Einde van een High School tijdperk

En zo zat ik opeens alleen thuis. 

It's now Me, Myself and I (en de huisdieren....).

Zojuist heb ik Rob en Michou op het vliegtuig gezet die naar Nederland afreizen en zoonlief is vannacht/vanmorgen heel vroeg met zijn vrienden vertrokken naar het eiland Koh Samui voor hun senior trip. Vieren dat ze verlost zijn van hun middelbare schooljaren. WANT.....gisteren vond Mats z'n diploma uitreiking plaats.

Tijdens een indrukwekkende ceremonie ontving zoonlief dan eindelijk zijn High School diploma. Zeer officieel, getogen in gown en gap, kreeg hij het bewijs dat zijn middelbare schooljaren nu echt over zijn in handen gedrukt. He graduated! Papa en Mama en grote zus Michou zijn erg trots.

Vriendin Hannah had zelfs twee seniors te feliciteren; haar broer en haar vriendje ;-)

We hebben ook nog officiele (familie)portretten laten maken, die foto's volgen over 2 weken.

Na de feestelijkheden op school zijn we downtown getogen (en zaten 2 uur muurvast in de file, zucht) om daar, met een grote groep vrienden, bij restaurant Bacco nog even verder te feesten. Maar de graduates verlieten ons al snel om toch nog even naar een After Grad Party in een club in de Thonglor area te gaan. Helaas geldt er in Bangkok nog steeds een avondklok en 'moesten' de teens dus om 12 uur  weer 'thuis' zijn. Maar dat mocht de pret niet drukken, ze feestten gewoon verder bij een vriend om vandaar uit in de vroege ochtend naar het vliegveld te vertrekken. Die zijn dus gewoon de hele nacht opgebleven. (Ik heb zoonlief dan ook niet meer gezien na het eten gisteravond).

Op donderdagavond hadden we nog een pre-graduation GUMBO party bij een vriend van Mats thuis. De moeder komt uit Louisiana en had het locale eten van die streek bereid. Zalig! De champagne, wijn en bier vloeiden in overvloed en toen de vaders uitgedaagd werden voor een spelletje beer pong kon Rob zich natuurlijk niet laten kennen. 

Later was het nog siblings tegen siblings en bleek dat Michou niet voor Mats onderdoet. Die krijgt dat bier ook wel weg. De kids lijken hierin duidelijk niet op hun moeder ;-)

Twee weken geleden was trouwens ook nog Senior Prom. En dus heeft Mats, tussen de IB examens door, ook nog een pak daarvoor laten maken. Wat zeg ik; 2 pakken. Dat is hier in Thailand zeer goed te doen dus beter gelijk wat meer laten aanmeten. We moesten wel een paar keer op en neer rijden voor het passen maar het resultaat is twee mooi zittende outfits.

Op de dag van de Prom verzamelde een aantal vrienden zich en nadat iedereen omgekleed en opgetut was, gingen ze in groepjes richting het chique Peninsula Bangkok hotel. Lang leve vrienden met drivers!

Helaas werd juist dat weekend de noodtoestand afgekondigd en was er een curfew van 10 PM - 6 AM ingesteld. Dat betekende dat de tijd van de Prom dus aangepast moest worden. I.p.v. 8-11 PM werd het feest nu van 5-8 PM gehouden. En ook de After Prom Party downtown (nog belangrijker dan prom zelf ) kon daardoor niet doorgaan. What a bummer! Gelukkig boden de ouders van een senior hun huis ter beschikking aan om daar dan verder te feesten. Een mega groot huis dus er was ruimte genoeg voor al die tieners. Het werd wederom een latertje voor zoonlief.

En vlak voordat school voor de seniors afgelopen was werden er nog groepsfoto's gemaakt voor diverse artikelen in de schoolkrant en voor de senior grad. presentations. Onderstaande foto vind ik gewoon een hele leuke foto. Geeft een goed beeld van Mats z'n vriendengroep.

En zo is het nu aardig stil in huis na alle feestelijkheden en activiteiten. Van de week nog koffie drinken met wat vriendinnen, zal de pedicure maar weer met een bezoekje vereren en voordat ik definitief Thailand verlaat moet ik ook nog een keer een Thaise massage nemen.

Nog een kleine 3 weken. Dan zit ons buitenland avontuur na ruim 11 jaar (in elk geval voor mij en de kids) erop. Manlief blijft het zelfde werk doen en zal nog veel (naar Azie) reizen.

Gelukkig is het inmiddels mooi weer in Nederland lees ik net, dus we komen op een goed tijdstip weer terug.

NB: en lijkt het net alsof alleen Mats feestjes heeft gehad, vergeet ik helemaal te vermelden dat Michou eind vorige maand 21 jaar !!! is geworden en we dat natuurlijk ook nog gevierd hebben. Als kadootje gaan Mies en ik  o.a. samen  5 dagen naar Barcelona in juli. 

En toen....

....was er nog maar 1 dag. Morgen komt de Crown verhuiscrew, 3 dagen hebben ze nodig om alles in te pakken en te laden in een 40 ft. container. Opeens gaat het snel. Vanaf woensdag kamperen we dus in een 'kaal' huis.

De afgelopen weken stonden dan ook in het teken van sorteren, opruimen, verkopen, weggooien c.q. weggeven aan goede doelen, schoonmaken, belangrijke papieren en documenten aparthouden en vandaag & gisteren met het volplakken van het huis met briefjes van wat wel en niet meegaat. We blijven tenslotte nog een kleine maand in dit lege huis en dan heb ik wel kleding en wat spulletjes nodig. Met huisdieren in een hotel is geen optie dus is dit voor ons de beste oplossing.
Helaas nokte vorige week mijn wasmachine ermee dus moet ik nu alles met de hand wassen. Zucht, erg handig zo vlak voor vertrek. We waren al van plan een nieuwe was/droogcombinatie in Nederland te kopen maar ik hoopte dat deze oude wasmachine het nog wel even vol zou houden. Niet dus. Ach er zijn ergere dingen in de wereld en wasserettes genoeg in de buurt (al heb ik daar nog geen gebruik van gemaakt) maar het is zo zonde van de extra tijd die dit kost. De huisdieren moesten ook nog hun laatste inentingen zodat ze straks rustig mee het vliegtuig in kunnen en ook de tandarts werd nog met een bezoekje vereerd. Kortom bezigheden genoeg.

