging het weekend stappen met zijn vrienden downtown  /^0^\.

Michou kwam dit weekend ook thuis nadat ze vorige week op haar dorm bleef i.v.m. een fieldtrip van de Nature Lovers club.  Hiermee gingen ze een dagje naar een rijstplantage om o.a. plantjes en zaadjes te wieden. Dat was nog een aardig vermoeid klusje geweest begreep ik. Maar wel gezellig dat ze buiten haar studie zo actief is want verder is ze ook aan het hardlopen geslagen (op de running track v.d. campus) en doet ze nog dit semester nog aan badminton (waarvoor ik de badminton rackets nog opnieuw moest laten bespannen).

Afgelopen weekend zijn we nog naar de bioscoop geweest en heeft Rob nog een verlaat verjaardagskadootje gekregen bij de fietsenwinkel. Michou's fiets was daar ter reparatie en bij het ophalen ervan heeft Rob een nieuwe fietsbroek en een wireless cyclocomputer voor op z'n mountianbike van mij gekregen. Maar hij heeft beiden nog niet kunnen uitproberen want zondagmorgen werd hij te laat wakker om met de Pathum Thani Jakayans fietsgroep mee te gaan want zijn wekker stond nog op de tijdzone van Israel  ;-) Tja, toen zijn we maar naar de Starbucks gefiets en hebben daar een heerlijk kopje koffie genomen.

Inmiddels is iedereen naar school en werk en zit ik met 2 poezen (die onhandig dichtbij mijn toetsenboard liggen) en een hond naast mijn stoel achter de computer. Krantjes lezen, e-mails checken en verder werken aan mijn blogjes uit Dubai. Zometeen een kopje thee zetten en dan nog even in de tuin de zon in. Een lekker begin van de week en nieuwe maand.

aftellen

Zo het aftellen is begonnen. Nog 3 dagen en dan komen mijn schoonouders en een nicht van Rob ons met haar man bezoeken. Leuk, we krijgen dus weer visite (en lekkernij uit Nederland!).  Dat worden weer hele gezellige en natuurlijk drukke weken. Echter hun planning is ook om wat rond te trekken door Thailand. Tenslotte hebben zij vakantie en dan wil je niet alleen ons of enkel Bangkok gezien hebben -_-

Inmiddels is Rob ook weer thuis, hij was voor een kleine week naar Zweden. Maar met een tussenstop in Nederland wat dus betekende een koffer vol lekkers mee terug. Het voorraadje drop, Calve pindakaas, hagelslag en DE koffie is weer voor even aangevuld.

Verder ben ik de afgelopen weeken maar eens actief gebruik gaan maken van mijn Clark Hatch fitness membershipcard. Gym... here I come!  In de strijd tegen de kilootjes en inmiddels waardeloze conditie was ik in eerste instantie weer begonnen met hardlopen. Maar dat blijkt definitief een afgesloten zaak. Mijn rug wil hier echt niet meer aan meewerken. En terwijl Rob dus heerlijk jogt -en tegenwoordig in het weekend met een groep mountainbiket (?)- loop ik, naast het dagelijkse rondje met de hond, de sportschool binnen. Hier heb ik inmiddels een haat-liefde relatie opgebouwd met de stairmaster. Wat een @#%$ apparaat. Maar desondanks geniet ik van mijn uurtje sporten (vandaag zelfs ruim1,5 uur want ik had zulke leuke muziek op mijn i-pod) dus we blijven fanatiek doorgaan.

Nu is 't bijna weekend. Michou is alweer thuis; die hebben we gisteren opgehaald. Ze is druk (euh) aan het studeren want volgende week zijn de final semester exams. Begin februari begint dan semester 2 en moet ze na volgende week andere (vervolg) vakken kiezen. Afhankelijk hoeveel credits ze bij elkaar gesprokkeld heeft. De taal Japans heeft ze trouwens laten vallen. Dat was haar uiteindelijk toch te moeilijk (en naar mijn mening ook een vak waar je niet veel aan hebt, maar dat terzijde). Ze kijkt nu of ze credits voor haar IB Spaans kan krijgen. Lekker vlot allemaal weer. Typisch onze dochter. Maar goed belangrijkste is dat ze het naar haar zin heeft daar op college en haar draai gevonden heeft.

Mats hobbelt ondertussen ook gewoon door. Ergens in februari heeft hij van school Global Citiziens Week (aka Week Without Walls); een soort schoolreisje tbv het goede doel c.q de community. Sigh!
Over een paar maanden moet hij trouwens zijn vakkenpakket kiezen e/o keuze maken voor IB maar meneer heeft nog geen flauw benul wat hij leuk vindt of wil gaan studeren. Lastig kiezen dus. Vooralsnog maar goede cijfers blijven halen dan bekijken we het eind van het schooljaar wel verder.

Wie het ook allemaal bekijkt is Dinkellientje. Onze hondedame begint behoorlijk te puberen. Sinds kort is ze het er niet mee eens dat ik 's morgens naar de sportschool ga en haar dan alleen achter laat. Ze laat dit dan ook goed merken door in die tijd op sloopjacht te gaan. Ze zoekt bewust naar dingen om te slopen. Zo gooit ze de prullebak in de keuken om (en haalt deze vervolgens overhoop) en sleept de inhoud de huiskamer in, heeft al een muis, usb memorystick en oa mijn bril gemold en presteerde het zelfs om een nieuwe halogeenlamp die in een doosje op tafel lag kapot te bijten. Ik bedoel maar.. dat moet toch pijn doen, en toch heeft ze erop zitten kauwen. Ook schoenen, 'n bord met schelpen en een rekenmachientje moesten eraan geloven. Uiteraard dacht ik dat ik alles op een veilige afstand had weggelegd. Niet dus. En 't is niet dat ze geen speelgoed van haarzelf heeft. Wat zeg ik..er staat een hele doos vol. Nu gaat mevrouw in de tuin als ik ga sporten maar ook daar moet ik dus goed kijken of er niet iets ligt of staat wat ze kan slopen. Ik heb in elk geval genoeg gaten in de tuin om nwe boompjes te planten. Het is dat ze zo ongelofelijk knuffelkont is want anders...... Tja, wie wilde er ook weer een boxer?