Dit alles gebeurde tussendoor want inmiddels werk ik ook weer op school, surveilleren tijdens de IB en senior high school examens die begin van de maand zijn begonnen. Ook zoonlief doet eindexamen dus het is best stressvol (lees: alleen bij moeders) in huis.  Eerst was jongste kind weken druk met zijn universiteitsaanmeldingen en daarna dus met leren.  Afijn, so far so good,  hij heeft er vooralsnog een goed gevoel over. Nog 1 week dan zitten de examens erop en is het gedaan met highschool. Er volgt nog wel een boeken-inlever & administratiedag, een senior farewell breakfast, ook PROM vindt nog plaats en dan is op 6 juni DE graduation. Manlief zou rond die periode ook weer in het land zijn ;-) Die zorgt altijd dat hij tijdens de verhuizing een leuk reisje gepland heeft haha.
De dag na graduation vertrekt hij weer richting Nederland/Europa en reist Michou met hem mee. Want ook zij vertrekt definitief naar Nederland!!!!!

Een tijdje geleden gaf ze al aan dat ze er zo van baalt dat de vakken die zij leuk vindt (afstudeerrichting die zij op wil) steeds geannuleerd worden wegens te weinig deelname of belangstelling. Michou studeert biological science en wil graag de ecologie of wildlife kant op maar de meeste studenten in haar major kiezen voor de bio-medische kant. Dus zij voelde zich gedwongen vakken te nemen die ze eigenlijk niet zo leuk vindt. Dat is niet echt motiverend om dan te studeren. Bovendien vindt ze het best jammer dat er zo weinig intergratie is tussen de studenten. Ondanks dat de universiteit een internationaal karakter heeft (Engelstalig onderwijs) zijn de meeste full-time studenten Thais. De internationale studenten zijn of exchange students (dus maar voor een korte periode op de universiteit en waarvoor aparte begeleiding c.q. programma's zijn dus weinig interactie met de full-time students) of full-time Master students. Maar die zijn vaak veel ouder en volgen hele andere vakken. Nadat 1 van Michou's beste vriendinnen afgelopen jaar terugging naar de Filipijnen en een andere Finse vriendin voor bijna een jaar een exchange in Canada deed vond ze het minder gezellig op college. Leuker is als je vrienden hebt om samen mee te studeren en waarmee je na lestijd kunt afspreken en kunt uitgaan. Wat genieten van je studententijd.
De mede Thaise studenten zijn op zich vriendelijk maar blijven op een afstand.
En dan te weten dat haar familie weer teruggaat naar Nederland en zij, alleen, 'in den verre' achterblijft (in een momenteel onrustig Bangkok) vond ik als moeder dan ook maar helemaal niets.

Afijn om weer een lang verhaal kort te maken keek zij dus naar transfer mogelijkheden. Universiteit van Utrecht bood haar die mogelijkheid. Ze moest nog wel een bepaald vak halen, waarvoor ze het afgelopen trimester erg hard heeft geleerd, en onlangs kreeg ze dan ook te horen dat ze daar is aangenomen. JOEPIE!

Dus dat betekende uitschrijven bij deze universiteit, transcripts aanvragen, kamer opzeggen, kamer leeghalen (3 tripjes met de auto), kamer schoon opleveren en nog even steggelen met de landlord over de borg die we nog terug moesten krijgen en nog wat andere administratieve/financiele zaken afhandelen. Afijn alles is weer geregeld en sinds vorige week woont Michou weer gezellig thuis. Super! Ze kijkt er echt naar uit om weer in Nederland, in de buurt van neven en nichten, opa en oma's en overige familieleden te komen wonen. En wij vinden het reuze gezellige haar nog even in de buurt te hebben. Nog even geen empty nest.

Morgen vroeg op en kijken hoe Dinkel de inpakkers zal begroeten. Om 9 uur staan ze voor m'n deur als het goed is. Hopelijk werkt het weer een beetje mee. Vandaag hadden we flink wat regen. Wel lekker ter afkoeling, even die klamme hitte uit de lucht, maar om met dozen te sjouwen kun je beter geen nattigheid op je kop hebben.

Volgend blogje komt dus vanuit een kaal huis.

Bezig bijtje

Oh wat erg, het is alweer april en sinds februari heb ik niets meer geschreven op dit blog. Ik dacht van wel maar blijkbaar ben ik in de war met Facebook waar het zo makkelijk ff snel wat posten is. Mijn weblog wordt dus een beetje het vergeten kindje.

Afijn we (ik) hebben absoluut niet stil gezeten de afgelopen maand(en), wat heet met de a.s. verhuizing en Mats graduation voor de deur heb ik het nog 'druk'. 

Maar eerst was het zaak om de laatste dingen te regelen voor Rob's grote avontuur: de zeilboot terugvaren richting Slovenie vanwaar deze op transport naar Nederland gaat. Sinds gisteren is manlief op de haven in Griekenland om de boot vaarklaar te maken (de koffie smaakte nog goed zag ik op de foto), morgen arriveert zijn 'crew' en a.s. dinsdag vertrekken ze dan om via Corfu, Italie en Kroatie naar Koper, Slovenie te zeilen.
Om echt optimaal voorbereid te zijn heb ik nog wat extra waterkaarten ter navigatie besteld (naast de electronische kaarten voor de GPS), een navtax receiver voor de weersberichten en moesten de laatste afspraken bevestigd worden met de div. havens onderweg en het transportbedrijf. En aangezien Rob de afgelopen weken in India, Dubai en Saudi Arabie zat komen dit soort zaken dus op mijn bordje terecht.
Ik ben heel benieuwd hoe de zeilreis komende weken verloopt. Wel een heel avontuur. Blijft toch altijd spannend of er geen (motor)problemen onstaan of storm opsteekt. Ik zal blij zijn als de boot eind v.d. maand  veilig in haar nieuwe thuishaven Regatta Center in Medemblik ligt. En de bemanning veilig voet aan wal heeft gezet ;-)
Maar de crew heeft er zin in, ik zag leuke foto's op FB voorbij komen.

Verder moest zoonlief er nog euh, aan herinnerd worden om zijn laatste  community service uren (CAS) vol te maken (nb: hij heeft meer dan genoeg uren gemaakt maar het moet ook nog evenredig verdeeld zijn qua creativity, action/sport en service) en de laatste aanmeldingen voor de universiteiten moesten de deur uit. Althans bepaalde papieren moesten nog nagestuurd worden. Maar hij heeft de laatste weken hard gewerkt, staat er prima voor en alle werkstukken/projecten (Internal assesments) zijn klaar en ingeleverd. Het is nu herhalen en blijven studeren. En hij heeft het daarbij natuurlijk druk met sporten en zijn social life. LOL.

Dan moesten er afspraken gemaakt worden met 3 verhuisbedrijven voor een pre-move survey en quotation zodat ik die door kon geven aan het bedrijf.  Maar het inplannen van de inpakdata is weer weer afhankelijk van de datum waaop wij terugvliegen (ik wil graag zo gauw mogelijk de container in Nederland hebben nadat wij gearriveerd zijn en zit liever hier in een kaal huis). Dus tickets moesten worden geboekt en de vluchten voor de huisdieren geregeld. En dat nooit iets makkelijk gaat bij familie Kemper is bekend. Zucht. Want nu bleek weer dat KLM 'opeens' geen boxers meer vliegt. Alleen als vracht. Kassa!!!!!! Terwijl ik wel 3 jaar geleden met hen met Dinkel naar Thailand ben gekomen. Maar regels zijn veranderd dus ik moest een andere optie vinden.
Om weer een heel lang verhaal kort te maken vliegen Mats en ik met Dinkel nu met via Duitsland met Lufthansa en vliegt Rob dezelfde route een dag later met de katten. Want uiteraard konden we niet samen op 1 vlucht met alle dieren. Wanneer Michou naar Nederland komt is nog niet bekend, haar studierooster is afwijkend en ook haar studentenvisa verloopt/eindigt anders dus we zien wel zij precies van plan is. Daarover later weer een blogje.
Omdat wij ook niet alles mee (kunnen/zullen) nemen naar Nederland heb ik al het e.e.a. aan spullen  verkocht en zijn we bijvoorbeeld nu al golfcart-loos. Kan ik mooi oefenen om weer boodschappen met de fiets te doen! En al dat trappen is gelijk een goede oefening voor mijn knie.

Ondertussen heb ik ook wat 'klus'zaakjes voor ons apartementje ingepland want na het zeilen is Rob nog een paar dagen in Nederland. Dus geregeld dat de boiler geplaatst gaat worden, de badkamer betegeld wordt en dat de PVC laminaatvloer in die week gelegd gaat worden.
Ondertussen heeft mijn moeder zich uitgeloofd in ons huisje en de boel alvast wat schoongemaakt. Na al het klussen, breken en geschuur was het aardig stoffig (lees gruis, verfspatten etc) in huis. Dus heeft ze ramen gezeemd, keuken/wc gesopt, lamellen geboend, vloer geveegd en nog meer van dat soort klusjes. Mam je bent een topper!!.

Ook hebben we alvast een auto gekocht. Lang leve internet haha. Wij hielden al een tijdje de markt in de gaten om te zien wat de autoprijzen deden en of er aanbiedingen/acties waren. Uiteraard hebben we hulptroepen ingeschakeld om de auto te bekijken maar eigenlijk wisten we al genoeg over hoe die rijdt etc. omdat wij in zijn veel grotere broer, maar wel zelfde luxe uitvoering in Dubai hebben gereden (en voordat wij naar het buitenland verhuisden reed Rob al jaren in een lease auto van hetzelfde merk).








Wel 'apart' dat beide auto's hetzelfde gekost hebben ;-).
Eind April haalt Rob de auto op zodat hij alvast vervoer heeft. Hoeft hij niet steeds de auto van mijn moeder te lenen en hebben we gelijk vervoer als we in juni in Nederland arriveren.

De eerste weken van mei is mijn hubbie dan weer eventjes in Bangkok waarna hij weer voor ruim 2 weken naar Spanje en Duitsland vertrekt en volgens mij moest hij ook nog naar Australie terug. Dus ook tijdens deze verhuizing zal ik weer alleen zijn. Het is is inmiddels een traditie geworden haha.

De hele maand mei heeft Mats dan zijn IB examens en ga ik op school weer surveilleren. We zitten dan toch in een kaal huis dus dan kan ik me maar beter wat nuttig maken en gaan werken ;-).
Op 6 juni is dan de officiele HS graduation ceremony en de volgende dag vertrekt zoonlief met bijna zijn hele senioryear voor een graduation trip naar het eiland Koh Samui.
Leuke detail is dat zijn vrienden van zijn oude school in Dubai ook in die periode een senior trip gepland hebben naar hetzelfde eiland dus je begrijpt dat dat een groot feest wordt.

Dus het gaat nu allemaal opschieten en er valt nog genoeg te regelen. Nog ca. 2,5 maand en dan zit ons buitenland-avontuur er na ruim 11 jaar erop.

In full swing

En zo is ISB alweer 3 weken bezig en zit Mats helemaal in het schoolritme. Deze mama krijgt visioenen van een paar jaar geleden toen Michou in haar eindexamenjaar zat. Senior IB year betekent veel huiswerk met heel veel projecten (Internal Assesments (AI's), Extended Essay (EE) en Theory of Knowledge (TOK)). Ook de CAS (comm. service hours) moeten volgemaakt worden en meneer heeft de eerste maanden allerlei workshops over university application. Wat natuurlijk 'boring' is. Naast de  activities clubs (bookclub en breast cancer awareness group) doet hij ook MUN wat staat voor Model United Nations. Dit jaar (althans in elk geval dit eerste semester) doet hij geen teamsport maar traint wel 3 a 4x in de week met vrienden in de fitnessroom op school onder begeleiding van een instructeur. Uiteraard traint dit work-out groepje 'officieel' na schooltijd wat betekent dat we hier mooi extra voor mogen betalen. Zucht. Maar ja zoonlief moet zijn energie kwijt zegt 'ie, anders wordt hij alleen maar chagrijnig. Humpf, alsof hij nu zo'n prettig humeur heeft ;-)
Afijn, school is in full swing en ik hamer dan ook op planning, organisatie en discipline. Eerst huiswerk dan relaxen. Zoonlief reageert al net zo vriendelijk hierop als dochter toendertijd deed. Zou het dan toch aan mijn manier van communiceren liggen??? Maar eerlijk = eerlijk, Mats heeft z'n zaakjes, vooralsnog, goed voor elkaar. Maar met 'love in the air' probeer ik hem toch wel bij de les te houden.