Zie haar zitten: de directrice....

Fijn weekend allemaal!

Op kamers (2)

Na afgelopen week Michou iedere dag naar de Universiteit te hebben gebracht, of liever gezegd opgehaald want 's morgens bracht Charlie -een zeer sympathieke, betrouwbare en goed Engels sprekende taxichaffeur- haar naar college zodat ik niet zo hoefde te stressen in de vroege ochtend, is nu de tijd aangebroken dat Michou het nest verlaat. De introductieweek is achter de rug, de campus is verkend, vriendinnen zijn gemaakt, haar 1e semester subjects (4 stuks) zijn gekozen, en dus begint morgen het echte studentenleven.

 Vorige week, terwijl Michou hele dagen activiteiten had en dus onder de pannen was, heb ik de nodige spullen alvast naar haar kamer gebracht en de boel wat ingericht. Michou is w.d.b. een makkelijke tante en vindt het allang best dat deze moeder al dat werk uit d'r handen neemt. Verder heb ik van de week nog wat extra inkopen voor haar gedaan (v.a. volgende week mag madam mooi zelf boodschappen doen -_-) en op donderdag toen Mats vrij van school was (lang weekend) zijn we samen nog een keer naar haar apartementje gereden en heeft hij mij geholpen met de laatste dingen te verhuizen en een kastje in elkaar te zetten. Daarna heb ik Mats gelijk de campus van zijn zus laten zien en namen we op de terugweg Michou mee naar huis. Kwamen we trouwens in een giga regenbui terecht (lees: noodweer) en ontstond er natuurlijk een nog langere file dan normaal. En zo waren we weer lekker laat thuis. Zucht.

Maar dat is nu allemaal over want vanmiddag heb ik Michou 'officieel' naar haar kamer gebracht en vanaf nu komt ze dus alleen de weekenden thuis. Wel wennen voor mij om haar zo (moederziel) alleen achter te laten maar ik ben blij dat ze niet meer dagelijks zo lang in de auto hoeft te zitten.

Nog wat eerste foto's van haar kamer:

En nu Rob nog weg is zijn Mats en ik dus saampjes thuis. Nou ja met Dinkel en de katten er nog bij dan.

op kamers

Van de week 's morgens samen met Michou maar eens richting haar a.s. Universiteit gereden. Kijken hoe lang we erover deden in de spits en wat uberhaupt een goede/snelle weg er naar toe was. Nadat we belachelijk vroeg de deur uit gingen om de file in ons compound voor te zijn, de maid ook nog 2x verkeerd reed ivm wegwerkzaamheden en desorientatie kwamen we ruim een uur en drie kwartier later bij MUIC aan. Zelfs onder de meest gunstige omstandigheden duurt de reis zeker een klein uur. No way dat Michou dit 2x per dag gaat afleggen (en de maid dus 4x). Zelfs zonder Michou's studierooster nog te weten, WEET ik al dat dit 'm niet gaat worden. Dit gaat ze niet volhouden. En ook de maid/driver leek niet al te enthousiast.

Daarom zijn we op de campus direct bij de International Relations Office binnengestapt en hebben we gevraagd hoe het met studenthousing zat. De eigen housing facilities zaten al vol (logisch, het nwe semester begint volgende week), MAAR er was in de buurt vd campus onlangs een nieuw apartementen complex  voor int. studenten geopend en daar zou nog wel plaats zijn. Of we daar dan wilden kijken? Uiteraard zijn we er  meteen naar toe gereden en daar werden we wild enthousisast.

Prachtig gebouw, met alle faciliteiten, 24 hr bewaking, en mooie grote gemeubileerde kamers. Er was zelfs nog 1 VIP room (lees: 1 bdr appartment) vrij. Eenmaal die kamer gezien te hebben was Michou om en besloten we dat dit 'm wel gaat worden.

Dus vandaag nog een keertje terug gereden met Rob, zodat hij ook weet waar z'n dochter kom te zitten, en hebben we het huurcontract getekend. Eigenaresse van het pand is een professor van de Universiteit en ze verhuurt dus alleen aan int. studenten.

Verder hebben we thuis mijn keuken- en linnen kasten geplunderd (gggrrr heb ik juist tijdens de verhuizing een grote schoonmaak gehouden en zo veel dubbel spul weggedaan) en de uitzet van Michou bijeen gesprokkeld. Bij Power Buy scoorden we nog een magnetron, waterkoker, 1pits kookplaatje en een grill/tostirooster.

Dus voorlopig kan madam vooruit.

Overmorgen is admissions en intake + moet Michou 2 level placement testen doen (math + English) , de dag erna mag ze foto's maken, ID card regelen en een bankrekening openen plus haar college uniforms kopen (jaja ook hier dragen ze 'schoolkleding'), en 1e betaling studie doen waarna ze haar vakken mag kiezen (course selection) en dan  nog 2 dagen introductie.

Maandag 19 september gaat het echte werk beginnen............STUDEREN!