Michou is nog steeds thuis en ligt het liefst in bed of hangt op de bank half tv kijkend, half met haar ipod-oortjes in haar oren. Zo sociaal. Ik ben blij dat ik huisdieren heb. Is er tenminste nog iemand blij als ik thuiskom haha. Maar vorige week gingen moeder en dochter gezellig winkelen en 's avonds ging ze mee als versterking van Team 'Dutch Dynamite'. Locale pub Breeze had quiz night en met wat Nederlandse dames besloten we deel te nemen. Hilariteit alom. Michou wist gelukkig wel wat antwoorden op vragen uit de muziek- en tv ronde. Is dat bankhangen toch nog ergens goed voor LOL. We wonnen eervol de houten lepel a.k.a. de poedelprijs. 
En afgelopen weekend was haar Filipijnse vriendin Tessi even op bezoek in  Bangkok en gingen de dames samen ziplinen bij Flight of the Gibbon en daarna naar de bioscoop in Siam Paragon mall downtown.
Vanmorgen vroeg heeft Mies zich online ingeschreven voor de vakken van het 1e trimester van het nieuwe studiejaar. Haar 3e jaar alweer. Time flies.
Zij heeft nu nog een week vrij en moet dan ook weer aan de slag.
A.s. maandag komen mijn ouders hier op vakantie en kunnen we nog mooi een weekje wat samen doen. We willen nog met opa en oma gaan fietsen met Co v. Kessel, een  longtail boatride door Nakhon Pathon provincie (dat is achter Michou's studentenkamer) met bezoek aan lotus en fruitfarm, een footmassage nemen en uiteraard traditioneel Thai's -uit- eten gaan.

Rob zit inmiddels, na meer dan een maand in Thailand te zijn geweest, in Australie. Zich o.a. tegoed doen aan al die lekkere stukken Australian beef. Dan vliegt hij volgende week door naar Nieuw Zeeland en is dan nog een kleine week thuis zodat hij ook tijd met mijn ouders kan doorbrengen. En daarna vliegen we saampjes naar Griekenland om onze boot 'op te halen'. Opa en oma blijven gezellig bij Mats en onze huisdieren. Heerlijk genieten van de temperatuur en het goede Thaise leven.

Ik doe het nog steeds erg rustig aan, wil mijn rug niet forceren. De helse stekende pijn is gelukkig verdwenen al zit er ergens nog een wat zeurend gevoel wat af en toe uitstraalt naar mijn linkerbeen. Ik moet dus nog wat medicijnen blijven gebruiken want wil graag ongehinderd op de boot kunnen bewegen. Na de vakantie moet ik dan weer voor controle terugkomen bij de orthopeet. Maar...so far so good. Ondertussen heb ik twee keer koffie gedronken bij vriendinnen thuis en de eerste boosterclub vergadering bijgewoond. Maar (fanatiek) sporten is er dus even niet bij.

Inmiddels zie ik op facebook foto's voorbijkomen dat familieleden al heel actief aan het 'slopen' zijn in ons flatje in Nederland. Goed werk allemaal en fijn zulke hulp. Ik kan niet wachten totdat alles volgend jaar klaar is. Ons eigen paleisje.

Dit weekend nog de laatste hand leggen aan het huis, logeerkamer en de boodschappen en dan is alles schoon en klaar voor de visite. Leuke vooruitzicht(en) allemaal.
Als nu ook nog mijn golfcart het zometeen weer* doet ben ik helemaal tevreden.

Alvast fijn weekend allemaal.

*3x keer dat het servicemannetje voor de accu langskomt. Op dit moment staat deze weer onder lading nadat vorig weekend de accu ook al opgeladen moest worden omdat zoonlief de lichten liet branden. Eergisteren waren er weer problemen en bleek de accuvloeistof op te zijn en  gistermiddag startte de golfcart wederom niet blijkt de accu weer (?) leeg. Zucht. Hopelijk is 3x scheepsrecht.

Pijn

Inmiddels ben ik alweer even 'thuis' in Thailand. De overgang was niet zo groot deze keer door het mooie  weer wat  Nederland nu ten dele valt. Er is officieel sprake van een hittegolf daar. Zo behoren de hollandse zomers altijd te zijn ;-) De klamheid of liever gezegd de hoge luchtvochtigheid hier valt dan als een vieze deken over je heen.

Het weerzien met man en kinderen was fijn, ik zat vol verhalen over 'ons' nieuwe huisje. Al realiseer ik me dat het voor de kinderen minder leeft omdat ze er waarschijnlijk nooit echt zullen gaan wonen. Die zijn tegen die tijd dan beiden het huis uit. Minder fijn was de stapel strijk die op wij te wachten lag. Er was door de kids gewassen maar daarmee hielden de gedane huishoudelijke klussen op. Er stond een stapel afwas op het aanrecht en ook de vloer had geen mop gezien de afgelopen dagen. Niet zo fijn met huisdieren en hun loslatende haren. Laten we zeggen dat de hond een warmer welkom kreeg. De kids zagen sinds lange tijd weer eens mijn minder vriendelijke kant en ruimden daarna zowaar 'spontaan' hun eigen kamer op.

Met Michou ben ik daarna twee ochtenden gaan sporten (Thaibo en bodysculpt), we hebben samen geluncht en gingen nog met Rob samen richting haar kamer/Uni om daar bij immigration haar 90 dgn 'adres meldingsplicht'  weer door te geven.
Vrijdagmiddag voelde ik me wat stijf en ging 's avonds op tijd naar bed. Die nacht sliep ik slecht, kreeg last van mijn rug en vanaf zaterdag ging het dan ook volledig mis. De vreselijkste rugpijn sinds tijden speelde mij parten. Ik kon niet liggen, draaien, staan of zitten. M.a.w ik kon helemaal niets. Ik wist niet meer hoe ik het had. Elke beweging deed zeer. Ik werd er misselijk van. Alsof iemand met een mes in je rug steekt en dat mes nog lekker even flink ronddraait. Bukken... een drama. Naar de wc gaan, je onderbroek aantrekken, tandenpoetsen en dan je mond willen spoelen....overal buig je bij. De tranen hebben dan ook gevloeid, dat zeg ik eerlijk. Alle medicijnen die ik nog had van de vorige keer heb ik ingenomen, warmte op mijn rug, harde douchestraal.... niets hielp de scherpte van de pijn af te nemen. Uiteindelijk na een paar dagen maar naar het ziekenhuis gegaan waar ik een injectie kreeg en zwaardere medicijnen. Dat alles heeft geholpen want ik kan weer lopen en bewegen, nagenoeg, zonder pijn. Ik moet nog wel rustig aan blijven doen de komende twee weken en mag niet meer zo actief sporten van de arts. In beweging blijven is wat anders dan (fanatiek) sporten, tja. A.s. woensdag moet ik terugkomen bij de orthopeet op de spinal-center afdeling van het hospital en kijken we verder waarom ik opeens weer zo'n last van mijn rug hebt. Maar ja versleten wervels blijven gewoon versleten wervels. Gelukkig ziet het er naar uit dat ik straks in september gewoon kan zeilen.

Nu is het weer weekend. Morgen nog een dagje vrij (birthday of the Thai queen) en dan dinsdag begint school voor Mats. Eindelijk! Je merkte de afgelopen dagen al dat het steeds drukker werd in ons compound. Alle vakantiegangers kwamen terug. Wel een stuk gezelliger hoor, het was zo stil op straat. Het houdt ook in dat Mats vriendjes hier de deur weer plat lopen. De een na de ander zie ik naar zijn slaapkamer verdwijnen. Of zoonlief gaat er met de golfcar vandoor en bivakeert bij een ander thuis. Maar de pret zal gauw minder worden nu hij als senior aan zijn laatste IB jaar begint. Er staat hem een druk 1e semester te wachten. Ikzelf ga trouwens de boosterclub helpen dit komende jaar.

Michou heeft pas vakantie gekregen en is nog vrij tot mid. september. Wel leuk want dan kan ze nog de 1e week met mijn ouders doorbrengen als die hier tegen de tijd op bezoek komen.

In beweging blijven is goed voor mijn rug dus we gaan Dinkel maar eens uitlaten. De hond is de enige die baat heeft bij mijn rugpijn want er is nog nooit zo veel met haar gewandeld.

Prettige zondag!

Vakantie

In principe is Mats' schoolvakantie begonnen.
Afgelopen vrijdag was er dan ook soort end of school/after graduation party downtown Bangkok en bijna de hele highschool (althans sommige 10 en bijna alle 11 en 12 graders) was daar aan het feesten. Zoonlief uiteraard ook en hij nam weer een vriend mee naar huis voor een sleepover.
Het werd dus een latertje (ik slaap niet eerder voordat ik weet dat mijn kroost weer veilig thuis is) en zaterdag gingen de tieners gewoon verder waar ze vrijdagnacht, of liever gezegd zaterdag morgen vroeg, geindigd waren en hadden ze een surprise farewell party voor Mats vriendin die naar een andere school gaat. Rob en ik hadden een afscheidsfeestje bij J & J die na 3 jaar Bangkok weer het Hollandse weer gaan trotseren. Dus wederom lagen we laat in bed. Zondag dus een beetje gerommeld in huis (was en strijk van dochterlief weggewerkt) en daarna Michou bijtijds naar haar kamer gebracht want die had later op de middag afgesproken met een studiegenote. En toen we weer thuis kwamen had Mats vriend(inn)en over. Het is altijd een zoete inval bij ons in huis, zijn kamer is een soort verzamelpunt geloof ik. Afijn, als ze maar lol hebben en school is toch gedaan.

Dan zou je zeggen gelukkig kunnen jullie dan maandag uitslapen..... maar nee... vanmorgen ging gewoon weer vroeg de wekker. Want zoonlief gaat tijdens de eerste sessie van Summer School helpen als 'Teacher Assistent'. 4 weken lang heeft hij dus 'school' van 7 am tot 1 pm en staat deze moeder netjes op om te zorgen dat mijn jongste kind op tijd z'n bed uitkomt en ook nog wat voedzaam naar binnen werkt. Ik ben benieuwd hoe het werken hem bevalt. Maar we hebben toch geen echte vakantieplannen, Michou is pas mid juli vrij, en vanaf volgende week zijn zijn meeste vrienden toch allemaal weg (het is nu al uitgestorven in ons compound vind ik). Dus dit is een mooie gelegenheid voor hem om lekker bezig te zijn.

Via via vond ik nog foto's van Mats genomen tijdens HS Prom. Hij houdt niet zo van poseren of op de foto gaan, en op de dag van de Prom zelf verzamelde de vriendengroep zich eerst bij iemand downtown en kleedden ze zich daar pas om, dus ik had het stel nog niet in 'vol ornaat' gezien. Maar deze foto vind ik erg leuk.

Verder krijgt Mats deze week zijn rapport en zijn we benieuwd hoe de tentamens zijn gegaan. Hij verwacht zelf dat hij Honor roll deze keer niet heeft gehaald. Maar wel nog steeds een mooie GPA heeft. No worries mom. Oke, we zullen wel zien. Ik vind dat het allang goed gaat zo in het 1e jaar Full IB.

Michou had afgelopen weken haar midterms en krijgt ook vanaf volgende week de uitslagen daarvan. Maar de cijfers van haar finals straks begin juli zijn natuurlijk degenen die echt tellen.
Het lijkt het erop dat beide 'kinderen' hun draai prima gevonden hebben hier in Azie en goed hun best doen. Wij zijn super trotse ouders dus.

Verder heb ik deze komende weken weinig op het programma staan. Rob gaat weer reizen ( Sri Lanka, Nigeria, Zuid Afrika en Mauritius staan in z'n agenda) dus die is weer veel van huis. What's new. Ondertussen moeten ook ons Thaise visa weer voor een jaar verlengd worden, heb ik bij de dierenarts voor onze viervoeters een afspraak voor de rabies bloedtest en wachten wij nog steeds op ons nieuwe/ aangepaste huurcontract wat aangeeft dat we nog een jaartje mogen blijven zitten in dit huis. Zucht, het loopt allemaal weer soepeltjes en vlot. NOT!

Maar het weer is lekker, wat zeg ik heet, maar nu het regenseizoen officieel begonnen is koelt het gelukkig af en toe lekker af. Dinkel vindt al die plassen heerlijk. Dus die zal straks het tropische klimaat niet missen en zich prima thuis voelen in het kille, natte kikkerlandje.

Updeetje: Mats heeft de Honor Roll lijst wel gehaald. WoopWoop !!!! Maar w.b.t. Summer School stond hij opeens niet meer op de lijst en staat hij dus waarschijnlijk ingedeeld voor de 2e sessie. Zucht. Hij heeft gisteren nog wel geholpen maar moet nu verder de rest gaan regelen met met de admin. dame Ggrrrr.

Gezelligheid alom.

En zo zijn er weer twee weken voorbij na mijn vorige blogje.
Life is as usual, de dagelijkse routine sluipt erin.
Dochterlief kwam vorig weekend gezellig naar huis (maar blijft dit weekend op haar kamer), zoonlief had gewoon school (saai) en manlief was zowaar twee weken 'in den lande' en is gisteren weer vertrokken voor een twee-weekse reis naar Nederland en Zweden. Die eerste week is trouwens een vakantieweek waarin hij veel leuke afspraakjes maar ook twee 'nautic' examens heeft staan. Toi toi toi.

Ondertussen ben ik begonnen met surveilleren bij de IB examens op school en naast het laten draaien van ons huishouden, het uitlaten van Dinkel, doen van de boodschappen, koken enzovoort houdt dit 'werk' me weer even van de straat. Verder was er nog een end of year meeting van de Boosterclub waar ik mijn gezicht ook even liet zien. Ik heb mij nl. door een landgenote laten overhalen om dit team volgend jaar te gaan versterken. Tja, als we maar van de straat blijven...

Eergisteren ben ik nog met een 7 tal Nederlandse dames wezen borrelen bij Breeze, gedeeltelijk nog voor mijn verjaardag maar vooral omdat wij dames eens hoognodig aan een ladies night out toe waren /^0^\. Wat hebben we gelachen. En wij hadden zo'n pret dat we vergeten zijn om foto's te maken (al vraag ik me af of die uberhaupt duidelijk en scherp geweest zouden zijn, want de drank vloeide aardig).
Het bleek dat het juist die avond quiz-night in de pub was en we werden vriendelijke doch dringend euh, gevraagd om mee te doen. Oke, om dit varkentje te wassen hadden we wel wat wijn en bier nodig. Dus daar zaten we dan tussen al die fanatieke quizers (vooral leraren van school) en andere wandelende encyclopedieen. Wij, als moeders, haddden nog wel een jonker ingezet bij de 'kinderboeken-ronde' maar weet ik veel hoe al die Amerikaanse/Engelse kinderboeken van tegenwoordig heten. Ik ben van het Dikkie Dik, Nijntje , Pluk vd Petteflat en  het Jip & Janeke tijdperk. Al schijnt Rupsje Nooitgenoeg vertaald te zijn vanuit het Engels. En wisten jullie dat ze met de vraag "welk mannelijke orgaan is gemiddeld 4 inches lang?" de tong bedoelen????  Humpff, ik vond onze antwoorden toch allemaal veel origineler.
Maar de Muziek ronde die hadden we wel 'in da pocket'. Al wisten de andere teams ook gelijk alle antwoorden doordat wij de hits zo luid en duidelijk meeblerden euh, zongen. Team "Ride Sally Ride" heeft in elk geval goed van zich laten horen. We belanden op de 7e, de een na laatste plaats. Hadden we toch bijna mooi de poedelprijs te pakken hihi.
Na de quiz zijn we nog blijven hangen en veels te laat lag ik die avond dan ook in bed. Oef, en de volgende morgen moest ik al om 7 uur weer op school zijn. Gelukkig dat de examenkandidaten druk met hun opgaven bezig waren zodat mijn slaperige kop en chagerijnige uitdrukking niet zo opviel.

Nu is het dus weekend. Rob is weg, Michou op haar kamer en Mats is zojuist vertrokken naar de stad om met een vriend kleding te kopen (laten maken?) voor HS prom van volgende week. Dus het is rustig in huis, heerlijk koel (JAAA eindelijk is de airco gemaakt en die op de slaapkamer zelfs vervangen) en liggen hond en katten gezellig bij, of zeg je aan, mijn voeten. Wat een huiselijk tafereeltje. Gezelligheid alom.

Fijn weekend allemaal!

Allerlaatste Koninginnedag

Afgelopen dinsdag was het de allerlaatste keer dat mijn verjaardag viel op Koninginnedag.  Na 45 jaar wordt  mijn verjaardag op 30 april weer een 'gewone' dag en vieren we vanaf volgend jaar Koningsdag op 27 april.  Dus nooit meer een vlag die voor mij wordt uitgehangen hihi.

Net als miljoenen medelanders heb ik afgelopen dinsdag voor de buis gezeten en zag ik hoe Willem Alexander onze nieuwe koning werd. Wat een mooie dag. Wat zag Maxima er prachtig en stralend uit, de prinsesjes in hun mooie jurkjes en overal feest.  Zelfs het zo afgekraakte koningslied vond ik mooi. En al die oranje en blije mensen op straat. Wat een genot om te zien hoe wij dan bijeen komen met z'n allen. Op zulke momenten ben ik echt trots om een Nederlandse te zijn.

Ook hier in Bangkok werd de kroning groots gevierd en waren we 's avonds uitgenodigd  op de Nederlandse ambassade. Via grote schermen en onder het genot van een hapje en een drankje (nou ja hapje.... het was een heel Hollands buffet) konden de ca.1200 gasten de beediging en inhuldiging van Koning Willem Alexander volgen. Wat een gezelligheid. De bitterballen smaakten  goed.

 

 

 

Er stond nog een leuk stukje over de warm inhuldigingsfeest in Bangkok op de NOS site !

 

W.b.t. mijn verjaardag heb ik dat verder niet echt gevierd.  Wel nog even koffie gedronken met een vriendin bij Starbucks en ik moet zeggen dat ik door mijn mannetje nog verwend werd met een mooie  Buddha to Buddha ringen- en armband set. Woehoe. En volgende week donderdag gaan we nog met wat dames mijn verjaardag vieren bij Breeze beer bar.

 

Verder heb ik weinig te melden. Vandaag zijn de IB examens op school begonnen en ben ik de komende weken een van de surveillanten daarbij.  En zo ben ik dus weer even van de straat.

aftellen

Zo het aftellen is begonnen. Nog 3 dagen en dan komen mijn schoonouders en een nicht van Rob ons met haar man bezoeken. Leuk, we krijgen dus weer visite (en lekkernij uit Nederland!).  Dat worden weer hele gezellige en natuurlijk drukke weken. Echter hun planning is ook om wat rond te trekken door Thailand. Tenslotte hebben zij vakantie en dan wil je niet alleen ons of enkel Bangkok gezien hebben -_-

Inmiddels is Rob ook weer thuis, hij was voor een kleine week naar Zweden. Maar met een tussenstop in Nederland wat dus betekende een koffer vol lekkers mee terug. Het voorraadje drop, Calve pindakaas, hagelslag en DE koffie is weer voor even aangevuld.

Verder ben ik de afgelopen weeken maar eens actief gebruik gaan maken van mijn Clark Hatch fitness membershipcard. Gym... here I come!  In de strijd tegen de kilootjes en inmiddels waardeloze conditie was ik in eerste instantie weer begonnen met hardlopen. Maar dat blijkt definitief een afgesloten zaak. Mijn rug wil hier echt niet meer aan meewerken. En terwijl Rob dus heerlijk jogt -en tegenwoordig in het weekend met een groep mountainbiket (?)- loop ik, naast het dagelijkse rondje met de hond, de sportschool binnen. Hier heb ik inmiddels een haat-liefde relatie opgebouwd met de stairmaster. Wat een @#%$ apparaat. Maar desondanks geniet ik van mijn uurtje sporten (vandaag zelfs ruim1,5 uur want ik had zulke leuke muziek op mijn i-pod) dus we blijven fanatiek doorgaan.

Nu is 't bijna weekend. Michou is alweer thuis; die hebben we gisteren opgehaald. Ze is druk (euh) aan het studeren want volgende week zijn de final semester exams. Begin februari begint dan semester 2 en moet ze na volgende week andere (vervolg) vakken kiezen. Afhankelijk hoeveel credits ze bij elkaar gesprokkeld heeft. De taal Japans heeft ze trouwens laten vallen. Dat was haar uiteindelijk toch te moeilijk (en naar mijn mening ook een vak waar je niet veel aan hebt, maar dat terzijde). Ze kijkt nu of ze credits voor haar IB Spaans kan krijgen. Lekker vlot allemaal weer. Typisch onze dochter. Maar goed belangrijkste is dat ze het naar haar zin heeft daar op college en haar draai gevonden heeft.

Mats hobbelt ondertussen ook gewoon door. Ergens in februari heeft hij van school Global Citiziens Week (aka Week Without Walls); een soort schoolreisje tbv het goede doel c.q de community. Sigh!
Over een paar maanden moet hij trouwens zijn vakkenpakket kiezen e/o keuze maken voor IB maar meneer heeft nog geen flauw benul wat hij leuk vindt of wil gaan studeren. Lastig kiezen dus. Vooralsnog maar goede cijfers blijven halen dan bekijken we het eind van het schooljaar wel verder.

Wie het ook allemaal bekijkt is Dinkellientje. Onze hondedame begint behoorlijk te puberen. Sinds kort is ze het er niet mee eens dat ik 's morgens naar de sportschool ga en haar dan alleen achter laat. Ze laat dit dan ook goed merken door in die tijd op sloopjacht te gaan. Ze zoekt bewust naar dingen om te slopen. Zo gooit ze de prullebak in de keuken om (en haalt deze vervolgens overhoop) en sleept de inhoud de huiskamer in, heeft al een muis, usb memorystick en oa mijn bril gemold en presteerde het zelfs om een nieuwe halogeenlamp die in een doosje op tafel lag kapot te bijten. Ik bedoel maar.. dat moet toch pijn doen, en toch heeft ze erop zitten kauwen. Ook schoenen, 'n bord met schelpen en een rekenmachientje moesten eraan geloven. Uiteraard dacht ik dat ik alles op een veilige afstand had weggelegd. Niet dus. En 't is niet dat ze geen speelgoed van haarzelf heeft. Wat zeg ik..er staat een hele doos vol. Nu gaat mevrouw in de tuin als ik ga sporten maar ook daar moet ik dus goed kijken of er niet iets ligt of staat wat ze kan slopen. Ik heb in elk geval genoeg gaten in de tuin om nwe boompjes te planten. Het is dat ze zo ongelofelijk knuffelkont is want anders...... Tja, wie wilde er ook weer een boxer?

Zie haar zitten: de directrice....

Fijn weekend allemaal!

Mission impossible?

Afgelopen vrijdag was het zover. Rob en ik gingen op avontuur. Onze missie:  het paspoort van Michou ophalen. Zoals ik in de vorige posting al geschreven had, hebben wij dit paspoort nodig voor verlenging van onze visa en lag het nog in Michou's studentenkamer in het ondergelopen Salaya.

Donderdags heb ik eerst contact gehad met een proffesor van de universiteit en tevens eigenaresse van MU place. Zij vertelde dat het campus + appartementengebouw droog lagen maar dat de omgeving blank stond. Salaya was alleen bereikaar via bus (en alleen enkele lijnen), trein, legertruck of  verhoogde 4 wheeldrive/ pickup truck. Rob en ik besloten heen met de trein te gaan. Online had ik al eea uitgezocht. We zouden wel zien tot  hoever we konden komen.

Al vroeg vertrekken we naar Hua lamphong trainstation. Vanaf dit main railway station in Bangkok vertrekken treinen naar allerlei bestemmingen in geheel Thailand. Het is een heel mooi oud gebouw, vol historie en we hadden voldoende tijd om op ons gemak koffie te drinken en wat rond te kijken.

Om 9.20 uur vertok onze trein richting Hua Hin. Een rit van zo'n 25 km, enkele reis a 8 bath p.p (0,20 eurocent). Een oud treinstel, klasse 3, geen airconditioning maar met ventilatoren aan het plafond en houten luiken als ramen die gewoon open stonden. Echt om te gillen. Normaliter duurt de reis trouwens ongeveer een uur. Maar ivm de overstromingen deden we er bijna een uur en drie kwartier over. Maar dat gaf niet. We waren een dagje uit, 't is mooi weer en voor ons een geweldige manier om wat van Bangkok en de omgeving te zien. Als je zag hoe dicht de trein soms langs 'woningen' reed....brrr.

En hoe dichter we bij Salaya kwamen hoe meer we van de overstromingen zagen. Het spoor lag wel wat hoger maar toch moest ook de trein soms door het water. Eenmaal aangekomen bij Salaya station stonder er nu geen taxi's of tuk-tuks klaar maar mensen met bootjes die reizigers tegen betaling verder wilden vervoeren. Maar omdat Michou's appartementen gebouw zo'n 3 km verderop aan de spoorlijn ligt wilden Rob en ik in eerste instantie verder over de rails en een aangelegd zandzakkenspoor naar haar kamer lopen. Helaas liep dit 'pad' dood of althans tegen een muur aan. Daar konden we niet overheen. Er zat dus niets anders op dan teruglopen en via de normale doorgaande weg naar de ingang van haar flatgebouw te lopen. En dat betekende door het water waden!!!. Het eerste stuk was knie-diep maar meer aan de zijkant van de 'straat' was het wat beter te doen. Daar was het waterpeil ietsje lager. Maar wat een gedoe zeg. Echt bizar om al dat water en ondergelopen huizen en winkels te zien. Wat een ellende voor al die mensen. Je kon aan de muren van de huizen goed zien hoe hoog het water heeft gestaan. Het waterniveau is dus nu wel aan het zakken maar 40+cm is nog steeds te veel :-(.

Eenmaal in de hoofdstraat zagen we dat de campus van Mahidol, Michou's universiteit het inderdaad redelijk droog gehouden had. Men had met spoed een hele dijk rondom de campus aangelegd en deze heeft het gelukkig gehouden. Maar aan de andere kant van deze barriere lag het dus allemaal onder water. Al lopend door het water kwam er net een legervoertuig voorbij en mochten we instappen. Zij zetten ons daarna netjes bij MU place af.

Omdat de straat hier wat omhoog loopt bleek het inderdaad droog. Dus gelukkig heeft het appartementengebouw geen waterschade opgelopen. Michou's fiets stond dan ook nog netjes in de stalling -_-

Wij hebben buiten toen gauw onze natte schoenen uit gedaan en zijn naar binnen, naar de 7e verdieping gegaan, naar Michou's kamer...alwaar we als eerste haar paspoort hebben gepakt. JOEHOEE missie geslaagd!!  Hoe we verder weer thuis komen dat zien we wel maar we hebben het in elk geval het geen waarvoor we kwamen! Snel nog even de kamer en koelkast geinspecteerd maar omdat de stroom gewoon is aangebleven was alles prima in orde. Geen ontdooide vriezer en/of bedorven levensmiddelen. Pfff. Alleen een laag stof maar dat mag dochterlief straks zelf schoonmaken ;-)

Toen weer gauw naar buiten, natte schoenen aan en weer door het water richting station lopen. De trein naar Bangkok gaat pas weer eind vd dag maar met een beetje gelukt halen we de trein naar station Bangkok Noi (Thonburi). Dan zijn we in elk geval weer dichter bij Bangkok centrum. Maar al lopende zag ik opeens een bus staan waarvan ik aan het busnummer te zien vermoedde dat deze richting Bangkok ging.  Dus door het water naar de overkant en dit gevraagd. Chauffeur sprak geen Engels maar het woord Bangkok verstond hij wel en hij knikte. Dus besloten we om terug dan maar met de bus te gaan. Is weer wat anders en zien we wellicht nog wat meer van de omgeving. Het buskaartje kostte wel 9 bath (0,24 eurocent) p.p en dan mag je plaatsnemen op houten banken en voor een open raam zitten. Een vreselijk oud barrel, gaten zaten in de houten vloer! maar wederom een hele belevenis. En je zit tussen de locale Thai. De bus reed een alternatieve route maar moest nog steeds door 'n flinke laag water. De meesten rijbanen waren dan ook onbruikbaar dus tegemoetkomend verkeer (vrachtwagens, pick up trucks of andere bussen) manouvreren maar ternauwenood langs elkaar. En die tegenliggers veroorzaken ook golven dus tot 2x toe sloeg de bus af en hield ik mijn hart vast of de chauffeur de motor weer aan de praat zou krijgen. Maar het moet gezegd, hij was een prima mechanicien.

Onderweg weer veel gezien en ruim een uur later kwamen we Bangkok binnen. Bij een shopping mall uitgestapt en eerst even gauw wat gegeten. Daarna met een taxi (77 bath = 1,95 eurocent) terug naar Hua Lamphong station alwaar onze auto geparkeerd stond.

Al met al waren we om 4 uur weer thuis. MET paspoort...

Mission IM POSSIBLE!!

Nu dinsdag de visa stempels regelen. Kunnen we weer 3 mnd vooruit.

updeetje

Inmiddels zullen jullie de verhalen en nieuwsberichten over de overstromingen in Bangkok wel zat zijn. Wij in ieder geval wel -_-.
Gelukkig houden we het nog steeds droog in onze wijk en lijkt het erop dat onze buurt goed wegkomt. Maar pas als AL het water is afgevoerd weten we dit zeker. Tot dan .......

Aangezien de situatie vorig weekend nog kritisch was, en ik opeens de mogelijkheid had om de tickets van mijn ouders kosteloos om te boeken, heb ik dit toch maar gedaan. Beter safe then sorry. Anders zouden opa en oma volgende week al komen maar nu bezoeken ze ons in december. En nu hoef ik ook niet gauw alle opgeslagen meubelen uit de logeerkamer te sjouwen. Bovendien is het nu niet echt leuk toeristje spelen hier in de omgeving met al dat water. Hopelijk is in December beter. Verder heb ik de geboekte vakantie naar Phuket eind van het jaar ook maar geannuleerd omdat Michou's vakantie veranderd is. Zij is dus niet vrij. Nu zijn in elk geval mijn ouders gezellig met kerst hier. En we zien wel wat we dan in die periode nog gaan doen. Ik boek in elk geval niets meer op voorhand.

Zoals geschreven in de omgeving om ons heen is het aardig nat. Dus toen Mats en ik eergisteren vanuit downtown Bangkok met de taxi terug naar huis gingen reed de -niet Engels sprekende- chauffeur lina recta het ondergelopen gebied binnen. Zucht, we hadden blijkbaar  een watertaxi besteld.

 Na een giga omweg kwamen we uiteindelijk toch nog droog thuis aan. Mats had al visioenen dat hij moest gaan zwemmen haha.

Inmiddels is Mats herfstvakantie afgelopen en is school weer 'begonnen'. Althans virtueel want volgens Thai Goverment resolution (verordening) moeten alle scholen tot 15 nov. gesloten blijven. Dus hij zit deze week thuis maar volgt E-learning. Online, via speciale schoollink, staan de div. lessen en het huiswerk wat gemaakt moet worden. En had de school nog even hoop op dispensatie en dat ze toestemming kregen om volgende week open te gaan blijkt vandaag dat ook zij nog een week langer dicht moeten blijven. Nog een week van E-learning. Niet ideaal natuurlijk. Je zult maar senior zijn en dit jaar  eindexamen doen. Afijn, het is overmacht en om de gemiste instruktiedagen in te halen worden o.a. alle early-dismissal days, parent-eacher conferences (normaliter een vrije dag voor studenten) ingetrokken en de springbreak ingekort. Je begrijpt Mats was erg blij :-(. Maar liever dat dan, zoals bij Michou, men de kerstvakantie opoffert .

Verder is het best een beetje 'saai' hier want veel ondernemen we niet. Deze week is het gelukkig wel weer wat drukker in ons compound. Michou zit hele dag met haar neus in de e-boeken, Mats speelt x-box en doet nu wat aan school en manlief werkt. Hij kan nog steeds kantoor bereiken al duurt de reis erheen wat langer. Ik drink koffie bij Starbucks, al dan niet met vriendinnen, haal mijn boodschappen, heb een keer een footmassage geboekt, loop dagelijks met Dinkel (of beter gezegd Dinkel loopt met mij of nog beter gezegd neemt een loopje met mij....dat beest is niet wijs met uitlaten) en kreeg ik vandaag een traditional Thai oil massage van Maleise vriendin Felicia aangeboden waarna we op mijn kosten uitgebreidt zijn gaan luchen.

Tja, je moet jezelf in deze barre tijden toch verwennen nietwaar.